@christoper

Believe in yourself don't be jealous of others if they are rich or they have reached what they want but make an effort don't believe what others say believe more in yourself that you can do it all don't give up fight all the problems you face always pray to god

Freesia story and origin **Freesia Story & Origins** The freesia flower originated in South Africa, and belongs to the Iris family which includes approximately 14 freesia species. This flower got its name when the botanist, Christian P. Ecklon, named the flower after Friedrich H.T. Freese, a fellow botanist, as a commemoration of their friendship. Freesia meanings include friendship, trust, and innocence, among various other meanings. Due to their delicate fragrance, freesias are one of the most popular flowers in the world. However, they are very difficult to grow in domestic gardens and their petals are extremely delicate. They are popular as cut flowers and are often a florist’s favorite for bouquets and centerpieces. Freesia flowers are similar to gladioli in that the flowers grow from a central stalk that has sword-shaped leaves. The flowers are funnel-shaped and their stalks can grow up to one foot in height. https://www.ftd.com/blog/share/gladiolus-meaning-and-symbolism

Taal volcano Taal Volcano The Taal Volcano on the island of Luzon is one of the most active in the country. It is in the center of Taal Lake, so just getting to the crater is part of the adventure. The city of **Talisay**, where you will catch a boat to get to the crater, is less than an hour's drive from Manila. You will catch a boat to go across Taal Lake then hike to the rim of the crater. There are a number of trails around the volcano. The **Spanish Trail** goes to the top of the volcano and has some of the most impressive views. The less popular **Kenney Trail** is a good option if you want to avoid potential crowds or if you think you might want to rest along the way. This trail has quite a few shade trees. Due to the logistics involved in visiting Taal Volcano, you might want to consider an organized day-tour.

Coral garden, coron Coral Garden, Coron Coral Garden, Coron Coron Island in the Philippines is a popular diving and snorkeling location partly due to the abundant and thriving coral reefs. The Coral Garden is a specific site with particularly accessible coral and fish species. Snorkeling and diving tours to the Coral Garden often encompass stops to nearby shipwrecks. If you are unsure where to snorkel to see some of the best coral, taking an organized trip to the Coral Garden is an easy introduction to the sport. Guides are able to point out sea turtles and fish and offer information about what kinds of coral you are viewing underwater

Salamat ng unit hindi ko kayo mapapatawad Pumupulot ng mga tira tira galing sa basura, Upang pakalmahin ang kumakalam na sikmura, Walang pakealam sa amoy na nakakasuka, Basta't makakain lang at iyon ang mahalaga. Sa may lumang gusali ay may nakasilip, Nagtitiis ang dalawang binatilyo sa espasyo na masikip, Tila nagtatalo kung sino ang mauunang lumapit, Sa tulad kong hindi malaman kung kulang ba sa pag-iisip. Pinagmasdan sila na parang wala lang, Hindi ko ramdam ang pag-aalinlangan, Habang unti-unting papalapit sa aking harapan, At dahan dahang hinahawakan ang aking bewang. Tuloy tuloy lang ang pagkain ko, Ngunit ramdam ko na tila may isang bagay na kung ano, Na siyang ipinapasok sa gawing ibaba ng likuran ko, Sa una'y akala ko lang kung ano kaya naman hinayaan ko. Nang biglang hinila ako ng mabilis palayo, At dinala sa lugar na hindi gano'n kalayo, Akala ko sila ang aking mga kalaro, Dahil narinig ko na sinabi ng isa na-- "Dito tayo sa tago, para hindi tayo mahuli ni Ambo." Tagu-taguan maliwanag ang buwan, Wala sa likod wala sa harap, Pagkabilang kong sampu nakatago na kayo, Isa, dalawa, tatlo.... May matulis na tumusok sa'kin kaya ako napatayo. Mayroon sa harap at mayroon sa likod, Bigla akong napaiyak at napaluhod, Hindi ko alam ang nangyayari sila'y akin lang pinanonood, Nais kong kumawala ngunit para akong matanda-- Na kung lumakad ay uugod ugod. Katawan ko ay tila pagod na pagod, Patuloy ang labas pasok sa katawan ko  ng dalawang malalaking uod, At para ba'ng paligid ko ay lumilindol, Hindi ako makasigaw sapagkat ako'y nabubulol. Hindi ko alam kung ano ang aming nilalaro, Bakit parang nasasaktan ako at napapaso, Lakas ko ay unti-unting nauubos, At ang balat ko'y parang nalalapnos. Sa sobrang sakit ng pagkakapasok ng kung ano, Bigla nalang nagising ang natutulog kong mundo, Ang mga bagay na nasa paligid ay natutukoy ko, Maski ang pangalan ng mga kalarong inakala ko. Sumigaw ako ng pagkalakas lakas, Naging dahilan upang ang pagkakahawak ay makalas, Kinuha ang pagkakataon para ako ay makatakas, Sa dalawang binatilyo na parang sinapian ni Satanas. Tinawag ko ang pangalan ng aking asawa, Naging dahilan para ako'y mapuntahan niya, Agad na tumambad sa harapan niya, Ang katawan kong binaboy at ang duguan kong palda. Nagsumbong ako kay Ambo, aking asawa. Tyaka itinuro ang dalawa na sa'kin ay gumahasa, Hindi sila nakatakbo sapagkat sila ay nakupot, Wala ng kawala kahit saan pa sila umikot. Idinampot sila ng mga kapulisan, At aking isinalaysay sa kanila ang naging kaganapan, At sinabi na iyon din ang naging dahilan, Kung bakit ako ay bumalik sa dating katinunan. Bago ko sila nilisan ay mayroon akong binitawan, Katagang tatatak sa kanilang isipan. "Salamat sapagkat ibinalik niyo ako sa katinuan,  ngunit hindi ko kayo mapapatawad! Mabubulok at mamamatay kayong inuuod sa loob ng kulungan! Mga lapastangan! Binaboy niyo ang aking katawan!"

Espasyo Mahal maghiwalay na muna tayo, kailangan natin ng espasyo" ang mga salita na dahan-dahang nagpagunaw ng mundo ko. Marahan mo itong binigkas nang walang pag-aatubili. Hindi ko mawari noon kung sinadya mo ba talagang sabihin 'yon o may bumabagabag lamang sa iyong isipan. Andami kong gustong itanong sayo ngunit nagmistula akong estatuwa na hindi makagalaw dala ng pagkabigla, nagmistula akong pipi— napaso sa iyong mga salita, nanginginig at nababahala. Hindi ako umalis sa inyong tarangkahan— umaasa na nagbibiro ka lamang. Hindi ka na ba nagagalak sa paksa ng mga tula na inilalathala ko sa'yo? Kasi mahal, iibahin ko. Hindi ka na ba natatawa sa mga biro ko? Kasi mahal, magsasaliksik ako ng bago. Hindi na ba ako ang iyong mainit na kape na kailangan mo sa t'wing umuulan? Ilan lang 'yan sa samut-saring tanong na gusto kong itanong sa'yo. "At kung sakaling mahanap mo na yung espasyo na hinahanap mo, tandaan mo lang na nandito pa rin ako— handang maghintay." Sa dinami-rami ng nais kong sabihin sa'yo, 'yan lamang ang naisambit ko. Buong akala ko oras lang para makapag-isip ang kailangan mo ngunit mahal, magtatatlong taon na ngayon, gaano pa ba kalawak na espasyo ang kailangan mo upang ako'y balikan mo?

