read.cash Log in

@luhajuan

Joined 1 August 2020 · 22 posts

Your Christian writer.

120 KT

0 KT · 61¢ received · 0 KT · 10¢ given

Posts

@luhajuan

I don't know if may educators dito na makakabasa neto. I just wanted to share what my close friend had experience recently sa school nila. I won't name names but He is a Grade 11 student in of the schools here in Metro Manila. It happen last 23 during their morning class. Nagkaroon sila ng exam and nakakuha siya ng mataas na score sa exam. On the other hand mayroon din na isa na classmate niya ang nakakuha ng mataas na mark. Unknowingly, bigla na lang nagkaroon ng tension mula sa kanilang teacher knowing someone had stolen the key-to-corrections that the teachers table. And according to my friend, his classmate the one with also high score suddenly put something in his bag. Without checking it first, my friend don't mind and just continue listening to their teacher and by the time that the teacher checks the bag of his students the key to correction was on my friends bag. Now, the school is dropping out my friend. Even though he tried to explain himself, kneeled, and cried out that he doesn't get the "kodigo" and his classmate was the one who put it in his bag. According to my friend, his teacher, the guidance and the school as a whole doesn't seem to listen. They even say that you can find another school to enroll now. My friend is a hardworking student. He has big dream for himself and his family. He is a working student in the evening and student in the morning. A very picture of the youth once our national hero said that the youths are the hope of our future, yet what is really happening in this academic institution? Are you really helping the youth to fulfill their dreams or are you the one who will shatter their hopes and dreams. To the school who are the second home of the students please, please, please do have a fair and just in giving punishment to your students. Yes dropping the student maybe the option but how about checking first what had really happen and if any students are found guilty doing it, can you please check on them. Tandaan niyo po, sainyo nakasalalay ang pagpaaral ng inyong mga estudyante. Yung tiwala at pagpapahalaga nila ay sainyo nakasalay dalhil itinuturing nila kayong pangalawang tahanan. To the teacher. You are an educator, the second parent of the students. How come that you cannot be reasonable? Can you not listen well to the pleading of your student? Are you blinded by the work and title you have? You also a student before. Knowing how you reacted in that kind of situation it's so disappointing. I used to look up to my teachers since my grade school up until I graduated in college but now I can see that not all of you are worth to look up to. Sorry not to say sorry. To the department of education please do take action on this. Yes education is the key to success but how about with this kind of situation? Is this reasonable? Is this what the key for our children's future? Kapag di ito maaksiyonan ng paaralan gusto naming idulog ito sainyo. Sana kung dumating man sa puntong yun. Makinig kayo. To the classmate of my friend, how are you? Are you eating well? Are you thinking well? Kasi sa totoo lang yung ginawan mo ng masama na wala namang ginagawa saiyo ay nagdurusa ngayon. Nag-aalala na baka ma drop siya, nag-aalala sa mga nagastos na pera sa tuition tapos masasayang lang pala. Ano bang kasalanan niya saiyo at ganun ang nagawa mo? Diba wala? In the first place, ikaw ang nandaya. Ayaw mong mahuli kaya nilagay mo sa bag ng iba. Kinausap ka naman ng maayos diba? Na aminin mo na pero anong sagot mo? Na pumayag lang kaibigan ko na ilagay sa bag? Alam mo nahuhuli ang isda sa sariling bibig. Doon palang inamin mo na ikaw nga ang kumuha at naglagay. Kung masaya ka na may masisirang buhay ng iba para lang maisalba mo sarili mo, sana mag-isp-isip ka madaling bumalik ang karma. Sa mga nagbabasa at nakabasa hanggang dulo. Kayo anong masasabi niyo kung kayo ang nasa kalagayan ng kaibigan ko?

@luhajuan

I been crying to the Lord lately and prayed intentionally for the coming election. It may seem that the politics in Philippines is hopeless but the God who created the universe has the sovereign power above all. May leaders who fear and tremble in God's presence be elected. 🙏

@luhajuan

I been out of this platform for almost a year. Can I be able to rebuild my name again here? Can someone help me regain name again here?

