Ito yung huling picture ng tatay ko sa dati naming bahay. Kasama niya ang aking asawa. Jan palang alam na namin may sakit siya. Pinilit niya lang umuwi ng bahay dahil gusto niyang umattend sa bday ng anak ko. Ito yung huling kita ko sa kanya na nakakalakad pa siya. Nakakamiss lang talaga na may tinatawag kang tatay at handang makinig sa anuman hinain mo sa buhay dahil may magpapayo sakin. Ngayon, dinadalaw ko na lang siya sa kanyan puntod. Kapag malungkot ako napunta ako sa knya ay dun umiiyak. Iyak lang katulad ng ginagawa ko nun nabubuhay pa siya. I miss you tay.
No comments yet