Ciarra Hi Ucinians! Di na nku tas-on pa ang intro. I just hope nga e hide ninyo admins ang akong identity ug unta ma post ni. This is not a beautiful love-story like other confessions but i take this opportunity to share basin diay naay maka-relate. Tawga lang ko sa pangalang Ciarra, dili nku tinuod nga pangalan. I'm 21 yrs old already ug I have a stepbrother nga 22 yrs old, tawgon lng nato siya sa pangalan nga Benedix. Were living somewhere in mindanao. Guys, I'm not a good storyteller pero paningkamutan para nindot2x rapd basahon hehehe "For once in our lives, may taong darating nang hindi natin inaasahan na mamahalin tayo nang husto at talaga namang mahuhulog at aasa tayo sa mga matatamis na pangako. And in an instance, hindi magugustuhan ng mga taong nakapaligid sa inyo ang relasyong meron kayo kaya paglalayuin kayo ng tadhana at panahon but love didn't fade. Until you met the person again at sa ikalawang pagkakataon, muli niyong haharapin ang mundo na magkasama at patutunayang mahal na mahal niyo ang isa't-isa kahit hindi na pwede at bawal na dahil siya ay pag-aari na ng iba." Ako si Ciarra proud bisaya nga hawod mag tagalog2x bisag gahi mu tagalog (haha). Relate ba mo mga taga mindanao dra? Ug hawod pd ko mu english bisag nagkabalintong na ang eninglisan hala bira pas-pasi pa! ugh. Hahaha sulirap ang mata sa uwagan. I'm a degree holder, license holder, is currently a tambay and a hawod muhigugma bisan pag mukontra si mama ug papa lisud gyud diay ning gugma ug madutlan ta samot nag musulirap na atong mata (hahaha). Tubag mga naka-relate. Joker ko gamay nga pagkababye nga maoy nagustuhan sa akong one great love nga si Benedix my stepbrother. By the way, Benedix is my stepbrother that as time passes by, nagkaroon ng kami! O naa mi label di pareha sa uban dra gikilig pero way label but in the long run, were labeled but expired pero maka-on pa gud madala pa bsta makabalo ramo unsay pasabot nku anang labeled but expired pero madala pa, kaya pa e work-out bisag di na pwede hehehe. Sakit sya sa feeling kay as the time that passes by passes by again di na pwede pero were still into each other like we were before. Enough na Ciarra wla pa gni nimu na introduce si Benedix (hahaha). By the way Benedix is my kuya, my lablab nga nagpasulirap sa akong mata is 1 yr older than me! Gwapo, taason, puti-on ug syempre suplado pero sweet ug naay pagka-buotan. A degree holder but wla pay license and I don't know unsay ganap niya karun pero one thing's for sure, he still love me so much 💕. Now let's unearth the life history of ours para masayod mo nganung na inani bitaw ning mga panghitabo. Tantananaaaaaaaaaannnnnnnnnnnnn....... Wla na diay akong tinuod nga papa ug wla koy mahinumduman niya kay bata pa ko gikuha na sya ni Lord. Until one time, mama told me mga 10 yrs old cguro ko ato nga naa siyay karelasyon nga usa ka businessman. Taga mindanao ra pd nga willing makig minyo niya. Kani diay akong papa karun guys nga papa gyud ni Benedix, usa ka balo ug bata pa pd si Benedix nawala iyang mama gikuha pd ni Lord. Tungod kay businessman si papa, of course naay kaya ug gi pursue ni papa nga mu move mis balay nila ni benedix para magka-usa na mi. Si mama ning sugot pd kay si papa buotan gyud wla ko niya tratoha nga di niya anak. Papa treated me like his princess kay syempre walay anak baye si papa. Pero before mi ning move in sa house ni papa, mga tuig pd to kapin sige ug bisita si papa sa among balay kay syempre naay wheels si papa maka adto gyud siya namong mama bisag layo. Pobre ra diay ming mama guys ug dili pasabot nga gold digger si mama kay nakita ug nabati gyud naku nga gugmaan si mama ni papa ug si papa pd gugmaan ni mama. Kay ug si mama pa, nakita niya ni papa ang gugma nga iyang gipangandoy kanang gugma nga dawaton sya ug among kahimtang ug tratuhon mig tarong. Sa way pag duha2x nahatag na tanan ni papa guys sobra2x pa. 11 years old ko ning move na mi sa balay ni papa ug gipa ila2x ni papa namo ang kauban niya sa iyang dakung balay nga si Benedix mag twelve yrs old ug si auntie Fe nga gibiyaan ug bana, way anak nga maoy ga atiman ni Benedix ug ipon sa balay ni papa. Si ate Fe buotan nga striktahon ug igsuon diay siya ni papa. Si benedix di gyud gnahan namo kay lagi di niya madawat nga naa siyay stepmother ug stepsister pero nakasabot ra si mama ni benedix ug gipasabot pd ko ni mama. FF, 4 yrs ning labay dalaga ug ulitawo na mi pero di gyud mi close ni benedix maka hinumdom ko nga lahi2x mig kalibutan. Di gyud sya ganahan nku ug di pd sya hilig manampit o mutingog ni mama kay lagi mabuhi ra sya nga iyang ante ra ug papa ang kauban nganung ning abot pa gyud mi. 4th year highschool na mi anang panahona ug himala nagka kalsmet mi ni Benedix. By the way basin matingala mo nga di ko mag kuya niya tungod lgi na sa nagdaku mi nga wa gyud nagka ilhanay. Di gyud mi close. Were from private school somewhere in mindanao. Consistent first section ko sugod first yr highschool hantud nag fourth year ko ug si benedix mga second section or last section na first yr mi tamn third year hehehe pero pagka fourth yr namo nagka klasmet mi himala gyud kay na first section si benedix ug nalipay ko kay basin mao na ni move ni Lord para magka ilhanay mi ug makabalo sya nga tinarong among tumong ni mama bahin ni papa ug niya. Syempre na first section siya kay bryt gyud diay nis benedix medyo bugoy lang pero di sya ang tipo sa bugoy nga chicksboy. Wa gyud ko ka dungog nga naka uyab si benedix bisag dili mi close kay kung kabalo lng mo, busy rana siya ug imbento2x ug mga dulaan, dula gadgets ug one thing that is very unique sa akong stepbrother is interested sya anang mga hayop like baka (yes cow) mga inana ba. I heard gni gikan ni ante Fe nga gusto daw ug gamayng farm si Benedix kanang naay mga baka, manok ug uban pa inig daku daw niya and until now makita gehapon naku nga interested sya sa mga animals kay iyang TLE kay agriculture. Ff, nag sugod na ang klase ug sad to say dili mi tapad ni benedix syempre di gyud na mahitabo pero makalipay ra sad kay naa sya naglingkod luyo naku as in inig lingi naku sa likod, naa sya. Na imagine ninyo? Mura ra mi ug tapad pero naa lng syas akong luyo. And that time I hope nga magka tingganay mi nga pareha sa ubang step brother ug stepsister dra. Mao lng gyud akong gusto ng magkailhanay mi kay sa dghang tuig nga nanglabay wala gyud mi nagka-ilhanay ug ayo. Mura ra mig strangers. Ff, 1st grading wa gyud gehapoy imik nis kuya benedix heheheh nag-kuya na ko. Bisag mag sigeg tagbo among mga mata wla lng gehapon mura ra kog wla niya. Matingala gud among mga klasmet ug nganu kunong lahi ra mi sa usag-usa nga mga bata pmn daw unta mi nag uban na pero nganung mura daw mig di tig unsa. Pero gi explain nku nila nga inani ug inana maong nakasabot ra sila. 2nd grading is palakasan time ug usa sa representative sa Mr&Ms palakasan si kuya Benedix but before sa palakasan kalit ra nga nagka estoryahay mi paghuman sa klase kay nanundog si Benedix nku heheheh syempre bryt gud kog ekonomiks abi palang pero di ko honor hhahaha. Kalit ra nga nangutana si Benedix "Ciar naa kay answer sa no.12?" Ug anang mga panahona lahi gyud akong nabati. My heart start to beat sa bisag-asang direksyon. I was happy that time pina sekreto ug pakita sa akong papel para makita niya ang answer and I heard benedix pinahunghong "ok na ciar, salamat". And the color of my world started to change it became red with light pink clouds above it. Wla gyud ko kaagwanta pag recess namansin gyud kong benedix ug didto ko naka ingun niya sa bihirang pagkakataon ug kuya. Kiwa kaayo uy pero sagdi nalang. Ako: (ga saka sa hagdanan kay second floor man mi daun si benedix pasaka pd pero ga una nku uban iyang mga close classmates nga lalaki) kuya benedix! Benedix: (ning lingi nga nag duha2x ug mutingog ba) Ciar. (ug nabiyaan syas iyang mga amigo nga klasmet ra namo kay ninglingi man dala hunong) Ako: wla naka nasuko naku kuya? Namong mama? (Ning padayon ug lakaw padulong sa lobby ug gisunod nku ning tapad ko. Nagbarug rami) Ako: Nganung di gud ka mutubag kuya. Dugay na kaayo to nga panahon unta ok naka namong mama kuya. Kuya wla naka nasuko namong mama? Benedix: (Ning atobang nag tutok nku) Ciar dugay raman wla na to nku syempre naanad na ko nga di ta suod ug magtingganay kay lgi baye ka di ta parehag hilig maong naanad na ko nga inadto ta. (Sos ana nga time nakita gyud nku unsa ka gwapo akong igsuon ug for the very first time, nabati nku unsa sya ka sincere nga pagkatawo) Ako: ( malipayong naglantaw pd sa nawong ni kuya benedix) salamat ya. Karun ra ko nagka guts nga mutingog nimu tungod gnina heheh nganung wla man ka ka-answer sa no. 12 nga sayon raman to? Benedix: (ningkatawa) ulawa ato Ciar uy pero kay wla may answer si Kurt napugos nalng ko ug pangutana nimu. Salamat ato Ciar ha? Sakto kaha to emung answer? Ako: Sakto to uyy. Nagtuon ko gabie ya. Ikaw kay wla man gud kay tuon2x hahahaha sige rakag mok2x sa emung kwarto. Matingala nlng ming mama ug nag unsa kay murag di na hapit mugawas. Heheh Benedix: (Ning-ngisi) nagpasingot ko Ciar! Ako: (speechless) wla nakatingog nag huna2x ug unsa nga pasingot ang buot pasabot ni Benedix. Hehehehe (Ning bagting ang bell) Benedix: bagting na! ( ning kalit syag lakaw padulong sa akong likod ug iya kong gitulod pasulod) Sugod adtong adlawa murag ma consider nku nga naa na mi official connection ni benedix. Pero matingala ko kung inigsu-on raba ning akong gibati kay murag lahi. Malipayon ko nga murag lahi akong gibati para ni Benedix pero, wla lng ko nag mind sa akong gibati ang importante nalipay ko kay sa panahon nga medyo hamtong na mi ug pang-huna2x (tsar lalom ug bisaya) nagka tingganay mi nga wlay kasuko ug pag duda sa intensyon. Going back sa preparation for Mr&Ms Palakasan sige na mi magkuyog mu eskwela ni Benedix kay sa una si Kuya late comer kaayo na. Karun dili na mas una pa gani na magtagad nlng na nku sa gawas kay ako wla pa nahumag kaon heheheh. At that time natingala si mama ug ante Fe kay nagka su-od na mi ni Benedix ug mao to akong gi explain ni mama ug ga estoryahanay pd silang ante Fe kay su-od man sila. Mao to nga dungan mi manakayan ni Benedix. Usahay gni naa nay gatagad nga tricycle sa gawas kay ako dugayan pero di pa pd mi late sadyang sayo lang kaayo si kuya adtong mga panahona. Gasalig kay representative sa Mr. Palakasan. Honestly guys gwapo gyud si Kuya Benedix ug taas maong nakuha sya as representative. In fact, heart-throb na sa eskwelahan namo kay gwapo lgi. Suya lng ang uban samot karun kay kami na ang magkuyog pero no malice kay igsuon mi heheheh. Dili diay to genetically maong ako gi grab nku ang chance nga inana mi kay syempre i long for brotherly care knowing him as my stepbrother pero ambot ug nganu nga murag lahi ra gyud akong gibati para ni Benedix. Ff, Mr&Ms Palakasan na ug ako siguro ang pinaka excited nga mulantaw ni Benedix sa stage. But before the day of palakasan nag chat kong Kuya benedix anang pagka gabie saying "Kuya goodluck ugma" ug wala koy reply nadawat heheheh. By the way, after adtong nagka estorya mi gi add kong kuya Benedix sa facebook maong naka chat ko niya anang mga panahona. Pagka-ugma na ko nakadawat ug reply "thank you Ciar. Kaya kaha ni naku?" Wla na ko ning reply ug sa personal na nku niya gi estorya nga kaya nimu na kuya ikaw pa. I'm your fan! Nagsugod na intawon ang pageant ug maka shock nga gatutok nalang kong benedix naa sa stage kay gwapo kaayo sya. Maayo mu rampa total package kaayo. Sugod gyud adto guys wla naku ka huna2 nga stepbrother nku sya nalimot kos akong mga klasmet sa akong likod ug kilif naglantaw pd nag shagit2x. Gikilig kaayo ko nga murag ning hunong akong kalibutan. That time I confirmed what's my feeling para sa akong stepbrother. Nagka-crush na kos akong gwapo nga Kuya. Nakabati ko ug selos makita nga inig humag rampa mag ngisihanay sila sa stage sa iyang tapad babaye nga gwapa 4th year representative pd. By the way, gwapa pd ko guys pero dili lang tantong taas ug di ko gnaahn anang pageant2x gusto ra ko mulantaw. Perti gyud ang selos nga akong nabati natingala nlng ko. Pero, malipayon ko maglantaw ni Kuya Benedix -that time I thought of him as the ideal crush every highschool girl dreamed of. Wla kadaog si Kuya Benedix pero 2nd runner up sya ug another selos npd kay ngishanay npd sila sa iyang tapad nga 2nd runner up pd 3rd yr representative nga makita nimung igaton kaato sos lami irokon lanay kaayog nginisihan sa akong kuya benedix. Mak-ingun gud ko karun sa akong kaugalingon mag huna2 adto nga moment nga kalami ba kusi-on tong bugan adtong bayhana to kay fc kaayong nginisihan sos makalagot hahahaha. Ug nahuman ang pageant gi congrats namo si Kuya Benedix sa classroom nga mas ni gwapo pa gyud sya nga naa na duol sa akong panan-aw. Ga dungan diay mig uli anang adlawa guys ug diha2x nawala akong selos sa mga animal nga babaye hahahaha. Samtang naglakaw mi padulong sa mga tricycle unahan gamay sa gawas sa eskwelahan. Ako: Congrats usob kuya ( inubanan ug ngisi nga parehas ngisi sa mga contestant baye natapad niya gnina! Abi palang sila ray kabalo) @self: Ciar, ambot ba nimu nga murag lahi naman kag pagbati ni Benedix. Pagtarung Ciar kay stepbrother nimu na. Benedix: (ning ngisi) ok ra kaha to Ciar? Ako: ok kaayo kuya gwapo gni kaayo ka (oppsss nganung na estorya man to nko?) Benedix: (ning katawa ug kusog) botbot man ka ciar! Ako: ayg tuo. Bsta kay akong kuya gwapo kaayo. Proud igsu-on ko nimu ya hehehhe. (Nakabawi ra gyud para dili halata hahahaha) Ug nanakay mis tricycle nga malinawon hantud ning abot sa balay nagka estoryahay ming mama ug ante Fe apil si Kuya. Wla diay na pirme si papa sa balay kay busy pirmeng naa sa Manila. Kami2x ra sa balay kay usahay rana makauli si papa. Nagkasu-od kaayo mi ni Benedix hantud nag 4th grading. Ug gi share nku ni mama ang closeness namo ug wla ko naulaw mi admit nga lahi akong pagbati ni Benedix. Ug wla ko nagdahum sa tambag ni mama nku maka-shock pero sakto si mama. Gusto ni mama nga mu hinay2x kog layo ni Benedix kay mismo si mama nakakita unsa na mi ka close nga to the point magdungan na mig kaon ma buntag dungan mu eskwela ug mu uli. Sabay mag tuon sa sala ug gamag project. Maong gusto si mama nga mulayo kog hinay2x ni Benedix kay basin ug mahigugma ko niya. Maoy dili gnahan ni mama nga mahitabo kay para niya dapat inig su-on ra among pagbati ni benedix sa usag-usa. Maong ako ning tuo kos desisyon ni mama ug tambag. Pero guys ning samot nuon akong pagbati ni Benedix. Hapit na mahuman ang klase diha pd ko nagsugod ug layo niya ug didto pd nku nahibal an nga sa hinay2x nkung paglayo niya, ning samot akong pagbati hantud sa nahimong gugma. I was 15 that time pero lahi gyud akong pagbati. Sugod ato di na kaayo mi magkuyog mu eskwela ug mu uli. Gihinay-hinay na nakug distansya akong kaugalingon ni Benedix mintras wla pay nakahibalo sa akong gibati para sa akong stepbrother. I wanna leave it to the scenario nga kaming mama ray nakabalo. Pero honestly balik2x kon nku nga nahigugma na gyud kong Benedix- nga the more mu palayo ko niya the more ko mubati ug gugma pero that time wla naku ning saba ni mama. Until hapit na graduation, natingala pd ko kay si Benedix ming balik napd sa una nga ma late usahay gni mu absent. Wla ko kabalo sa rason. Kay sugod man gud adtong time nga gitambagan kong mama automatic kong ni distansya. Di na daun mi magkuyog talagsa nalang ug di na pd ko ingun nga mutingog niya pero magka estoryahay mi gamay labi na mag quiz ug mag group activity. Mas magka estoryahay pa mi ni kurt basta naay quiz kay si Kurt nay mangutana ug unsay answer ug naanad npd ko pretending, hiding, trying to erase my feelings nga ni kurt nlang ko mangutana ug naa koy wla ma answeran bsta quiz. Mao na ang scenario kasagaran guys sa classroom kay lagi ning hinay2x nakog layo sa akong stepbrother. Ug siya pd kalit nga ningbalik sa una niyang kinaiya nga wla nay pakabana. Wla nlng pd ko nangutana sa hinungdan kay lagi magpalayo na ko kay dili pwede ingun ni mama. Until one day cguro wla kaagwanta si Benedix sa nahitabo kay lagi nasayod ko nga gets niya nga ning layo ko niyag kalit. Gusto sya makig estorya nga kami rang duha. Magkita daw mi inig ka weekend maayo daw nga dili sa balay ug wlay makahibalo kay wla nadaw sya kasabot sa iyang gibati ug sa panghitabo. He did that through chat. Ug ako na guilty ko nga kahilakon kay we both knew the feeling nga hanging ang tann kalit2 ra. Pareha mi missing dba? Wla kabalo unsa nga move ang buhaton para ma gets ang point nganung inadto ang mga panghitabo kalit2x ra. The said day has come. Ug musugot man kog sa dili, kailangan ug kinahanglan mag estorya ming Benedix. I fixed myself saturday afternoon to ug nakapanghid na kong mama. Buntag pa wla nas Benedix sa balay. Cguro paagi to niya para di mahalata. Im waiting for his chat until a message from Benedix pop up. Sunod nlng ang part two ug ma post ni guys gihangak kog type. Sa college paman gud namo nga life happy among status nga kuan mi ug nagkasulirapay among mata hahahahaha. Oppps inaf na Ciar. I hope you'll like it guys. Ciarra🎋

salamat Salamat sa lahat ng mga araw na kasama ka sa mga araw na masaya tayong magkasama na puno ng Saya at ligaya patawarin mo ako kung hindi talaga tayo ang nagkasama siguro naman masaya kana sa buhay na mayron ka ang lahat ay isa nalang alaala na pilit komang kalimutan ay hindi ko magawa salamat sa panahong nasa Tabi kita , takbuhan pag may problema akong hindi ko kaya ,salamat din sa mga oras na nandyan ka pag nalulungkot ako ng subra sa mga panahong nakasama kita subrang Saya ang aking nadama. Patawarin mo ako kung sumuko ako sa ating dalawa ng iwan mo akong mag isa hindi ko alam kung mahal mo ba talaga ako O mahal mo ako bilang kaibigan,lang.ipag patawad mo kung minahal kita , ng patago dahil ayaw kung makasakit ng damdamin ng iba , mahal kita pero iniwan mo lang akong mag isa . Kung maibabalik kulang ang noon babalikan ko yong panahong mag kasama tayong dalawa masayang nag kekwentuhan kahit walang kabuluhan sabay na nangangarap para sa ating dalawa..na sana dumating yong araw na tayong dalawa ang mag sasama papunta sa altar kung San tayo ikakasal. At bubuo ng pamilya kung San tayo magiging masaya .Ngunit hindi na pwedeng maging tayo pa dahil may kasama na akung iba .Habang ikaw ay Malaya pa hanggang ngayon mahal parin kita