@luhajuan

Magayon ka! Magayon ka! Siring kan Mayon. Siring kan mga bituon sa kalangitnon. Siring sa pagsirang kan bulan na maliwanagon. Magayon ka, mawot kong dae ka na magsulnop pag-abot kan panahon.

@luhajuan

Have faith, hold on to Christ as Savior and Lord and Treasure and hope and joy is the faith that makes us long for Christ to come because that is the faith that saves. So you must turn from the world, and from sin. Turn to Christ. Receive him, welcome him, embrace Christ not just as your fire insurance policy, but as your eagerly awaited Treasure and Friend and Lord.💛

@luhajuan

SABOG! **"Baby I'm preying you tonight,** **hunt you down eat you alive** **Just like animals, animals, like animals-mals,"** birit ni Ramon habang kinakain ang sariling laman. @luhajuan

@luhajuan

Getting back to where you have started is one of the best things that I wanted in life. Today, I'm going back here in this platform and I wanted to make it to the full, because I wanted to joirney this voyage about my learning in the book I am reading, " The Purpose Driven Life- by Rick Warren". And I also encouraging you to journey with me in this forty-day seeking and finding out real purpose in life. I hope you'll be inspired and be enlightened and also find your purpose. Com on! Let's journey together!

@luhajuan

how I wish to be a bird that sings and swayed by the wind🍃 how I wish to be a bird whom you cages and feed🍂

@luhajuan

Dahil naka-re-relate, buong puso at madamdaming inaawit ni Mario ang mga lirikong, "Shout out to my ex, you're really quite the man!"

@luhajuan

Spider Phonetography House spider 🕷️ silhouette. It was a dramatic shot of house spider underneath a light bulb in our dirty kitchen. As I was cooking back then I took this great shot and find it amazing. What would you say? It is a macro shots of Crab Spider taken in our farm during a warm noon under a blazing sunlight. I put Persian caption of my name as a credits and enhance the photo by Snapseed. I don't have macro lenses that's why it is not that good and clean shot. Another macro shots from @luhajuan it is a Golden Silk Weaver Spider. I took it when we go the the mountain to harvest dried abaca and I find it so attractive and harmful at the same time, but I manage to have guts and be brave enough to capture such a beautiful species of Arachnid in wild! Yeah that's all for now! Hope you like my shots and also enjoy my simple way of appreciating those tiny details of God's creation. If you find it good, please don't hesitate to upvote and support me! Punch subscribe and slice like button! If you wanted for more comment down below and I'm willing to communicate well with you all! Padayon 💛! God bless!

+1 more

@luhajuan

Beautiful Disaster I think I am one of the most blessed yet unlucky person in the entire universe. I live in Bicol, most specifically in Albay, Philippines, where you can spot the most majestic and jaw-dropping, spectacular **Mayon Volcano.** It is the most active volcano in the Philippines. Its classic, symmetrical profile, which rises above the Albay Gulf to a height of 2, 462 m, is the result of a structurally simple volcano where eruptions have occurred from a single central conduit. But despite of its instragramable perfect cone shape, it is also one of the dangerous volcano  in the past century and up until now. I remember several times that our classes have been suspended due to the alert and sudden change of mood of this beautiful scenery. Here are some of my phone photography framing the boast of Albayano –Mt. Mayon. Hope you will all like my shots and if it does please don’t hesitate to subscribe me and click the like button. Also find time to comment down your reaction to further improved my photography skills and also my writing. **Let's take a look!** This is one of my favorite shot! A shot in a perfect spot and in a perfect timing. Just by merely looking at the photograph you can say how really blessed we are and how worthy of all praise the One who created it! I took this during my online classes in the middle of a rice field. As my internet connection gone so slow, I took a deep breath for a while and find rest in this wonderful creation. Definitely you can tell, how it was really amazing to look at. No words to explain just Wow! That's my love! Mt. Mayon always amazes me every single minute and second that i stare at it. ( btw ppl. that's your Christian writer sitting and mesmerized by the his found love). But let’s not end up here! I wanna share to you a little secret about how does **Mt. Mayon** gain it’s popularity. How does it really started from? Native and legend tells that… Legend attempts to unravel the mystery of the origin of this magnificent chunk of earth. It seems that there once lived a very beautiful native princess who had an uncle named **Magayon**. He was so possessive of his niece that no man dared to challenge his wrath by courting the favors of the young maiden. One day, however, a brave and virile warrior was so smitten by the princess that he threw all cares to the wind, clambered up through the window of the royal chamber and enticed the girl to elope with him. With Magayon at their heels, the couple prayed to the gods for assistance. Suddenly from out of nowhere, a landslide buried the raging uncle alive. Local folks now claim that it is Magayon's anger bursting forth in the form of eruptions. There is another stories to tell but that’s quite enough for now! If you want more, mention your friends and subscribe. Thank you and God bless!

