Minsan sa buhay natin, may times na huwag tayo masyado mag-rely ng iba. And hindi por que mahirap, it means na hindi mo kakayanin. Kahapon kasi absent ako sa klase namin kasi nga hindi ako nakapagprepare. Masyado rin kasing maulan nung mga time na yon and wala akong masasakyan. Medyo nakakainis lang kasi late na kami uuwi mamaya and I'm sure mga 10PM na ako makakarating ng bahay para sa pasok ko mamaya. Tapos dapat maaga pa lang nakahintay na ako sa waiting shed mamaya pag-alis ko kasi medyo matagal maghanap ng sasakyan. Ang problema ko kanina is kung paano ako uuwi. Ang sabi ni Mama na siya na lang raw magsusundo rito sa akin pero di pa sigurado. But once raw na may chance na siyang makaalis, baka siya na raw magsundo sa akin. Ang option ko talaga is yung pinsan ko na kambal sumundo sa akin. Tinanong ko yung kapatid niya and ang sabi niya ay siya na lang raw. But sa mga susunod na araw, si Mama naman na magsusundo sa bayan. Kung curious kayo kung bakit kailangan ko pa ng sundo kung pede naman magcommute, wala na po kasing tricycle pagkakagat ng dilim. But since umaga ngayon, kaya kong magcommute.
2 comments
Ako na takot mag commute mag isa
Naku mahirap nga yan lalo at medyo masama ang panahon kapag gabi na, doble ingat ka