Mahal Hahaggsnsnshshbsvdgsggshsnnsnsnsnbsbxbxvbdbxbdbbdbdghshehwuueygvsbsnnajajiaiaiajgdgdbxbnxnxnxnjaiaiajbsbxxbnxnxnxnnsnsnnnahhagaggava Abbabsbahahhsbsbsbnxnxn a banana banns banana Abbabsbahahhsbsbsbnxnxn Babsbababbananababbanabanannanansnnabsnsnsnnsnsnsnnsnsnnsjajjauàbabbababjajjajshahha ABABBABWBBWBWNNWNWNSNNSNSNSNSNNS Snnansnsnsnnanannanannana Ababnanansnnsnansjjajajjajajja BWHWHABNANABANABBABABABBABABBABABBQBQBABABBAHAJ Anwnanbsbanbanahabha BABABNANANANANNANANNANANANNAJAABBANA Ababnanansnnsnansjjajajjajajja Ababbabannananannanaababbababbababa ba ba an Ababnanansnnsnansjjajajjajajja abs Snnansnsnsnnanannanannana ABABNSNANSNSNNSNSNSNNSJSJS ABABWBNANANANNWNWNWJ an a bbw Ababnanansnnsnansjjajajjajajja

Revenge 5 years old "Siya ba 'yong sinasabi nilang batang malas?" "Oo siya nga! Tara na lumayo na tayo bago pa tayo mahawa ng kamalasan niya!" "Mag-uumpisa na rin pala siyang mag-aral." "Nakakainis naman! Sana inisip nila kapakanan nating lahat." "Anak, wag ka lalapit sa batang 'yan!" "Ikaw din, anak. Wag ka makikipaglaro r'yan baka mapahamak ka." Unti-unti kong pinanood paglayo nila saking lahat. Bumubulong pero halatang sinasadya nilang marinig ko.  Bakit sila natatakot sakin? Ano bang nagawa ko?  — 12 years old Pinanood ko ang saya sa muka ng mga kaklase ko sa pagraduate nila. Sa aming lahat ako lang ang hindi nakapasa. "Siya ba 'yong bata?" "Oo siya, hindi pala siya nakapasa." "Buti nga sa kanya! Sabi ng anak ko napakatigas daw ng ulo niyan. Napakabobo pa raw at simpleng bagay hindi maintindihan. Ilang beses nga raw 'yan kumuha ng test." "Ilang beses kumuha pero hindi pa rin nakapasa. Grabe naman!" "Mabuti nga 'yan dahil ayokong makasama siya ng anak ko!" "Aba, ako rin 'no!" "Bakit pa kasi sinusuportahan 'yang batang 'yan. Hindi na dapat nila 'yan pinag-aaral pa!" Malungkot akong nakaupo sa isang tabi habang pinaparinggan nila. Naguguluhan ako dahil sa inaasal nila para sakin. Mahina nga ako sa pag-aaral pero pinipilit ko. "Roscoe, ikaw lang hindi nakapasa sainyong lahat. Magsa-summer class ka! Haynako, napakaabala mo talagang bata ka. Bakit kasi ako pa binigyan ng trabaho para turuan ka. Bobo ka namang bata at kahit anong turo wala kang maintindihan. Pati ako nadadamay sa kamalasan mo!" Reklamo ni Sir Gerald. "P-Pasensya na po kayo, Sir. Promise po mag-aaral nakong mabuti! Gusto ko pong maging successful sa buhay at yumaman." Lakas loob kong sabi dahil 'yon ang totoo. "Nako! Nangarap ka pa, sa malas mong 'yan tingin mo aasenso ka? Puro kalokohan pinaggagawa mo! Nanggugulo ka sa buong bayan natin!"  Napayuko dahil don, totoo kasing nanggugulo nga ako. Pero ginagawa ko lang 'yon para mapansin nila ko. Gusto makita nilang isa ako sa nabubuhay sa mundong 'to. Ayokong palagi lang nila akong nakikita bilang malas na bata. "Makaalis na nga! Minamalas ako sa'yo! Magkita nalang tayo ulit sa lunes."  Pinagmasdan ko ang paglabas niya bago ako sumunod. May kasabay na siya ngayong iba pang teacher. Nasa medyo malayo nila ako pero sapat na para marinig ko pinag-uusapan nila. "Malas mo naman, p're." "Oo nga, napunta ka pa sa batang 'yon."  Nagtawanan ang dalawa habang galit si Sir Gerald at tahimik lang si Sir Vincent. Nalungkot ako dahil ayaw nila sakin. "Tsk! Tuturuan ko ng leksyon ang batang 'yon. Hahayaan ko rin siyang matutong mag-isa. Hindi naman nila ako sisisihin kapag ganun ginawa ko. Kahit anong mangyari ako pa rin kakampihan ng mga tao at hindi 'yong malas na batang 'yon." "Palibhasa walang magulang kaya ganun ang ugali, tsk!" "Wag kana magtaka kung bakit wala siyang magulang! Malas kasi talaga siya, napakamalas ng magulang niya. Dapat 'di na nila 'yon binuhay!" "Tumigil na kayo." Seryosong sabi ni Sir Vincent. Natigilan ako dahil don 'tsaka pinagmasdan si Sir Vincent.  "Bakit kinakampihan mo 'yong batang 'yon? Wag mo sabihing naaawa ka sa kanya, Vincent." Sabi ni Sir Gerald. Inayos ni Sir Vincent ang salamin niya. "Hindi naman. Kaya lang sa inaasal niyo parang wala kayong pinag-aralan. Trabaho nating turuan sila, kapag hindi sila natuto tayo ang may problema. Wag niyong isisi sa kamalasan, baka hindi lang talaga kayo magaling magturo." Seryoso niyang paliwanag bago naunang umalis. Namangha ako kay Sir Vincent dahil don. Hindi niya ako pinagtanggol pero natutuwa ako dahil naiintindihan niya katulad ko.  Simula nung araw na 'yon mas nagpursigi ako mag-aral. Gusto ko makahabol sa mga kaklase kong gumraduate na.  "S-Sir Vincent, bakit po kayo 'yong nandito?" Tanong ko.  Kakarating ko lang sa loob ng silid kung saan ako magsa-summer class. Siya ang naabutan kong nagsusulat sa blackboard. Binalingan niya ako bago inayos salamin niya.  "Ako ang naatasan para magturo sa'yo." Seryoso niyang sabi bago nagpatuloy sa pagsusulat. Naglakad ako palapit sa isang arm chair, "po? Pero bakit po?" Bumuntong hininga siya at humarap ulit sakin. "English major si Sir Gerald mo, naisip ng head na mahihirapan ka lalo. Filipino Major ako kaya tingin nila mas maiintindihan mo ako."  "Talaga po?" Masaya kong tanong na ikinatango niya.  Tumikhim siya, " gusto kong sabihin sa'yo lahat ng kahinaan mo, Roscoe." Tumango ako, "saan po ba ako mahina?" Inayos niya ulit salamin niya at tumalim ang mata, "sa lahat!"  Napalunok ako dahil sa takot sa kanya. Sa totoo lang, nakakatakot si Sir Vincent dahil teacher ko rin siya. Pero sa lahat ng teacher, siya 'yong kahit pagtripan ko hindi naganti o nagagalit. Hinahayaan niya lang ako at pinagpapasensyahan lang. Minsan pa nga narinig ko pa siyang pinagsabihin ng isang teacher dahil sakin. "Pagbuhatan mo kasi ng kamay para hindi ka pagtripan. Wala namang magagalit sayo kung gagawin mo 'yon." "Alam mo, kung papatulan ko ginagawa nung bata, parang wala na rin akong pinagkaiba sa kanya. Ayoko bumaba sa lebel niya dahil professional ako. Isa pa, kapag hinayaan mo siya kusa rin siyang titigil. Mapapagod din siya dahil alam niyang hindi natalab sayo ang ginagawa niya." Seryoso niyang sabi bago inayos salamin niya.  Sobrang cool niya sa totoo lang. Hinahangaan ko siya dahil don at gusto ko maging katulad niya. Hindi ako nawawalan ng pag-asa kahit ayaw sakin ng mga tao. Kahit papano naman may nakakaisip pa rin na hindi ako malas.  — 16 years old Nakagraduate ako ng highschool dahil sa tulong ni Sir Vincent. Mula noon palagi niya akong tinuturuan. Hindi pa rin nagbago tingin sakin ng tao. Pero hindi na mahalaga 'yon dahil nandyan si Sir Vincent na naniniwala sa kakayahan ko.  "Saan mo ba gusto magcollege?" Tanong niya isang gabi. Simula noon dito niya ako pinatira sa bahay niya. Siya gumagastos para sakin, hindi pa rin siya nagbabago seryoso at magagalitin pa rin. Pero syempre, nadadaan ko siya sa biro ko. "Naisip ko po, Sir. Gusto ko na pong magtrabaho nalang kaysa mag-aral— aray!!" Hinampas niya ako ng binilog na dyaryo. Napakamapanakitniya talaga kahit kelan. T^T "Mag-aaral ka at magtatapos. Akala ko ba gusto mo maging successful at mayaman. Hindi matutupad 'yon kung hindi ka magtatapos. Kung gusto mong matanggap ka ng lahat, umayos ka. Ipakita mong suswertehen ang batang tinatawag nilang malas." Sabi niya habang seryosong inayos ang salamin niya. Napangiwi ako dahil habit niya talagang gawin 'yon habang nangangaral. Pero, naisip ko na tama siya. Balang araw makikita ng lahat na hindi ako malas. "Mag-aaral ako at magtatapos! Magiging successful at mayaman ako!" Nakangiti kong sabi sa kanya.  Lumalakas loob ko palagi at dahil 'yon sa pangaral sakin palagi ni Sir Vincent. Sobrang saya ko dahil nakilala ko ang kagaya niya. Nagsimula na nga ako magcollege, kahit papaano may naging kaibigan naman ako. Sila ang kasama ko palagi at hindi ako iniiwan. Sila lang 'yong naniniwalang malas ako pero nasama sakin. Naniniwala rin kasi silang ang kamalasan sariling gawa ng tao.  Isang gabing umuwi ako ay wala si Sir Vincent dahil may pupuntahan daw. Kumain at nag-aral lang ako saglit bago nagdesisyong matulog. Nagmumuni ako sa kama ko at nag-iisip ng may makita akong anino sa paanan ko. Hindi ko kita ang muka niya pero alam kong may balak siyang masama. Napaupo ako sa higaan ko, "s-sino ka?" "MALAS KA! DAHIL SAYO NAMATAY ASAWA AT ANAK KO! SINABIHAN KO NA SILANG WAG KANG KAKAUSAPIN PERO HINDI SILA NAKINIG! N-NGAYON— N-NGAYON, W-WALA NA SILA! IKAW ANG MAY KASALANAN! NAMATAY SILA DAHIL SAYO! DAPAT KA RING MAMAMATAY! HINDI KANA DAPAT PANG HINAYAANG MABUHAY!" Galit niyang sigaw. Nanlaki ang mata ko dahil don.  "B-Bakit ako? W-Wala akong ginawang masama. B-Bakit ba ang tingin niyo saking lahat malas. Para akong virus para sainyo na dapat layuan." Nakaramdam ako ng galit habang sinasabi 'yon. "MATAGAL NATONG TINATAGO NG LAHAT! ALAM MO BA KUNG BAKIT WALA KANG MAGULANG?! DAHIL MALAS KA! HINULAAN NA DATI ANG 'YONG INA NA WAG KANG IPAGBUNTIS! MAMALASIN LANG SILA DAHIL ANAK KA NG DEMONYO! HINDI KA NAMAN ANAK NG ASAWA NG INA MO! PERO IMBES NA SUNDIN IPINANGANAK KA PA RIN! DAHIL SA KAMALASAN MO NAMATAY PATI MGA MAGULANG MO! MALAS KA! IKAW PUMATAY SA KANILA!" Nangilid ang luha ko dahil sa nalaman. Umiling ako ng umiling, ayoko maniwala. Kaya ba ganito turing sakin ng lahat? Totoo ba 'yon? Pero, baka nga totoo? Kasi kung hindi, bakit wala nga akong magulang.  "MAMAMATAY KA!!" Malakas niyang sabi. Nanlaki ang mata ko ng makita ang patalim sa liwanag ng buwan. Napaatras ako sa higaan dahil don. Nakaramdam ako ng matinding takot. Paano na pangarap ko? Hanggang dito nalang ba talaga ko?  Pumikit ako kasabay ng pagtulo ng luha ko. Narinig ko ang paglapit niya at tunog ng pagsaksak niya sakin. Ilang minutong katahimikan ang nangyari bago ako nagmulat ng tingin. Wala akong maramdamang sakit, pero bakit? Pagmulat ko ng mata bumungad sakin si Sir Vincent. Natulo ang dugo sa bibig at dibdib niya, ang patalim mula sa likod ay nakatagos sa harapan niya.  "S-Sir V-Vincent, b-bakit?" Naiyak kong sabi. "P-Pasensya kana, h-hindi d-dapat kita iniwan m-mag-isa." Sabi niya bago siya umubo ng dugo. "S-Sir! D-Dadalhin p-po kita sa h-hospital—" Pinutol niya ako agad, "W-Wag na, m-mukang h-hindi r-rin a-aabot." Napaiyak ako lalo habang nakatingin sa kanya. "K-Kasalana ko 'to! P-Pati kayo nadamay sa k-kamalasan ko!"  Sa unang pagkakataon ngumiti si Sir Vincent sakin. Lalo akong nakaramdam ng galit dahil don. Bakit kailangan siya pa?  "S-Sana h-hindi na k-kayo h-humarang! S-Sana h-hinayaan niyo n-nakong m-mamatay! M-Malas ako! K-Kasalanan ko kung b-bakit n-namatay m-magulang ko t-tapos n-ngayon p-pati k-kayo," nanghihina kong sabi habang naiyak. Umubo ulit siya ng dugo pero wala akong magawa kung hindi ang tumingin. Naririnig ko ang sirena ng pulis at ambulansya sa labas pero wala akong pakealam. Hinawakan ni Sir Vincent balikat ko kaya napatitig ako sa kanya. "H-Hindi k-ka m-malas, R-Roscoe. G-Gusto l-lang p-paniwalaan ng l-lahat 'yon p-para m-may m-masisi—" napaubo ulit siya ng dugo. "T-Tandaan mo, ang k-kamalasan ay g-gawa ng t-tao. W-Wag m-mong h-hayaang m-matulad k-ka sa k-kanila. T-Tuparin m-mo p-pangarap mo at i-ipakita na s-swerte ka sa b-buhay—" umubo ulit siya ng dugo. "Tama na po, Sir. W-Wag na po kayong magsalita." Naiyak kong sabi habang pinagmamasdan siya. "K-Kapag s-successful k-kana 'tsaka mo s-sila g-gantihan. G-Gumanti ka sa p-paraang g-gusto m-mo. M-Mabait k-kang b-bata, m-marami ka p-pang m-maaabot. W-Wag mo n-nakong i-isipin pa. K-Kung g-gusto m-mo b-bumawi s-sakin, t-tuparin m-mo p-pangarap mo—" umubo siya ulit ng dugo bago inayos ang salamin niya. Unti-unti ay bumagsak sa balikat ko ang ulo niya. Tinapik ko balikat niya para gisingin siya. May mga nagsipasok na taga hospital at pulis sa kwarto. Hindi ko sila pinansin at tinapik lang si Sir habang patuloy sa pag-iyak. "S-Sir! G-Gumising po k-kayo! P-Please, k-kayo n-nalang m-meron ako, b-bakit n-niyo pa ko i-iniwan?" Nanlalambot kong bulong. Pagkatapos ng gabing 'yon para akong nawalan ng buhay. Maraming tao ang nakiramay para kay Sir. May mga naririnig pa rin akong paninisi mula sa kanila pero wala akong pakealam. Pagod nako makinig sa kanilang lahat. Pagod nako sa lahat pero hindi ako pwedeng mamatay. Kailangan ko tuparin pangako ko kay Sir Vincent.  Galit ako sa lahat ng tao. Ipapakita ko sa kanila na makakatapos ako. Sinisigurado kong gaganti ako sa kanilang lahat. Sa lahat ng taong nangmaliit, nang-alipusta, nagtangkang patayin ako, mga nanakit sakin. Sa kanilang lahat! Gagawin ko lahat para maganti ako sa kanilang lahat. Tumayo ako mula sa pagkakaupo sa harap niya. Nandito ako sa sementeryo kung saan inilibing si Sir Vincent. Mapakla ako tumawa bago tumingala sa langit. Nag-aagaw na ang liwanag at dilim. "Hamakin niyo 'yon, nagawa niyo mangaral ng mahaba bago mamatay. Nagawa niyo ring ayusin salamin niyo." Napangisi ako. "Sir, salamat sa lahat. Hindi ko na iisa-isahin, alam niyo na 'yon. Alam kong kung nasaan ka man ngayon dala mo pa rin mga pangaral at salamin mo. Palagi niyo pa rin sana akong gabayan. Tutuparin ko pangako ko sainyo, asahan niyo yan. Gaganti ako sa paraang gusto ko. Gaganti ako sa kanilang lahat. Hintayin niyo 'yon tutal kayo naman nakaisip nun."  Binalik ko ang tingin sa lapida niya, kinuha ko sa bulsa ang salamin niyang laging suot. Inilapag ko 'yon sa lapida niya katabi ng bulaklak 'tsaka namulsa. "Wag ka mag-alala, hindi ka malulungkot mag-isa. Dadalawin kita palagi, tandaan mo 'yan."  Tumalikod ako at naglakad habang nakaway sa kanya.  Aalis nako sa lugar nato pero sisiguraduhin kong pagbalik ko successful nako. Babalikan ko silang lahat, gaganti ako sa ginawa nila sakin. — 25 years old Pinagmasdan ko ang labas ng malaking covered court paglabas ko ng sasakyan. Tinagilid ko ang ulo ko bago pumasok don. Lahat ng taong nandon ay napatingin sa akin. Ang iba nagtataka habang ang iba naman ay kilala ako. Nag-umpisa na naman ang bulungan dahil sa pagbalik ko.  "Yo!" Bati ko ng nakangiti. May matandang uugod ugod ang lumapit sakin. Pinagmasdan niya ako bago hinawakan ang kamay ko.  "N-Nandito ka ba para tulungan kami?" Nanginginig ang kamay nitong sabi. Sumeryoso ako, "Hindi."  Nalungkot ang muka ng matanda dahil don, napangiti ako sa reaksyon niya. "Hindi kayo nagkakamali, Lola." Natatawa kong sabi bago nagbless sa kanya. Naiyak siya dahil sa tuwa at halos halikan ako. Sa totoo lang, nabalitaan ko lang na may nangyaring hindi maganda sa bayan nato. Nasunugan silang lahat, imposible pero totoo, sinadya raw 'yon sabi ng iba.  Sinenyasan ko ang mga kasama para ipamigay ang mga dala ko.  "Bakit mo 'to ginagawa? Alam naming marami kaming kasalanan sa'yo. Anong motibo mo? Anong balak mo? Gusto mo bang ipamuka sa amin na swerte ka habang kami minalas!" Lakas loob na sabi ng isang lalaki. Natahimik ang lahat dahil don. "Oy, tumigil ka nga, pasalamat kana lang dahil tinulungan tayo." Suway nung isa sa kanya. Natawa ako, "Sa totoo lang, galit ako sainyong lahat. Dahil sainyo, nawala ang kaisa-isang taong tinanggap ako. Taong hindi ako tinuring na malas o salot. Kayo ang pumatay sa kanya, hindi ang pagiging malas ko." Napayuko ang ilan sa kanila dahil don. Sumeryoso naman ako habang inaalala ang nangyari 9 years ago. "Marami akong dahilan para gantihan kayo. Makita ko lang kayong nagdurusa ngayon sobrang saya ko na. Ang malas na tinatawag niyo noon, sobrang swerte na ngayon. Pero alam niyo, ang kamalasan tao lang gumagawa niyan. Sarili niyo lang kalaban niyo, sinisisi niyo lang ang iba dahil 'di niyo tanggap na kahit anong tawag niyong malas sa kanya, nagagawa pa rin niyang ngumiti araw-araw." "N-Nagsisisi kami sa nagawa namin. Sana mapatawad mo pa kami." Hinging pasensya ng isa. Nagkaingay dahil halos lahat sila humingi ng pasensya. May mga nag-umpisa ng umiyak dahil don.  "P-Pero bakit mo kami tinulungan? Hindi ba dapat gantihan mo kami? Pahirapan pa lalo katulad ng ginawa namin sa'yo?" Ngumiti ako ng matamis sa kanilang lahat, "Naganti nako sainyong lahat. Ang pagtulong sainyo ang paraan ko ng pagganti." Nagkatuwaan kami ng mga tao bago ako pumunta sa puntod ni Sir Vincent. Nagsindi ako ng kandila 'tsaka namulsa ulit sa tapat niya. Tumingala ulit ako sa langit at ngumiti. "Successful at mayaman nako, Sir. Dito na rin ako titira ulit para mapuntahan kita lagi. Nalungkot ka ba nung mga panahong minsan lang ako makapunta? Napanaginipan ko kasing naiyak ka, muntik nakong maniwala kaso lang hindi mo gawain 'yon. Kung hinampas mo pa ako, pinangaralan habang inaayos salamin mo baka naniwala pa ko." Natatawa kong sabi bago tumingin sa lapida niya. Yumuko ako at kinuha salamin niya para linisin bago ibinalik sa pwesto. "Katulad ng sinabi mo, gumanti nako. Gumanti ako sa paraang gusto ko. Tinulungan ko silang lahat dahil iyon ang paraan ko ng pagganti. Salamat sa'yo, Sir