+1 more

@luhajuan

It's good to be back! For almost a month since the classes have started, I've been busy doing a lot of activities, paper works and problem solving ( major subsject really sucks ). It was quite difficult for me to cope up with this new normal thing. It was kinda tiring for me and it really does. Now that I'm back here again, I hope that anyone would want to hear from me again and I wish even just one person would appreciate me here. Signing in again @luhajuan your Christian writer.😍😘

@luhajuan

KARMA I was walking down the street one of my weary days while kicking pebbles on the road. My eyes is fastened on my way. I spotted a brown leather wallet near some bush. The first thing that comes to my mind is to pick it up and see what is inside, then I do. I was schock, for it bears a lot of money, ATM card and some ID's. I think and take a deep, deep breath to sort some ideas. But instead of thinking to bring the wallet back to the person who own it. I refuse. Temptation overpower me. I keep the wallet and take it as if it was mine. I closed my mind. When I come back home. I found out my whole family were been all dead. They say it happen by accident, but I know in my self what it was, and it kills me. Yey! wazzup ppl. If you find my write ups good enough to be thumbs up or upvote please don't hesitate to do so. I'm @luhajuan Your Christian writer signing in😇🙂.

@luhajuan

I love the rain... Good thing I found out that the rain does not only hide the most **painful** **tears**, but its **mourning** sound also harmonises with the **sorrowful** sobs. Now, I can cry out loud with **no** **more worries**.

@luhajuan

God day everyone! It's been a while that you haven't hear from me because I was busy these past few days- for my Enrollment. To make it up to all of you who love my write up, I will be posting articles of my Flash Fuctions (Dagli). Hoping that you all will support me here again and if you do, don't hesitate to subscribe on me, comment for your reactions and some necessary corrections and if you badly hate me you can also upvote or give me an sponsorship. 🤣❤️😅 Thank You so much ppl. Padayon.💟😍❤️

@luhajuan

Habo ko na Habo ko nang mahulog pa sa mga bituon sa irarom kan saimong mga mata Sa mga mapulot mong pagsirip Habo ko nang mahulog pa sa mga taon mong tataramon na maski ngane mga magayunon pagdangugon Ta baka dawa sako ka ngunyan nakakiling Sa maabot na panahon iba na an saimong paghiling Ta dawa sako mo ngunyan tigsasabi Sa maabot na panahon iba na naman an saimong madali O baka napiritan ka sana na sakuya itaram Mala baga ta grabe an saimong pag-andam Habo ko na! Ta baka an tighuna ko na ako an saimong sultero o mala saro sa kadaklan man sana Ika an minapunas kan naghanggilid ko na mga luha pero sa tunay ika an sakuya nagpahibi Pwedeng ako saimo ngunyan an pinamaimportante pero bako ako an pigmamawot mo ~yepyep! @luhajuan is here. I wanted to take this opportunity to give gratitude to @Yayaya13 whom who guided me and introduced me this platform and to my first sponsor @kli4d thank you for motivating me and appreciating my works. 🤗😍😘 anyways ... This is also my native colors poetry using my own dialect🤗 Bikol💙👌. To all that doesn't understand the langguage medium I used -Bikol, don't worry I have translated it to English and posted it in the comment section. If you find my write up good, please hit like. You can also add your reactions on the comment section and let us build a blissful environment there 🍃. I'm new here, please do subscribe on my profile😍😘💙. Thank you and God bless😇😊

@luhajuan

Past is the backbone of the present, it's the footprints of the future and a fading silhouette that is filled with memories - those decent and awful. Your past doesn't really distinguish who you are today, it just served as a constant reminder of the complexities and limitations you can take. Past is a mirror that may scour you along the way if you only dwell in it. The most crucial thing is what you are today -the present you, 'coz the next day who would now that it's your past. Anyhow, your choices matter. Blessed Sunday 😇🙏 please do support me here and hope you find my works good.

