Totoo nga naman. Sabi nila, "You are what you eat," pero mas malalim ang kahulugan kapag tiningnan mo ang ref ng isang Pilipino: "You are what you keep." Hindi ba? Ang ref natin, parang museo ng mga desisyon natin sa buhay—mga desisyong hindi natin kayang bitawan. Nandiyan ang walang katapusang koleksyon ng Tupperware na may hindi mo na maalalang ulam (good luck sa paghula kung adobo 'yan o dinuguan mula noong Pasko). Siyempre, hindi mawawala ang Banana Ketchup na laging nasa "emergency level," at ang isang litrong pitsel ng tubig na parang Holy Grail tuwing alas-dos ng madaling araw. Pero aminin mo, ang pinakamatinding bahagi ng pagkatao natin ay 'yung moment na nakatitig ka lang sa bukas na ref, naghihintay ng milagro. 'Yung tipong umaasa kang may lilitaw na lechon o pizza, pero ang ending, kakain ka na lang ng malamig na kanin at maghahanap ng kahit anong pwedeng ipalaman. Iyan ang tunay na "Philippine Dream"—ang makahanap ng makukutkot sa gitna ng dilim. Kaya sa susunod na buksan mo ang ref mo, magbigay-pugay ka. Iyan ang repleksyon ng iyong pagiging matiyaga, matipid, at higit sa lahat, laging gutom.
Log in to join in Reading is open to everyone. Replying needs an account.
No comments yet