Another life My name is Frank nakatira ako sa Quezon City Sa Condo ng mama ko, di naman kame mayaman yung bang sakto lg so ayun, So ayun nag aaral sa isang sikat na pa aralan then nakilala ko yung babaeng Tila ba may kaka iba sa kanya. Frank: Hello miss? Elaine: Hello? Frank: Ako nga pala yung kaklase mo *laugh* Elaine: Oo nga e nakita nga kita kanina sa room. Frank: uuwi kana ba? Baka gusto mong hatid na kita baka mapano kapa jan. Elaine: Sure. 'So yun nag patuloy yung ganon kaya di na nag aksaya si Frank agad niyang niligawan si Elaine at agad naman itong Tumugon at naging sila na. Frank: congrats Maal! Biruin mo matutupad naten goals naten isang taon nalang tapos na tayo sa pag aaral. Elaine: Oo nga mal e Biruin mo pareho tayong may academic award *laugh* *UMUWI NA ANG DALAWA AT NAG STAY MUNA SILA SA CONDO NI FRANK* Frank: Maal? Alam moba pag tapos naten sa pag aaral at naging pulis na ako lilibot kita sa buong mundo *LAUGH* Elaine: Wehh? Ako pag nakapag tapos tayo Mag iipon tayo para sa sariling bahay naten. Frank: Naks naman *Laugh* *MAKALIPAS ANG TATLONG ARAW* phone: Maal? Iinom lg kame ng mga barkada ko ah? Mag cecelebrate lg kame. Elaine: kailangan ba yan mal? Wag ka nalang kayang sumama dito ka nalang sa bahay. Frank: Saglit lg to promise. Elaine: Ayoko di kita papayagan. *END CALL* Message from frank: Saglit lg to mal. Frank's POV: Tagay pa tol!, sge akong bahala! Order pa tayo!....*NAG RING ANG PHONE* hindi nya ito pinansin at nag patuloy sa inuman, Frank!! Halika dito may papakilala ako sayo kaibigan ng ex-Girlfriend ko si Anna, saad ni Ian. Frank: Hi Anna! Anna: Hello! Frank: Come and join us. Anna: Sure *laugh* Hangang sa napa sarap ang inuman nila at ngsimula ng nalasing si Frank, Dinala ni Anna sa isang room at hinubaran ito at natulog sa tabi nito. Phone call: Frank? Buntis ako *CRYING* Frank: Huh? Pano nangyari yun? phone call: Dapat mokong panagutan, kung hindi mag papakamatay ako kasama ang dinadala ko! Frank: Huh? Teka mag kita tayo sa fast food jan sa kinakainan naten. *FAST FOOD AREA* Frank: totoo bang buntis ka? Anna: Oo at ikaw ang ama. *INABOT ANG PT* Frank: ....... Anna: dapat mong panagutan. *AFTER 2 DAYS* Ian: Elaine? alam mo bang nakabuntis si Frank ng ibang babae? Elaine's POV: sinampal ito at sinabing, Huwag mo kaming sirain ni Frank alam ko na may nararamdaman ka saken pero ilang ulit kobang sasabihin na Hindi nga pwede mag papakasal kame ni Frank promise nya saken. Ian: oh? Gusto mong ebidensya? Eto kuhain noting cellphone ko at tignan mo conversation namin. *CONVERSATION WITH FRANK* Frank: Tol, Nabuntis ko kaibigan ng Ex Girlfriend mo. Ian: HALA! Pano yan ano balak mo? Frank: syempre tol bilang lalake papanagutan ko yun. Ian: dapat lg tol. Sge na. nakuha si Elaine at agad pumunta sa condo ni Frank. *FRANK's CONDO* Elaine: Hoy magaling na lalake? Totoo ba lahat ng nalaman ko na nakabuntis ka daw ng iba? *galit na umiyak* Frank: ....sorry pero Oo gusto ko sanang sabihin aksidente ang nangyare. Elaine: Aksidente? O ginusto mo? Frank: Maniwala ka aksidente lg ang nangyare Pag gising ko ay nakahubad kameng dalawa diko sinasadya patawarin moko mal. Elaine: mal? Ang kapal ng muka mom lokohin ako!... Babae din ako kaya wala tayong magagawa kailangan mong panagutan yon sge na paalam *crying* narrator: Niligawan ni Ian si Elaine at naging sila after 1 year magpakasal ang dalawa at nalaman na buntis nga si Elaine ng 4 na buwan. After that isan lalake ang dinalaw kela Anna at nagsabing "Anna! Anna! Nag balik na ako patawad kung tinakbuhan ko kayo ng anak ko ng halos isang dalawang taon dahil natakot ako pero ngayon halikat dadalin ko kayo at mag sasama tayo sa America, nung having iyon tumakas ang mag ina at nag punta sa America ngunit nag iwan ito ng sulat kay Frank. Frank's POV:  Pumunta sa lamesa at nag taka at walang tao dahil umuwi siya galing sa trabaho, Elaine!! Elaine!!. At nakita nito ang sulat sa higaan. *SULAT* - Frank di ko alam kun paano sasabihin ito ngunit kailangan mo ng malaman, Hindi ikaw ang ama ng dinadala ko at wala ring nangyari sa ating dalawa nung gabing iyon, Nabuntis ako ng boyfriend ko at tinakbuhan niya ako. planado ni Ian ang lahat sabi niya na makakatulong daw ako sa kanya ng hindi niya i kalat ang Sex scandal namin ng Nakabuntis sa akin kaya nagsumamo ako kay Ian Pero ngayon patawad dumating na ang tatay ng anak ko at mag papaka layo na kame patawad kung dimo natural lahat ng pangarap mo, sorry kung dika nakapag tapos dahil samen mahal kita pero mali ito patawad - Anna Narrator: nalang hinanap ng loob si Frank dahil sa nangyare at ngayon iniisip nya na kung nakinig siya kay Elaine nung hindi siya nito pinayagan ay dapat sila ang kinasal ngunit huli na ang lahat ang sakit lg isipin na yung babaeng kasama kong Nangarap iba na yung kasamang tumutupad.... sabay tutok sa ulo ng isang bakal at pag lalapit nito ay siya namang binawian ng buhay si Frank. Elaine's POV: Nalaman ko na namatay si Frank at ang babaeng kasera nila ay nag abot ng isang liham At lahat ang nangyari ay nalaman ni Elaine at naiyak siya sa nangyari dahil sa ginawa ng kanyang asawa. *PAG AAWAY NG MAG ASAWA* Ian: Ginawa ko lg dun dahil mahal kita! Elaine: Mahal moko? Ang kapal ng muka mo! Ian: lahat ng yon para sayo! Elaine: para saken? Paano? Napaka maka sarili mo *SINAMPAL NIYO SI IAN* *SA DI SINASADYA AY NATULAK NI IAN SI ELAINE SA HAGDAN* Narrator: Pag ka tapos ng pag tatalo ay nakunan si Elaine at dahil sa nangyari ay tumalon ito sa roof top ng hospital at nag iwan ng mga katangang; diko expected na ganto ang mangyayare pero pinapangako ko na In another life I will be your girl no matter what tutuloy naten ang lahat. At sabay namang siyang nag pakamatay.