@luhajuan

Suntok sa Buwan Una kitang hinangaan Sa taglay mong kagandahan Nabihag mo nga ako ng 'di ko nalalaman Maging panaginip ko'y ikaw ang laging laman Labis - labis ang aking nadaramang kaba Bago ang mensahe ko sa'yo ay maipadala Mula sa parihabang metal na umiilaw na aking hawak Tila mga bituin ay akin na ngang hinahamak Puso'y tila mawawasak Ngunit hindi ako nabigo Tila may kung anong tuwa sa aking puso Dumaloy ang natutulog kong dugo At may naisip ako kapagdaka, Naisip kong, maaari pala akong maging makata Na kayang gumawa ng istorya, na ikaw at ako ang bida Kwento na natural ang tema Yung walang tayo kasi malayo ka Yung kwentong mahal natin ang isa't isa Pero 'di tayo itinadhana Yung eksenang gusto kitang ikulong sa mga bisig ko Pero hindi ko magawa Yung tipikal na istorya Yung masaya sa una at masasaktan lang pala Kasi sinasamba ko si "Allah" habang "Kristiyano" ka Pero gusto ko paring ipagpatuloy ang kwento Kwento na binuo ko lamang sa isipan ko Kasi nabihag mo ako Sa mga mensaheng ipinadala mo Sa mga oras na ikaw ang naging ilaw ko Mula sa madilim na oras ng buhay ko Ikaw ang naging inspirasyon ko Inspirasyon na bigla na lang naglaho Nasaan na kaya? Yung panahon na ating sinayang Isang buwan din pala ang binilang Ngayong kaya ko na. Ngayong alam ko na Ang magiging wakas ng ating istorya Sa pagitan ng mga yupi't buradong pahina Sa pagmamahalang sinubok ng distansiya Yung panahong pinagpuyatan nating dalawa Makausap lang natin ang isa't-isa Ay unti-unting naglaho na parang bula Tila usok sa himpapawid Na imahinasyon lang ang hatid. At sa dulong bahagi ng ating kwento Ay ang kwento kung paano ako nangako Na tatanggapin ang aking tuluyang pagsuko Hindi lang sa ikaw ay malayo Kundi dahil sa tayo ay malabo. artwork by:

