Ulan
Itong tula ay inaalay ko sa mga taong sobrang nalulungkot tuwing uumulan. Naisipan ko itong gawin dahil mayroon akong isang kaibigan na ayaw na ayaw sa ulan. Palagi niya daw natatandaan ang mga masasakit na bagay na pinaranas sakanya ng kahapon. Sana po ay magustuhan niyo po ang aking ginawang tula Ulan, bakit ka ba ganyan? Dulot mo sakin ay labis na kalungkutan Ulan binabalik mo ang tamis ng nakaraan Mga bagay na ala-ala na lamang Bawat patak na dumadampi sa mga dahon Dala ang sakit ng kahapon Kailan kaya ako makakabangon? Kung laman ng puso ay ikaw pa rin hanggang ngayon Ulan ikaw nga ba talaga ang dahilan? Kung bakit ang aking mata ay ayaw tumahan Ulan kailan ka ba titila? Puso ko'y gusto ng lumaya
7 comments
Ulan ulan, sinong di mababaliw sa ulan.
Uy baka macopyright tayo niyan๐๐๐๐
This is just sad. Meroon talagang mga pangyayareng nakakapag paalala saatin ng mga masasakit na bagay na ating naranasan, pero sana ito ang maging daan upang tuluyan na siyang makalaya, gamitin nya ang sakit at palitan ito ng mga masasayang alaala para ang kahapon ng kalungkutan ay tuluyan ng matabunan ng kasiyahan
Naenjoy ko nga ang ulan. Yung chill lang tapos higa ka lang, patugtug ng senti songs. Ewan basta ko lang ang ulan pero pag sa bahay lang walang lakad hahaha
Masarap kumain ng mais kpag umuulan.hehehe
Haha.bakit mais?hahaha
Ulan reminds me of the past, my childhood memories, those days focus on plays, laughter and growing up and the responsibilities of living and raising a family is not ours. But then it is nice to count our accomplishment amidst hardship and struggles.