Paglisan Mahirap sa atin ang maiwan nalang pero yon naman talaga ang kaylangan nating gawin ang tanggapin ang lahat ng sa ganun matutununan din natin silang makalimutan

Tayo na pero parang hindi nA Naglalaro ba tayong dalawa? O baka naman naglolokohan na Paki inform naman ako oh Para akong ngayon lang bumaba mula sa kabundukan O ngayon lang ba ako sinilang Kase ang totoo WALA NA AKONG NALALAMAN at sadyang nanghuhula nalang Nanghuhula nalang sa kung TAYO PA BA O HINDI NA kasi hindi na kita maramdaman pa ANO NGA BANG MERON SA ATING DALAWA meron pa bang NAMAMAGITAN kase kung MERON PA Bakit ganyan ka umasta Umasta na para bang WALA LANG AKO SAYO na parang walang naghihintay sa bawat chat mo na hindi palaging nanlilimos sa oras mo Na parang single ka at di mo na aalala na AKO NGA PALA ANG JOWA MO nagkaamnesia ka ba? O NAGSASAWA KA NA Kaya naging unfair ka at di mo nasabing AYAW MO NA pala Bakit kailangang patagalin pa Intesyon mo bang magpaasa o Pahulain ako kung TAYO PA BA o baka naman intesyon mo MASAKTAN mo ko muna Bago mo sambitin ang katagang "BREAK NA TAYO ,AYOKO NA" Yun ba! Pasensya na kung ganyan ako magsalita Hindi mo kasi alam na kulang nalang para na akong si SISA Na nababaliw Pilit hinahanap ang salitang IKAW sa TAYO PA nagtatanong Kung nasan ka na ba Nagiisip na baka naligaw ka na Kaya't di mo na makita ang daan Sa direksyong MAY TAYO PA kaya pati ORAS MO na dapat kusa mong ibibigay ay hindi mo na maibigay pa At ang kahit konting effort para sa relasyon nating dalawa ay wala na Hindi ba't TAYO PA? PERO BAKIT BAKIT PARANG HINDI NA!! Sabihin mo naman sakin Kung itutuloy pa ba natin toh O ITITIGIL NA kasi ang hirap magpatuloy sa SALITANG TAYO PA kung IKAW mismo ay HINDI NA INTERESADO PA At konti nalang BIBITAW NA -💔- Magustuhan nyo po sana ket panget gawa😅

Mahal Iba ang saya pag barkada ang kasama Kasama kahit saan man dakong mapunta Dadamayan ka ano man ang problema Ano man ang nais mo sila ay laging nakasuporta Ngunit tila bakit iba ang aking nadarama? Sa tuwing nakikita ka'y nakakaramdam ng kaba Pag tayo'y nag uusap Di makasagot ng bigla Ngunit pagtalikod sa isa't isa'y labis kung tumili at tumawa Ako'y inip na inip na Pagkat sa buong barkada'y sayo lang nakaranas ng kakaiba Mga araw ay lumipas ngunit palaging ganun ang eksena Humugot ako ng lakas para makausap ka Napagtantong sakin ikaw din pala ay humahanga Nagpasya tayong sabihin sa buong barkada kaya't sila'y napanganga Sila naman ay natuwa May love team na raw sa barkada Nagkaroon ng TAYO Mga sweet convos sa isa't isa ay palaging uso Palaging lumalabas saan man ang gusto mo Gulat pa nga ako, Streetfoods lang sapat na saiyo Masaya't Kuntento tayo pareho Hanggang Ang TAYO ay Maraming ala-alang nabuo Dumating ang araw,tila gumuho ang aking mundo Ikaw ay bigla nalang naglaho Iniwan mo ako, sawa ka na ang sabi mo Unti unting nawasak ang puso ko At Nalaman kong ikaw at ang isa pang kaibiga'y may relasyon palang tinatago Ang TAYO ay humantong nalang sa pagiging KAYO Dati tayong magkaibigan na humantong sa pag-iibigan.... na di inaasahang mauuwi sa sakitan Di na sana sumugal Kung alam ko lang na di tayo magtatagal Para tayong tula Tulang di natapos isulat Kailanma'y di nagkaroon ng pamagat 'Di rin nabigyan ng wakas na nararapat Pilit mang ayusin ang pagkakaibigan Ngunit nangingibabaw pa rin ang sakit na naranasan Barkadang nangakong walang iwanan Nawasak ng dahil lang sa letcheng pag-iibigan

Napkin Maaa" tawag ko kay mama, nakakainis dko alam na magkaka meron ako ngayon. "Ano yun?" Tanong sakin ni mama, kasalukuyan syang nagluluto ngayon sa kusina. "Bili mo kong napkin, meron ako ngayon" sabi ko kay mama, paniguradong bago nya muna sundin ang utos ko ay sesermonan nya muna ako. "Ayan na nga ba ang sinasabi ko, nakikita mo nmn na nag luluto ako, papabilhin mo pa ako" sermon ni mama saakin, sabi ko na nga ba. "Bilis na ma" pagmama kaawa ko kay mama, habang nag papacute sakaya, pero dko na kailangan, matagal nakong cute at maganda, charot! "Di na uubra ang ganyan mo sakin Hannah ahh, bumili kana don" masungit na sabi sakin ni mama, napanguso nalang ako, kahit kailan ang init lagi ng ulo ni mama. "Kumuha kana lang don sa wallet ko, bumili ka ng dalawang napkin" wala nakong choice, kundi sundin ang sinabi ni mama, kung marunong lang ako mag luto, ako na gagawa nun. Sana nmn di ako tuluyang matagusan sa labas dba? Lumabas na ako at naglakad, lumapit agad ako sa malapit na tindahan. "Ate, pabili nga po ng modess dalawa" sabi ko. "With wings, or non-wings?" Tanong sakin ng tindera. "Non-wings po" sabi ko, malamang nmn na with wings, edi lumipad nako nun, charot! Binigay ko na ang pera, pagkakuha ko ng napkin, ay naglakad na ako para umuwi, ng may kumalabit saakin. Nagulat nalang ako ng paglingon ko, ang gwapong kapit bahay lang naman namin na si Bryan ang nasa harapan ko ngayon, in short yung crush kooo! "A-ano yun?" Kinakabahan kong tanong sakanya, napapalunok pako. "Yung napkin mo nahulog" sabi nya kaya napatingin nmn ako sa short ko, di nmn nahulog yung napkin ko ahh, nagtaka ako ng bigla syang tumawa, hala nabaliw na ata to, sayang gwapo pa nmn kaso may tama sa ulo. "I mean, eto nahulog mo" natatawang sabi nya at inabot sakin ang napkin na binili ko, nakaramdam nmn ako ng hiya, ang tanga tanga mo Hannah, wala nga pala akong suot na napkin kaya nga bumili ako, gumagana na nmn ang katangahan ko. "T-thankyou" nahihiyang sabi ko, kung ganito ba nmn ka gwapo ang mag aabot sayo ng napkin dba? Mahihiya ka jusme! "Hannah right?" Nakangiting sabi nya saakin, nakaramdam ako ng onting inis, onti lang nmn. hanggang ngayon di nya parin alam ang pangalan ko? Tapos sya alam na alam ko, ok lang nmn. "O-oo" yun nalang ang sinabi ko. "Mahirap ba magkaregla?" Tanong nya saakin, kaya nagulat nalang ako, bakla ba sya? Ang akala ko pa nmn tatanungin nya kung ano ang number ko, paborito kong pagkain, at kung ano ano pa, tapos yan lang ang itatanong nya saakin?! "Ahmm oo, lalo na kapag ikaw pa ang mismong maglalaba ng panty mo" natawa nalang sya sa sinabi ko, ano namang nakakatawa don, may sapi ba to? Sayang gwapo pa nmn. "Alam mo nakakatawa ka, iba ka sa mga babaeng nakilala ko" natatawang sabi nya, napangiwi nalang ako, ginawa pa kong clown putek. "Ahh ganun ba" sabi ko nalang at nagpilit ng ngiti, kahit naaasar na talaga ako. "Buntisin nalang kaya kita para di kana mahirapan dyan sa regla mo" nagulat nalang ako sa sinabi nya, buntisin? Ay bet! Este putek?! "A-ano?!" Gulat parin na sabi ko, ano bang pinag sasasabi neto. "Nevermind, see you next time, Hannah" at kinindatan pako bago umalis, p-putek

Happy Sino yung naka usap ko?] 'Jina bumili ka nga ng mantika dun!.Sigaw ni mama mula sa kusina.Padabog naman akong tumayo at kumuha ng pera sa bag niya. "Utos ng utos e adyan naman si Kuya ako nalang palagi.Sambit ko. 'Wag ka ngang magreklamo dyan bilisan mo at magluluto na ako.Sigaw niya ulit. Lumabas ako ng bahay at pumunta kina aling Lusing. "Aling Lusing pabili nga po ng mantika.Sambit ko. "Ilan?Tanong ng hindi pamilyar na boses. "Si aling Lusing ka ba?Mataray kong tanong. 'Eh ako yung andito eh hahanapin mo pa ba si Lola.Nag grocery sya kaya ako yung pinagbantay niya dito.Ngayun ilan yung bibilhin mo?Tanong noya ulit. "1/4 nga na mantika.Sambit ko. "Oh eto miss masungit.Sambit nya na ikina pikon ko. "Sino ka ba?ha ba't tinatawag mo kong masungit eh ikaw rin naman.Sambit ko. "Ako si Nathan,at hindi ako masungit ikaw kaya tong masungit.Sagot niya. "Che! Jan ka na nga baka mapagalitan pako dahil sayo.Sambti ko Pagkatapos kong bumili ay agad akong tumakbo papuntang bahay para ibigay ang, nabili ko. "Eto napo nay.Sambit ko at ibinigay kay nanay ang mantika. "Yung sukli ilagay mo sa bag alam kung sekwenta yung kinuha mo.Sambit ni nanay. "Ay lagut teka lang ho naiwan ko nakalimutan ko yung sukli.Sambit ko at tumakbo ulit sa tindahan ni Aling Lusing. 'Nathan!Hoy masungit na Nathan yung sukli ko!Sigaw ko ngunit hindi parin sya lumalabas na nakita ko naman si Aling Lusing papalapit sakin,teka sabi ni Nathan nag Grocery siya,masungit pa nga sinungaling pa hmmm. "Ahmm aling Lusing Yung sukli ko po kanina hindi ko po nakuha di po binigay ni Nathan.Sambit ko. "Anong Nathan sinasabi mo dyan,wag mo nga akong tinatakut dya Jina.Bumili ka ba kanina?Naligo pa kasi ako,cgee ano bang bibilhin mo?Tanong niya na ipinagtaka ko. "Po eh tapos na ho akong bumili yung sukli ko nalang ho.Sambit ko. "Anong sukli?eh di ka naman bumili.Sambit niya ulit. 'Bumili nga ho ako kanina,si Natham po yung magbigay kasi nag Grocery daw ho kayo.Pangangatwiran ko. "Jina,matagal ng patay ang apo kong si Nathan may sakit sya sa puso kaya wag mo nga akong tinatakot.Sambit niya na ikinaba ng dibdib ko. "Po?eh sino po yung naka usap ko?Tanong ko ulit. "Aba'y iwan ko basta hindi ka bumili sakin bahala ka na nga jang bata ka.Sambit niya sabay umalis. Nakatakot naman tong nangyayari sakin patay na yung nakausap ko kanina?Pero mas nanaka takot talaga ngayun lagot ako kay mama hindi ko nakuha yung sukli.