@luhajuan

Sandali Ituring mo itong una nating pagkikita Unang pagtatagpo ng ating mga mata Unang ngiti sa bawat isa Unang marinig ang kani-kanyang tawa Ituring mo ito bilang unang sandali Unang masilayan ang iyong mga ngiti Unang malaman ang bawat kiliti Bilang una nating mga sandali Tila hinamak ang mga bituwin sa kalawakan Hinarap ang bagyong walang sing kalakasan Tinahak ang daang iba sa karamihan Ang daan na 'di alam ang patutunguhan Alaala ko pa ang mga una nating usapan Unang mga mensahe na naglaho kalaunan Unang pagbati, unang sambit ng mga labi Una kong mga pangako na binali Alaala ko pa kung papaano Kita nakilala Alaala ko pa ang mga sandaling Unang magsama Sobrang kaba ang sa dibdip ko'y nadama 'Di akalaing ika'y makikilala Hayaan mong ika'y bigyang pagkilala Bilang isang taong sobrang kahanga-hanga Bilang tapat at mapagkalinga Bilang minahal ko so tuwina Hayaan mong ika'y bigyang pasasalamat Sa pagsasama nating bigla na lang nagkalamat Pagsasama na para bang alamat Librong malungkot ang pambalat Salamat sa mga sandali Sa mga alaalang ika'y kahati Sa regalo mong sa akin ay nagpangiti Salamat sa mga oras at araw na binigay mo nang sandali Salamat sa mga lugar na ako'y iyong sinamahan Mga lugar nang alaalang nagdaan Mga lugar na puno ng kaligayan Na napalitan nang alaala ng kalungkutan Salamat sa mga kwentong ating napagsaluhan Sa ilalim ng araw at liwanag ng buwan Maging ang hanging sumipol at dumaan Kasabay ng alaala nang una mo akong hagkan Saksi ang buong kalawakan Ang tahimik at banayad na bulkan Ang mga batong ating napagpahingahan Maging ang pagsakop nang dilim sa kalangitan Alam kong masarap na kahawak ang bawat mga kamay Alam kong matagal mo na itong hinintay Pero nais ko lang na huwag nang magtagal Ang pagsasamang 'di nais ng Maykapal Salamat sa pagmamahal na iyong pinaramdam Salamat sa pag-ibig mong aking naranasan Salamat sa pagtanggap nang aking paglisan Salamat alam ko na ako'y may natutunan Pero nais ko lang sabihin Ang nasa loob ng aking damdamin Mga desisyon ko'y hindi lang basta dala ng hangin Sarili ay labis na nahirapan na halos di na Alam kung papaano ka kakausapin Huwag mong isipin na tila wala lang sakin ang bigla kong paglisan Huwag mong bulagin tayo ng mga sakit nang pamamaalam Huwag mo sanang isara ang puso at muling magmahal Kasi kahit hindi man ako ang tamang tao para saiyo alam kung makakahanap karin 'di magtatagal, yan ang panalangin ko Hindi lang ang iniiwan ang nasasaktan Maging ang nang iwan ay labis na nahihirapan Hindi lang siguro tama ang sandali Kasi hindi ako nito ninayaang manatili Ngunit sa sandaling ito Nais kong ipaalam saiyo Kasabay ng pagiwas sa mga lugar ng ating pagguho Mga monumento na sandali lang binuo Mga sandaling kasama ka Mga sandaling masaya Mga sandaling may tayong dalawa Na sa sandali ay nawala Salamat O, aking sinta Nais ko muling mayakap ka At sabihin na mahal parin kita Kaso lalaki tayong dalawa

@luhajuan

Ngayong Gabi Ngayong gabi, habang ang mundo ay tahimik Hawak ko ang mga ala-alang pilit na bumabalik Mga mata ko'y hindi ko magawang ipikit Kasi sa bawat pagmulat ko ramdam ko parin ang pait Ilang araw na akong ganito Bawat gabi labis akong ginugulo Nang mga ala-alang 'di ko alam kung totoo Di ko na alam kung ano na nga ba ang totoo? Kasi di ko alam kung anong dahilan ng pagkalumbay ko? Dati naman, masaya ako Masaya akong mag-isa ng walang ikaw sa buhay ko Pinipillit ko namang maging matatag gaya ng sabi mo Pader na 'di patitibag ang aking binuo Ngunit hinayaan kitang wasakin ang pader na ito Ngayon 'di ko alam kung kailan ko muling mabubuo Kasi noong sinabi mo na aayusin mo ang pader na sinira mo Nakita kita sa ibang pader nakasandal ako'y nalilito Akala ko ako ang sandigan mo? Akala ko aalayan mo ako ng pagmamahal na gaya ng inialay ko saiyo Ngunit bakit ganito? Bakit mga ala-alang bumabalik sa bawat pagpikit ko Ay mga ala-ala ng aking paguho Mga ala-alang kasama kita Mga ala-alang sa isip ko lang binuo Kasi napakarami ko sanang plano Na hindi man lamang nasimulan Kaya mga mata ko'y naiwang nakapako sa kawalan At sa kawalan naroon ka Pinagmamasdan kita Habang nakatitig ka sa mga mata niya Sinasabi mo ang mga salitang gusto kong marinig Gusto kong marinig mula sa iyong bibig Mga salitang kaibig -ibig Salitang nais kong para sakin Ngunit sa kanya mo piniling sambitin Ngayong gabi sa paghimlay ko Alam kong magkikita tayo Makikita kita mula sa malayo At makikita ko ang meron kayo na wala tayo.

