lmas nakakatakot pala ang emosyon
at reyalisasyong pwedeng
ipamalas ng pahinga...
mas nakakatakot maramdaman
ang pag-iisa na para bang kahit anong
gawin mo, wala ka nang ibang matatakbuhan
o makakaunawa sa mga bagay na hindi mo
kailanman magawang masabi sa iba;
mas nakakatakot pala ’yong katotohanang
ni kailan, hindi ka nakausad o naghilom
sa mga sugat at pasakit na paulit-ulit
ipiniramdam sa’yo ng mga taong
tinanggap at niyakap mo ng
mahigpit at buong-buo;
mas nakakatakot maramdaman
at matanto na hindi ka pa rin
naman talaga buo, na pinipilit
at pinapaniwala mo lang ang sarili
mong maayos ang lahat kahit hindi
iyon ang totoo...
lmas nakakatakot pala ang emosyon at reyalisasyong pwedeng ipamalas ng pahinga...
mas nakakatakot maramdaman ang pag-iisa na para bang kahit anong gawin mo, wala ka nang ibang matatakbuhan o makakaunawa sa mga bagay na hindi mo kailanman magawang masabi sa iba;
mas nakakatakot pala ’yong katotohanang ni kailan, hindi ka nakausad o naghilom sa mga sugat at pasakit na paulit-ulit ipiniramdam sa’yo ng mga taong tinanggap at niyakap mo ng mahigpit at buong-buo;
mas nakakatakot maramdaman at matanto na hindi ka pa rin naman talaga buo, na pinipilit at pinapaniwala mo lang ang sarili mong maayos ang lahat kahit hindi iyon ang totoo...