Pov Lyze PoV, "Ahhhhhh!" Rinig naming tili mula sa... "C.r?" Sabay pa naming sambit ni Kyato at nagkatitigan na parehong nagtataka. "Si Tanda ba yun?" Nalilito kong tanong. "Masyado namn atang naging babae ang tili niya kung ganon" umiiling na saad niya at ipinatong ang bag na kanina pa niya karga. Nagsususpetsa na ako sa kunehong yan ha, siguro hinihypnotize niya si Kyato kailangan kong mapalaya si Kyato sa kuneho ni Ate Niah. Ilang minuto na ang nakalipas pero hindi parin nakakabalik si Tanda. Ang tagal naman ata niya magbanyo siguro nanood pa yun ng ano sa Cellphone niya tsk. Napatingin ako kay Kyato at busy lang ito sa paglalaro ng kuneho sa sahig. Makaalis na nga tsk attention seeker na kuneho. Napagpasyahan kung tumayo at sundan si Uno sa banyo baka nilamon na yun ng kubeta. Pag nangyari iyon wala kaming sisisihin kung bakit wala kami ngayong stock ng pagkain. Pagkapasok ko ng pasilyo papuntang banyo ay parang may naaninag akong babae ata to, na ginigising ang isang lalaki na nakahandusay. Binilisan ko ang pagtungo sa kinaroroonan nila at doon ko nga nakomperma na si Tanda ang nakahilatang lalaki sa tapat nitong kubeta, dahan dahang napaangat namn ng tingin ang babae na nakasquat ng upo malapit kay Tanda. Nagkatitigan kami at "Ahhhhhhh/Ahhhhhhh Kyatooo!" nagulat ako ng bigla siyang sumigaw kaya napasigaw din ako, tinawag ko pa si Kyato kasi mukhang wala sa katinuan ang babaeng to wahhhhh tulong. Zenniah PoV, Pilit kong ginigising ang lalaking napalo ko ng tabo sa mukha, nako hindi namn ganon ka lakas yung pagpalo ko ah. Sigurado ka jan Sofia eh halos mamaga na ang mukha niya sa marka ng tabong inihampas mo sa kanya, huhuhu sorry ok hindi ko namn sinasadya eh kasi nmn bakit ba siya nanloloob ng banyo anong makukuha niya dito? Imported shampoo at sabon ni King. Tinampal ko siya sa pisngi pero hindi talaga siya nagigising nmn eeee gising na!!! Napatigil ako sa paggising sa misteryosong taong ito ng maramdaman kong may parang nakatitig samin, nakita kong may pares ng sapatos sa aking harapan kaya dahan dahang inangat ko ang aking paningin at matagal kaming nagkatitigan wahhhhh another strange mannn nanaman bakit ngayon pa sila nanloob kung kailan wala yung supladong hari na may ari ng Condong ito?! Gague may nanloloob ba na may tao pa sa bahay? Tangek ka din noh baka akala kasi nila wala ng tao kasi naka alis na si King, "ahhhhhhhhh" sigaw ko sa kanya na ikinasigaw din niya aba siya pa natakot. Tumayo ako at itinapat sa kanya ang hawak kong tabo" Wag kang lalapit kung hindi papaluin din kita ng tabong to hindi ako nagbibiro!" Banta ko sa kanya habang unti unting humahakbang palampas sa kanya. Siya nmn ay parang didikit na sa pader tss takot na siya sa tabo? Duwag pero its much better na. Kingggg bwesit ka ba't mo iniwang bukas ang pinto pisteng yawa ka! kaya mabilis sila nakapasok tuloy. Ng makalampas ako sa kanya ay kumaripas ako ng takbo palabas nitong pasilyo dinaig ko pa kidlat sa bilis ng takbo ko, pagkarating ko ng sala ay hinanap ko ka-agad ang telepono kailangan kong humingi ng tulong kahit sino na, na pwedeng tawagan mapa 911 o 163 man basta I need help. Inabot ko sa gilid ng TV ang telepono at madaliang nagdial ng numero pero ng pagcall ko ay hindi nagriring, what the? Hinanap ko ang linya ng telepono at sinundan ng tingin ito hanggang sa saksakan pero hindi ito nakasaksak sa halip ay nasa kamay ng isang lalaki ulit? Ang dulo ng saksakan. Ow common ilan ba talaga silang nadito hindi man lang ako ininform na magnanakaw pala sila ngayon hindi ko tuloy na check ang schedule kung ilan silang may appointment putek. "Sino ka?!!"tanong ko sa kanya ahuhuhu baliw nagtanong kapa. " Ikaw dapat tanongin ko niyan" walang ka-emo-emosyon na tanong niya rin sakin habang humahakbang palapit, King the second ba siya? Kamalasan nga namn. Tumakbo ako patungong hagdanan at binangga siya para makadaan ako, Mamaaaa tulong. Pagkarating ko ng aking kwarto ay madaliang isinara ko kaagad ang pinto at inilock ito ng tatlong beses para hindi sila makapasok, hoo kailangan kong maghanap ng paraan para makalabas dito dahil ano mng oras ngayon pwede nila akong pasukin kung gugustuhin lng nila. Think Sofia! think, napatitig ako sa tabong hawak ko pa pala. Kaya ko to hinawakan ko ng mahigpit ang hawakan ng tabo gamit ang dalawa kong kamay, ako si Zen at isa akong Hemenez humanda kayo

I'm pretending Nagising akong nakatali sa isang upuan...I'm in a middle of a small room it is dark in here and the only thing that gives light in this place is the red flourecent above the ceiling. " Ang sakit ng ulo ko~" nanghihina kong sambit. Inilibot ko ang aking paningin sa kwartong ito. It is covered by vandalization and one thing that caught my attention ay ang malaking " LunaTícS " na nakasulat sa dingding na kaharap ko sigurado nmn akong spray paint ang ginamit para magawa ito for me its art. Pero wait kung andito ako at nakatali in this room na mukhang sa mga goons na headquarters, does it mean na... I'm in a gangsters nest?. Napalaki ang aking mga mata sa aking naisip. " No...no,no~" From I remember nasa club ako kanina how the heck I ended up here?. Halos maluha ako sa aking situation right now no not this again. "I need to escape..." triny ko na i- untie ang lubid sa kamay ko pero bago ko pa ma buhol ito ay bumukas ang pinto ng kwartong to. I slowly look at the person na isinasarado na ngayon ang pinto. He look at me with his sharp eyes. Alam ko his not an easy person base sa aura nito. His dangerous yan lng ang alam ko ...his face tama! sya yung lalaking yun "Your that damn guy!!!" I shouted at him pero nagsmirk lang sya sakin aba d to nakakatuwa. "My...my.~~" sambit nito habang umiikot sya palibot sakin , huminto ito sa harap ko at pumantay sakin kaya face to face na kami ngayon " little girl" inimphasize pa talaga nito ang girl grrrr~~ " Girl mo mukha mo you damn freak I'm a guy can't you see it?!!" sigaw ko sa pagmumukha niya pero imbes na magalit ay binigyan lng nito ako ng ngiting demonyo. " hey Lesbian kahit anong gawin mo your still a girl face it" he spit out at tsaka humila ng upuan at umupo paharap sakin. His staring at me na as if he can see trough my soul and its uncomfortable.

Taong mahal mo Kung ang pipiliin mo ay yung taong mas mahal niya ang Diyos kaysa sa'yo Yung uunahin niya ang paglilingkod Kaysa sa'yo Yung mas mahalaga ang kahalalan niya Kaysa sa'yo Yung taong may malasakit sa tungkulin mo Yung hihikayatin ka sa kasiglahan Hindi nababakbak ang pananampalataya Hindi siya natitinag Yung kahit anong mangyari Mawala man ang lahat lahat sa kaniya Huwag lang ang pag-ibig ng Diyos sa buhay niya Yun ang masasabi mong kaloob sa'yo Yung pinakamagandang regalo Na hindi kayang pantayan ng kahit na ano Kahit naghintay ka man ng matagal Pero sigurado ang pinili mo Kaya pumanatag ka Dahil sa pinakaangkop na panahon At pinakaakmang pagpapasya Ipinagkaloob ang tamang tao para sa'yo Yung itinakda para makasama mo Ang kapalarang pinili ng Diyos para sa'yo Ang sagot sa mga panata mo🙏

Para sa mga taong nag mamahal Kaya mo pa ba? Kaya mo pa bang manatili sa tabi nya Kaya mo pa bang magpanggap na okay ka Kaya mo pa bang magtiis sa kanya Kaya mo pa bang mag stay kahit din na ikaw Ang Mahal nya? Hindi mo ba nakikita Ikaw na Lang Ang nagmamahal sa inyong dalawa Ikaw nalang Yung tangang habol Ng habol sa kanya I'kaw na Lang Ang naniniwalang may Kayo pa Tama Nga siguro sila Sa una Lang talaga masaya At kapag ito'y nagtagal na Tunay ngang nakakasawa na Gumising kana sa katotohanan Tanggapin mo nang Wala na sya Tanggapin mo nang din na sya babalik pa Oo, Alam Kong masakit Ngunit kailangan natin tanggapin Ayaw nya na, Yan Ang itatak mo sayong isip Marami namang nagmamahal sayo At patuloy na nagmamalasakit Oo, Mahal mo Ayaw mong mawala Kaya ganun Ngunit ikaw?? Kumusta? Mahal kaba? Minahal kaba? Siguro Mahal Per Hindi Mahal na Mahal Gaya Ng pagmamahal mo sakanya Please wake up Kung Alam mong ayaw na Wag mo nang pilitin pa Sabi nga nila Kung talagang Mahal mo sya Hahayaan mong maging masaya Kahit nasasaktan kana Di mo hawak Ang puso nya Ang kailangan mong gawin kalimutan sya at magsimula ulit Na parang Hindi ka pinagpalit sa mas malapit Taas noo Kang bumangon ulit At ipakitang okay kana, na nakaMOVEon kana You deserve someone's better You deserve a love You deserve to be loved And god would provide that to you. 💓👸

A gangster queen CHAPTER 1 SAB P.O.V Nandito ako ngayon dito saaming garden, nakahiga habang nakapikit. Dinadama ang malamig na simo'y nang hangin na kay sarap sa pakiramdam. Naramdaman ko na lang na may tumabi saakin. Hindi ko ito pinansin at nag patuloy na lamang saaking ginagawa. Ilang minuto ang lumipas at nag mulat na ako nang aking mga mata at humarap sakanya. Nakaharap din ito saakin habang nakahiga. Nag tagpo ang aming mga mata at ngumiti ito saakin.😁 "I miss you, baby" he whispered and he hug me and I hug him back. "I miss you, brother" I said "How a years nang huli tayong magkita. Thanks to God dahil umuwi kanarin dito sa pilipinas, little sister." He hug me tight and he kiss in my forehead. Sya na lang ang natitira saakin. Dahil wala ma si mom, She died when I was 7 years old. Na naging dahilan nang pagiging tahimik ko at natuto akung magtago nang emotion. Walang araw na hindi ko sinisi ang sarili ko, wala man lanag akung nagawa nang mga oras na yun. At si dad naman ay WHAT EVER... wala naakung pakialam sa kanya. "Tara na sa loob malamig na dito, baka sipunin ka" kuya Clark said. Tumayo na sya ganun narin ako. Pumasok nakami sa bahay at dumeretsyo sa sala kung saan na naabutan namin na napakaraming paper bag at karton nang mga sandals at damit na nakakalat. Ang hilig talaga nilang mag shopping. Kaylan ba ako masasanay.tsk "My gosh, nakakapagod mag mall. At ang dami ko pang dalang paper bag. Gosh, nakaka stress" maarting sabi ni Kylie at umupo sa sofa. Umupo din kami ni kuya Clark at pinanuod sila sa kanilang ginagawa. "But, it's okey naman ky. Atleast nakapag gala tayo. Tagal kaya natin sa America. At super na miss ko dito sa pilipinas" Steffaney said Five years kami sa America dahil sa isang pangyayari na hindi ko ginusto. Iniwan ko dito lahat nang obligations ko at ganun narin ang isang leader nang Gang. Kasama ko si Steffaney and Kylie sa America... mga child hood friend ko sila at ka Gang mate ko rin. Umakyat naako at pumasok sa kwarto para makapag pahinga dahil may pasok pa bukas. Tiningnan ko muna ang Uniform na binigay saakin ni Steffaney kanina. Ano kayang mangyayari sa first day of school ko??? Naligo naako at pagkatapos ay nahiga na. Naramdaman ko na lang ang pagbigat nang talukap ng akong mga mata at ilang sandali lang ay nakatulog naako.