@luhajuan

Paid in Full Magtatapos na si Roberto sa kolehiyo. Siya’y lumaking sunod sa layaw pagka’t siya’y nag-iisang anak at produkto nang tinatawag na surrogacy dahil sa hindi magawang magkaanak-anak ng kanyang mga magulang. Ilang buwan niya nang ibinibida sa kanyang ama ang isang magara at mamahaling sports car na naka-display sa showroom ng isang kilalang car dealer. Dahil sa alam niya na kayang-kaya naman itong mabili ng kanyang ama, sinabi niya rito na yun lamang ang kanyang hiling. Araw –araw niyang minamatyagan ang kanyang ama kung may senyales ba na magkakaroon nang katuparan ang kanyang nag-iisang hiling. Sa mismong araw ng kanyang pagtatapos, umaga pa lamang ay pinatawag na siya ng kanyang ama sa kanilang katulong at may giliw niyang pinanhik ang opisina ng kanyang ama. Sinabi sa kanya nito na labis ang galak at tuwa na nadarama para sa kanya at super proud ang matanda sa achievement na naabot niya. Ramdam ni Roberto na mahal na mahal siya ng kanyang ama. Matapos ang mahigpit na yakap ay iniabot nito kanya ang isang regalo na maayos at mabusisi ang pagkakabalot. Labis na pagtataka at pagkalungkot ang nadama ni Roberto nang buksan niya ang tangan niyang regalo dahil ito’y isang magarang Bible, leather – bound at nakaukit na gintong pangalan niya. Galit at dismaying sinigawan ni Roberto ang kanyang ama, ‘’ With all your money, you give me a Bible? ‘’ at dali-daling umalis nang bahay. Dumaan ang mga araw, buwan at taon, naging maganda ang pamumuhay ni Roberto. He became very successful in his business. He had beautiful home and a wonderful family. Isang araw habang nagpapahinga siya matapos ang mahabang board meeting biglang pumasok sa kanyang pagmumuni-muni ang mukha ng kanyang ama. Napagtanto niyang ito’y matanda at mahina na. Naisipan niyang makabisita man lang matapos ang mahabang panahong pilit siyang umiiwas dito. Ngunit bago pa man niya magawang puntahan ang kanyang ama, gawa nang puno palagi ang kanyang schedule araw-araw, nakatanggap siya ng email na nagsasabing wala na ang kanyang ama at kasabay nito ang kopya nang last will and testament ng kanyang ama na nagsasaad na inililipat sa kanya ang lahat ng pagmamay-ari nito. May nakapila mang appointment ay kailangan niyang umuwi agad para makita man lang sa huling pagkakataon ang kanyang ama at para asikasuhin ang lahat ng mga kakailanganin. Habang nasa daan at nagmamaneho si Robert ay ‘di niya mapigilang bumuhos ang luha sa kanyang mga mata. Nang siya’y makarating na sa bahay ng kanyang ama, labis na lungkot at pagsisisi ang bumalot sa kanyang puso, tila siya’y durog. Nagsimula siyang tumingin sa mga importanteng papeles ng ama at bigla niyang napansin ang regalong kanyang isinantabi ilang taon na ang nakakalipas. It was still gift-wrapped, just as he had left it years ago. Napapahagulhol niyang binuksan ang Bible at sa pagbukas niya sa bawat pahina. Napansin niyang naka-underlined ang isang verse dito na sa wari niya ay maingat itong ginawa ng kanyang ama, “ Matthew 7:11 – And if ye, being evil, know how to give good gifts to your children, how much more shall your Heavenly Father which is in heaven, give to those who ask Him?” Habang binabasa niya ang talatang iyon, biglang may nalalag na susi ng kotse mula sa likod ng Bible. Meron itong tag na may nakasulat na pangalan ng dealer, parehas ng dealer nang inaasam na sports car. Nakasulat din rito ang petsa ng kanyang pagtatapos sa kolehiyo at ang mga salitang PAID IN FULL. Ilang beses na ba nating ini-ignore ang mga blessings ni God dahil sa mga pansariling nais? Ilang beses na ba kapatid?