@re-joyce
“May income man tayo o wala, the responsibility remains in effect." Kahit pa kaya ng nanay na buhayin ang anak niyo — ama ka pa rin. Magpakatatay ka pare." Itigil na natin ang palusot. Hindi dahilan ang hiwalayan. Hindi dahilan ang galit sa nanay. Hindi dahilan ang “wala akong trabaho.” Hindi dahilan ang “okay naman na sila.” Anak mo iyan. Ang sustento ay hindi tulong. Hindi pabor. Hindi utang-na-loob. Obligasyon mo yan bilang ama. Kung may pang-inom, pang-yosi, pang-motor, pang-gala, pang-ML — may pang-anak dapat. Kung kaya mong alagaan ang ego mo, kaya mo ring panindigan ang anak mo. Huwag mong gawing collateral damage ang bata sa failed relationship mo. Hindi sila ang pumili na mabuo. Hindi sila ang pumili na maghiwalay kayo. Pero sila ang nagbabayad kapag pinili mong umiwas sa responsibilidad. Ang pagiging tatay hindi title lang. Hindi Facebook status. Hindi “proud dad” post. Ito ay RESPONSIBILIDAD. Ang tunay na lalaki humaharap. Ang tunay na ama nagbibigay — kahit mahirap. Kahit masakit. Kahit walang kapalit. Hindi ka tatay dahil lang gumawa ka ng bata. Nagiging tatay ka kapag pinanindigan mo ang bata. Kaya kung hiwalay na kayo ng nanay, tandaan mo: Ama ka pa rin. May obligasyon ka pa rin. May batang umaasa pa rin sa’yo. Magpakatatay ka pare. Hindi bukas. Hindi kapag okay na buhay mo. Ngayon.
No comments yet