Mahirap MARIHAP MAGING MAHIRAP👈 Sa estado ng buhay Maswerte ka kung NASA itaas ka... Mahirap nmn kpag NASA ibaba ka... Mahirap maging mahirap ... gigising sa umaga Makakain ndi alam kung saan kukuha.... Kumakalam ang sikmura Kumukulo at sabi ay gutom na ... tagpi tagping bahay ay lilisanin Upang makahanap ng makakain... Khit madumi ayy papatusin Upang gutom ay pawiin... Mangangalakal ng basura Para maibinta.. Upang pag uwi s pamilya... May kunting pag kaing dala.... Masayang pag sasaluhan nah.... kung minsan ayy wala Walng makain Kaya gutom ay kilangang tiisin.... Matutulog na ang tiyan ayy gutom at ndi busog... Ang tuhod ay kumakalog... Mahirap maging mahirap Kapos sa kabuhayan Kapos s pinag aralan Kaya trabahoy walang mapasukan... Merong kasabihan Na ndi hadlang ang khirapan.. Sa pangarap upang mapag tagumpayan..... Pero mas inuuna nlng ang pumunta s basurahan.. Upang kumuha ng mapapakinabangan At dalahin s bintahan... Upang gutom khit kunti ay maibsan.. Kesa pumunta s eskwelahan... Mas uunahin ang kumakalam n tyan ... Kesa s bagong aral n matututunan..... Sapagkat s pamumuhay ay malaki ang kakulangan... Kaya maswerte ka kung ndi mo yan naranasan.... Mahirap LNG kami.. Salitang ndi ko ikakahiya s marami... Handang mag sakripisyo Upang maiba nmn ang estado... Para ang pamilya ko... Ay maiahon s khirapang ito..... Mugtong-mugto na ang mga mata ko Yung tipong hirap na hirap na kong idilat pa ito Magdamag akong umiiyak Ngunit parang walang balak humupa ang sakit na nadarama ko ngayon. Tanging ingay ng orasan lang ang naririnig ko sa buong kwarto Pero para itong duyan na marahan akong iniuugoy pabalik sa ating nakaraan Ibinabalik ako nito sa kwento kung pano tayo nagsimula Gaya ng iba..nag umpisa tayo sa pagka kaibigan Hanggang sa tayo na ang nagkatuluyan. Sobrang saya ko kase ikaw yung naging asawa ko. Kase ikaw yung kasama kong tatanda Ikaw yung kasama kong bubuo ng pamilya Sobrang saya natin noon Yung kahit na may mga problema Nagagawa pa ren nating tumawa At hanggang sa nagka roon tayo ng pagsubok. Sa di malamang dahilan Nagkaron ka ng...malalang karamdaman Ngunit huli na nang ating malaman Kitang kita ko sa mga mata mo ang kagustuhang mabuhay at lumaban Kahit na alam kong hirap na hirap kana Nakukuha mo paring ngumiti at tumawa Pinanghihinaan na rin ako ng loob Ngunit nagpapakatatag ako para sayo.para satin,ginoo ko Hanggang sa hinang hina kana talaga Mababakas na ang sakit at hirap sa mukha mo Na kahit hindi ka dumaing o magsabi Nararamdaman ko Alam kong pilit kang lumalaban Ngunit katawang lupa mo na ang sobrang nahihirapan Masakit pero kelangan Labag sa loob ko pero kelangan na kitang bitawan 'Mahal kung pagod kana,maari ka ng magpahinga' sambit nang utak ko Na nais iparating ng aking puso 'Mahal kita' huling kataga mo bago ka malagutan ng hininga... Humigpit ang kapit ng aking kamay sayo at sa sunod sunod na pagpatak nitong luha Ay sya namang pagpikit ng iyong mga mata. 5 buwan tayo nagsama At bumuo ng munting alaala Akala ko iniwan mo kong mag isa Ngunit muki akong nabuhayan ng pag asa Mahal salamat sa magandang alaala na na iyong iniwan Nag iwan ka ng panibagong buhay sa king sinapupunan Nawala ka man,nag iwan ka naman ng anghel na nagpapa alalang hindi mo ko iniwang mag isa Miss na miss kita Pangako aalagaan ko ang anghel nating dalawa " In sickness and in health,til death do us part " natupad natin ang ating sinumpaan.. Asawa ko,mahal kita hanggang kamatayan. Masaya na kung mag-isa. Tapos ngayon babalik-balik ka pa. Ano, magsisimula na naman ba tayo sa una? Tama na, masakit na. Masakit na yung ginawa mo sakin. Masakit na yung mga luhang resulta ng pag-iibigan natin. Kaya tama na, nilalandi mo lang naman ako kapag bored ka. Nilalandi mo lang din naman ako kapag may kailangan ka. Pero pagtapos na, hindi mo na ako pinapansin na parang hangin. Namulat na ako. Mga mahal kita na sinasabi mo sakin ngayon ay nakakatuwa. Para kang asong ulol na nagmamakaawa. Kaya huwag mo na akong gawing tanga. Dahil ako'y nagbago na. Hindi na ito ang dating ako na naghahabol sayo. Ito na ang bagong ako na kayang maging masaya kahit wala ka sa piling ko. Mga convo natin noon, delete na ngayon. Nakapagmove-on na ako at handa ng isampal sayo ang sinayang mo. Ngayon lang ako nagising, Na hindi lang pala puro ikaw ang umiikot sa mundo ko. Kundi meron pang ibang mga tao katulad ng aking pamilya na minamahal ako ng totoo. Kaya ko pala. Kaya ko pala maging masaya kahit wala ka. Kaya ko pala maging masaya kahit na nag-iisa. Dedicated to sa mga taong nakamove-on na.💚

Ldr Relasyong langit at lupa ang pagitan Dahil sa distansya ang dahilan relasyong iniiwasan ng karamihan dahil ito'y para daw sa matatag lang. at para sa iba wala itong patutunguhan dahil puro pangako lang kung minsan, Ito ang relasyong puno ng sakripisyo pagtitiis at pagtitiwala. Relasyong puno ng paghihintay, puyatan at minsan pagluha  Yung tipong minsan mapapagod kana pero di mo magawang sumuko Dahil mas matibay ang pagmamahal mo sa kanya  Yung tipong iiyak ka na lang  Dahil miss na miss mo na siya. Sa bawat araw na pagising mo siya agad ang naiisip mo Yung di mo ma'n lang siya makasama Isang tawag o text niya lang  Sobrang masaya ka na. marinig mo lang yung boses nya sobrang kinikilig kana, minsan may kontemg panginginig pa. hindi dahil sa NABALIW kundi dahil sa BALIW ka sakaniya. MALAYONG PAG-IIBIGAN Para lang yan sa dalawang taong Marunong makuntento. at sa dalawang pusong kayang maghintay ng tamang tyempo. MALAYONG PAG-IIBIGAN Para lang sa taong Malayo  ma'n ang mahal hindi siya maghahanap ng iba. at sa mga taong hindi hahanap ng atensyon pag nagkulang na yung isa. at sa mga taong nagsasabing  Ang LDR ay di magtatagal  At sandali lang  subukan niyong munang pasukin ito Nang maintindihan nyo ang  Sa loobin ko. Hindi distansya ang basehan Para masabi na ang isang relasyong ay pang matagalan. Hindi sa lahat ng pagkakataon nagiging problema ang distansya, sapagkat isa itong suliranin kung saan susubok sa tibay ninyong dalawa. sapagkat hindi porket magkalapit ay masasabi na natin na ang relasyon nila ay walang hanggan. dahil nandyan ang pagkakataon na magkakasawaan may tampuhan at nauuwi sa hiwalayan. sapagkat magkalayo man  Maari pa ring maging matibay at masaya dahil ang salitang kuntento Ay nasa inyong dalawa. Hindi porket magkalapit  ay kayo na talaga para sa isa't isa dahil may pagkakataon na ang landas niyo'y  maaari ding mag iba . hindi porket na uindi mo siya Kasama ay may iba na . dahil kung talagang mahal mo siya  Magtitiwala ka ng walang Pagdududa . Oo Magkalayo kayo. hindi mo siya makasama, Hhindi mo siya mayakap at mahalikan. Pero matanong ko lang? yun lang ba ang basehan ng relasyong pangmatagalan? TANDAAN MO! Hindi man kayo magkasama Ang mahalaga  Puso't isip niyo ay iisa  at hinaharap niyo ang bawat bukas ng magkasama, tangan ang pusitibong isipan na kayo'y magkikita. yung sabay kayong lumalaban ng matatag para maipanalo yung relasyong sinimulan niyo. TIWALA LANG! hindi sa lahat ng pagkakataon ay magkalayo kayo, dahil ang araw ay lilipas din kapit ka lang at maging matatag. dahil malay mo sa muling pagising mo muka na niya ang iyong makita. magtiwala ka! na katawan nyo lang ang magkalayo, pero ang puso nyo'y tinitibok ay iisa. magtiwalang magkikita din kayo sa tamang panahon.  at wag magsasawang ang pag-iibigan ay ILATHALA, makakamit nyo ang inyong hinihiling dumulog lang kayo kay BATHALA.

Buang Ako si Balakid na anak ni Hadlang Nakatira kami sa gilid ng Pang-pang Ang Ina ko ay si Aling Temang Na medyo ang Utak Kulang-kulang May tatlo akong kapatid na puro mga Mang-mang Sila'y nag-aaral sa may Mental Alabang Ang paborito naming ulam ay Sinigang 'Pag tinikman mo magmumukha kang si Badang Kung magkausap kami na kapatid ko para kaming Amang Na palaging ang salita ay Simang na parang Binarang Isang araw napasali ako sa isang Gang Kaya ako si alyas Kagang Ang sandata ko ay Palakol at Sundang Kasi teg Sibak ako ng kahoy na Lamang Nagpapalit-palit ako ng Pangalang Bakukang, Bikangkang, Bukangkang, Dupang-Dupang, Omang, Tikangkang, , at Salagubang Kaya ang nagbabasa nito ay isang Buang-Buang.

Walang label sabi nila "no label" "no pain"  pero para sakin "no label" "more pain" sapagkat hindi mo alam ang namamagitan sa inyong dalawa pwede kang masaktan anumang oras  pwede kang iwan kung gusto niya at higit sa lahat  pwede ka iwan at palitan ng basta basta  ano pakiramdam na feeling mo KAYO pero hindi naman talaga? GOODMORNING, ILOVEYOU, IMISSYOU ako na magsasabi sayo nyan kasi nung huling bumati sayo may binati ng iba  anong feeling na ikaw yung andyan pero iba yung gusto niya  yung feeling na nagseselos ka sa kanilang dalawa pero mas pinili mong umiyak nalang sakit diba? pwede kang magtampo pero bawal kang magalit pwede kang masaktan pero bawal ka makialam  ito rin yung sweet kayo sa isat isa  pero anytime pwede tong gawin sa iba  ito rin yung mga long sweet messege niya para sayo pero dika sigurado kung ikaw lang ba talaga oh diba? magulo?? simplehan natin  WALANG LABEL ito yung wala kang kasiguraduhan wala kang karapatan maki-alam wala kang dahilan para magalit at hindi ka pwede magreklamo sa kung sino sino ang kasama niya parehas niyo napakilig ang ISA'T ISA  pero " WALA PARIN KAYONG DALAWA " oo nga't  may "IKAW at AKO " pero walang "TAYO" meron "IKAW at SIYA pero walang "KAYO" kaya nga walang label eh  kung bagah panandalian saya  kahit anong oras pwede gawin sa iba mahirap sumuko sa taong mahal mo pero mas mahirap kumapit sa taong hinihintay nalang ang pagbitaw mo  sakit diba?  pero alam mo kung ano yung masakit? akala ng iba IN RELATIONSHIP kana pero ang TOTOO!  IN RELATION-TRIP ka lang pala

Dahil Mahal kita Masasabi mo bang mali Kung puso koy ikaw ang pinili Kahit edad nati'y malayo ang agwat Bakit sino ba nman ang magsasabing d tayo karapatdapat?? Basihan ba ang edad?? Hitsura??o estado ng buhay?? Pagdating sa taong nagmamahal ng tunay At kahit buhay ay kayang ibigay Mahal kita At sapat na yun para ipaglaban ka Mahal kita Kaya sapat na yun para intindihin kita Pero sa relasyo'y walang perpekto dba?? Nagkakasala tayo sa isa't isa Pero cguro nga bata pa ang isip ko kasi pinapalagpas ko lagi ang mga kasalanan mo Pero ikaw lagi akong may sermon Kasi gusto mo perfect na relasyon Pero cguro nga ang edad ay nakakaapekto pero d hadlang sa relasyon Kasi sa edad koy hindi tayo pareho ng pangarap na relasyon Sa ngayon kasi yung gusto ko simple lng Yung magkakasundo tayo't magkaintindihan Kahit may mga nagagawang mali Dapat pinag uusapan hindi pinag aawayan Pero kahit ganyan ka Inintindi at tiniis kita Sinubukan ko ring maging mature sinta Yun ay dahil mahal kita At kung perfect relationsip ang gusto mo sinta Hayaan mo susubukan kong sabayan ka Gagawin ko yun para lng sumaya ka Dahil mahal na mahal na mahal kita

Ama Para sa isang lalaki na laging nand'yan tabi mo Isang lalaki na mala-estranghero Lalaking magsa-sakripis'yo para sa'yo At higit sa lahat siya ang taga-protekta mo. Siya 'yong lalaking handang gawin ang lahat para sa ikakabuti mo Handang isakripis'yo ang kan'yang buhay para sa kapakanan mo Handang harapin ang mga pagsubok sa buhay  At iingatan ka niya habang buhay. Siya 'yong lalaking hindi iindahin ang pagod at puyat galing sa trabaho  Kahit nahihirapan, 'di pa rin sumusuko. Siya nga pala ang AMA na sinasabi ko Ang ama na tumatayo bilang haligi ng tahanan Tahanan na ating ginagalawan. Patawad nga pala ama sa kasalanang aking nagawa  Patawad dahil minsan sinasagot ko kayo Minsan ang sama-sama ko sa inyo Pero hindi pa rin kayo sumusuko At nanatili pa ring nakatayo para kami ay gabayan niyo. Salamat ama dahil sa inyo natuto akong tumayo sa sariling mga paa Salamat ama sa walang sawang pagsuporta Salamat sa walang pigil na paggabay sa'min Salamat at kayo'y nanatili sa piling namin. Hindi ka man tunay na isang superhero  Pero para sa akin ikaw ang dabest tatay ko Halos buong lakas iyong ibinibigay  Para lamang kami ay mabigyan mo ng magandang buhay. Kaya't AMA... Magsisikap ako para naman masuklian ko ang paghihirap niyo Sisikapin ko na makapagtapos ako At makahanap ng magandang trabaho Para sa pagdating ng araw  Kayo naman ang pagsisilbihan ko Hayaan mo ama na ako naman ang papalit sa inyo. At balang araw ama makakamit ko rin ang tagumpay Ang tagumpay na nagbubunga ng inyong paghihirap ni inay. Kaya AMA salamat sa lahat ng iyong ginawa.. At salamat dahil napakabuti mong tao..

Panakip butas Panakip Butas" Naranasan niyo na bang umibig?  Umibig sa isang tao na ang puso niya ay sa iba nakapintig?  Na akala mo ikaw ang nagustuhan dahil ikaw ang palagi niyang kasama Pero, ang totoo ikaw ay ginawang panakip butas lang pala Walang araw na hindi kayo magkasama Walang araw na hindi ka niya pinasaya Walang araw na hindi ka niya kinumusta At walang araw na hindi ka pinagsabihan ng mahal kita Ang lakas ng loob niyang ipinaramdam sa iyo Ang totoo ay ikaw lang pala ay niloko Niloko sa kasinungalingang ikaw ay mahal niya Pero ang masakit pampanakip butas lang pala Panakip sa puso niyang minsan nang tinalikuran Panikip sa puso niyang minsan nang nasaktan Hindi man lang siya nakapagtanto Na sa kanyang panloloko meron siyang nasaktan na isang tao Isang taong handang gawin ang lahat para siya'y mapasaya Isang taong handang dumamay sa kanyang mga problema Isang taong minahal siya ng totoo Pero ang masakit dahil ang isang taong ito ay kanyang niloko Kaya, tama na sa mga panglalambing Tama na sa pagpapanggap na nakakaduling Dahil alam na ang buong katotohanan Na ikaw ay ginawa niyang pang option lamang.

Hi It's started with ‘HI’ and just give you a smile, You said it takes you a while  To meet the girl that you like. ‘Can I court you?’ You want to be my suitor,  I replied, ‘I don’t need a lover’ But you handed me a flower. You always hang out with me,  You're started to being a clingy,  Doing something crazy,  So you could see me happy. We always laugh together,  Before I could remember, That our time was over, You made it more funnier. You were funny to be with,  You have the humor and wit,  We wait before it's late,  And you took me out on a date. I baked some cake,  As we celebrate,  I put it on the table,  And we started to cuddle. ‘Happy Anniversary’  You gave me a jewelry,  ‘It's a gift from me’ It's fits perfectly… but suddenly.. Time flews fast,  The days has passed,  We both got haunted by the past,  I thought our love won't last. I lit up the candle For the last time,  We are out of line,  We both can't handle it anymore. Our relationship went down... Before I could make a wish,  You were out of leash,  The lit’s gone on its own. You're slipping away,  Away on my hand,  Now I'm gone mad,  We always fight for that. ‘I'm sick of this shit’ Pertaining to our relationship,  And ‘Now what?’ You're asking for a break up. At first, I don't know what to do,  But now, I know ‘It's for us to let go’ We both ended it in ‘GOODBYE’ ‘Thanks for the LOVE and LIES.’

Ctto joy Good day USF! Ako po si Joy at ang mga katagang yan po ay mula sa lola ko na 84 years old na po ngayon. Ang kwentong ito po ay hindi akin kundi sa aking lola. Mula pagkabata po ay lumaki na ako na malapit sa lola ko sa mother side, let's call her Lola Tet. Taga Nueva Ecija po kami pero tubong Ilocos ang aking lola. Aminado po akong lola's girl ako at madalas akong natutulog sa tabi ng lola ko lalo na nung elementary at highschool pa lang ako. Sa mga gabing magkatabi po kami ng lola ko ay memoryado ko na ang kwento nila ng first love niya. Si lola po ay ipinanganak ng taong 1936, kaya naman late na siyang nakapasok sa eskwela dahil kasagsagan ng gyera nong panahon ng hapon kaya naman kinse anyos na siya e Grade 6 pa lamang siya. Kung tutuusin ay siya pa daw ang pinakabata sa kanilang magkakaklase dahil halos may mga kaklase siyang dalaga at binata na talaga. I-shishare ko po love story ni lola at ni Lolo Pandong (my lola's first love) in my lola's POV na po para mas madali niyong maintindihan. Nakilala ko si Pandong dahil magkaibigan ang aming mga ama. Mayroon kaming bukid sa barangay kung saan nakatira sila Pandong pero ang bahay namin ay nasa kasunod pang barangay. Noong bata pa ako sa tuwing panahon nga ng pagsasaka ay isinasama ako ng aking tatang at nanang dahil wala akong makakasamang maiiwan sa bahay lalo at noong panahong iyon ay manu-mano pa ang pagsasaka, dalawa lang kaming magkapatid at malaki ang agwat ng edad namin ng kuya ko na meron ng asawa. Kadalasan inaabot sila ng dalawa hanggang tatlong araw kaya naman nakikituloy kami pansamantala sa bahay nila Pandong. Mas matanda sa akin si Pandong ng dalawang taon. Natatandaan ko pa ang una naming pagkikita, naglalaro kami noon ng kapatid niyang babae ng lutu-lutuan nang sipain niya ang mga laruan namin, sa galit ko ay dumakot ako ng buhangin at isinaboy ito sa mata niya. Napuno ang mata niya ng buhangin. Galit na galit siya at pinagmumura ako habang umiiyak."Ukinn@m ah, nu mabulag ak laeng, han ka map-mapan toy balay men" (In tagalog, PI ka, 'pag ako nabulag wag na wag ka na pupunta dito sa bahay namin) (Nakikita ko talaga na natatawa talaga si lola sa part na to sa tuwing nagkwekwento siya). Pinagalitan ako ng mga magulang ko nang dahil doon. Kalaunan ay naging kaklase ko din si Pandong ng Grade 5 at 6 dahil walang pang-grade 5 at grade 6 sa elementary school ng baranggay nila kaya lumipat siya sa elementary school ng mismong bayan namin kung saan ako nag-aaral. Naglalakad lang din kami sa tuwing papasok dahil wala pang mga sasakyan noon kundi kalesa at wala namang namamasadang kalesa pauwi ng baryo namin dahil bundok bundok na. Sa pagpasok at pag-uwi ay halos sabay sabay kaming lahat na magkakabaryo sa paglalakad nakakasabay din namin si Pandong dahil dadaanan nga namin ang baranggay nila. Noong panahon namin dahil uso ang harana ay madalas dalhin ni Pandong ang gitara niya sa eskwela. Mahusay kumanta at maggitara si Pandong, palagi niya akong kinakantahan. Minsan ay naiwan ako ng mga kabaryo sa pagpasok kaya naman mag isa akong naglalakad papasok nang bigla akong harangin ni Pandong. Nakatungo lang siya habang inaabot sa akin ng isang sulat. Pinapaalis ko siya sa harap ko dahil mahuhuli na ako ng pasok pero ayaw niya umalis hanggang di ko daw sasagutin ang sulat niya. Sinabi niyang gusto niya ako. Sa totoo lang ay gusto ko din siya mula pagkabata dahil talaga namang gwapo, matalino, mestiso at mahusay umawit si Pandong. Pero bata pa kami at nag-aaral pa lang. Parang nabasa naman niya ang iniisip ko dahil sinabi niyang "Hihintayin kita, liligawan kita pero tayo na kapag nakapagtapos ka na." Mula noon ay tila may ugnayan na kami ni Pandong, humihiram siya sa akin ng libro at pag sinasauli niya ay may nakaipit ng sulat. Palagi kong nahuhuli ang sarili kong nakangiti kapag binabasa ko ang mga sulat niya sa gabi. Palagi kaming nagpapalitan ng sulat sa pamamagitan ng libro. Sa tuwing may mga kasalan ay mayroong pasayaw sa gabi, bago ang kasal madalas akong maanyayahan na dumalo at kumanta dahil mahusay din akong umawit at sa tuwina ay palagi kong gitarista si Pandong. Minsan nang ikasal ang ate niya ay naimbitahan ako, hindi ako nakikipagsayaw kahit na anong pilit ng mga kaibigan ko. Pagkatapos kumanta ay buong giliw akong inasikaso ni Pandong, hinainan ng pagkain at kwinentuhan habang kumakain, doon napansin ng ibang tao ang ugnayan namin ni Pandong. Hanggang umabot ito kay Peter, isa sa mga masugid kong manliligaw na kailanman ay hindi ko nagustuhan ang ugali, ilang beses ko na itong tinanggihan ngunit sadyang napakakulit nito. Kaklase di namin si Peter, sa di ko malamang dahilan ay nalaman niya ang pagsusulatan namin ni Pandong gamit ng libro. Minsan ay nagulat na lamang ako nang pagpasok ko sa klasrum namin ay may bumagsak na libro sa harap ko. Nahimatay ako sa gulat hindi lang dahil sa pagbagsak ng libro kundi dahil nakita kong si Pandong ang naghagis nito. Paggising ko ay nakita ko si Pandong at ang guro namin. Pinaamin nila si Pandong bakit niya ako binato at inilabas niya ang isang sulat na naglalaman ng mga masasakit na salita at nakapirma ang pangalan ko. Umiyak ako, nasaktan sapagkat bakit hindi niya nakilalang hindi ko iyon sulat at hindi yun mula sa akin kahit na pangalan ko pa ang nakasulat sa baba. Ito ang unang pagsubok sa damdamin namin sa isa't-isa. Nalaman din namin na si Peter ang may kagagawan nito. Umiyak si Pandong. Humingi siya ng tawad. At maka ilang beses na binanggit na napakag*go niya dahil nadaig siya ng emosyon niya. Nalaman iyon ng mga magulang ko, at naging issue sa buong eskwelahan. Mula noon ay nilayuan ako ni Pandong, wala ng sulat, wala ng harana. Madalas ko siyang mahuling nakatingin sa akin pagkatapos ay mag-iiwas ng tingin. Napapadalas na din ang pagliban niya ng pasok sa eskwela. Isang pasko bago kami magtapos ng elementarya ay nagkasama kami sa pangangaroling. Nag-usap kami at nagkapatawaran. Bumalik sa dati si Pandong maging ang relasyon namin, iyon ay kung relasyon nga bang maitatawag iyon dahil hindi pa naman kami pormal na magnobyo at magnobya. Bago kami magtapos ng elementarya ay ipinaalala sa akin ni Pandong ang usapan namin noong hinarang niya ako papasok, ang magiging kami kapag nakapagtapos na kami. Pero mag-aaral pa ako ng highschool kaya naman sinabi ko sa kaniyang maghintay pa ng konti. Hindi nakapagpatuloy ng pag-aaral si Pandong dahil sa kakapusan sa pera at pumasok na lamang sa 2 year agricultural course. Umuupa ako ng kwarto sa Narvacan at lingguhan lamang kung umuwi sa baryo namin, sa tuwing Biyernes ay susunduin ako ni Pandong ng kalesa at ihahatid pauwi. Patuloy din ang sulatan namin dahil wala namang cellphone nung panahong iyon. Buong first year highschool ko ay sinusundo ako ni Pandong, nalaman na din ng mga magulang ko. Hindi namn sila nagalit dahil dalaga naman na ako, pinaalala lang nila sa akin na magtapos muna dahil kilala naman nilang mabuting tao si Pandong. Napakasaya ko. Mahal na mahal ko si Pandong. Talagang napakasarap umibig. Ngunit napakasakit din. Second year high school ako nang biglang manlamig si Pandong. Hindi na niya ko madalas masundo, sabi niya ay dahil matatapos na ang dalawang taon niyang kurso at sa dami ng trabaho sa bukid, naintindihan ko naman dahil busy din naman ako sa pag-aaral ko. Hanggang sa isang byernes ay nagulat ako dahil naroon siya sa harap ng inuupahan kong bahay at may dalang kalesa. Sobrang lakas ng ulan noon kaya sinabi ko sa kaniyang hindi muna ako uuwi. Basang-basa na siya ng ulan hindi ko alam pero parang luha ang nakikita kong tumutulo sa mata niya kahit na umuulan non at pwedeng patak lang iyon ng ulan. Ngunit hindi. Umiiyak talaga si Pandong. Yumugyog ang balikat niya habang magkatapat kami. Pinayungan ko siya at tinanong anong nangyari. Ang lakas ng tibok ng puso ko. Lalo na nang sabihin niyang "Sumama ka sa akin Tet. Magtanan tayo."Pinipigilan ko ang sarili kong luha ng panahong iyon. Alam kong may mali. Bakit bigla biglang gusto niyang magtanan kami? "Anong nangyari? " ulit kong tanong. Gumagaralgal na ng boses ko. May mali. May hindi ako nalalaman. Hinawakan niya ang kamay ko at sinabing "Patawad Tet" hindi ko maitindihan, ramdam na ramdam kong may mali pero parang ayaw ko ding marinig kung ano ba talaga ang nangyayari "Sasama ka ba sa akin?" tanong niyang muli na sinagot ko ng pagpapaalalang nag-aaral pa ako. Binitawana niya ang kamay ko at nagpaalam na uuwi na at pumasok na din daw ako dahil palakas na ng palakas ng ulan. Hindi ako nakatulog ng maayos ng gabing iyon kaya naman kinaumagahan ay umuwi ako agad, hindi ako pinatulog ng inakto ni Pandong, alam kong may mali. Pag-uwi ko ay nasa bahay ang mga magulang ni Pandong, kausap ang tatang ko. Kinabahan ako, nalilito. Pero nabigyang linaw lahat ng iyon ng mapansin ako ng tatang ko, lumapit siya at niyakap niya ako. Umiiyak ang nanay ni Pandong, ano ba talaga ang nangyayari? Naguguluhan ako. Natauhan na lamang ako nang magpaalam ang tatang kong ihahatid muna palabas ang mga magulang ni Pandong na mamanhikan sa bahay ng mapapangasawa ni Pandong. Oo. Hindi ako. Ibang babae. Nakabuntis si Pandong. Puputulin ko muna po dito. Dahil sobrang haba na. Sa ngayon po ay makakalimutin na si lola, dulot na din po siguro ng edad niya pero ang kwento niya tungkol kay Pandong, kailanman ay hindi nagbago kahit na paulit-ulit ko na itong narinig mula pagkabata ko. Siguro nga, maraming taon man ang lumipas ay hindi nakakalimot ang puso.