I rember the first day na nakita ko baby ko. Hindi ko sya mayakap dahil sa sobrang sakit ng tiyan ko. It was February 25. At exactly 12:23 am. Actually 8pm pa lang naglalabor na ko tapos mga 10 pinasok na ko sa delivery room tapos nahirapan sila sakin. Sobra kasi ata Yung hilab na tinurok nila sakin hahaha Kaya sobrang sakit ng tiyan ko. Ang hirap iire. Nung umaga kasi normal na gising lang Ganyan. Luto laba tapos Linus ng bahay pero umaga pa lang may Ibang sakit na Yung tiyan ko. Di ko maexplain kasi umiikot Yung sakit ng tiyan ko. Tapos umabot yon ng whole day. Naligo pa nga ako. Hahahhaa. Nung 8pm nag decide na kaming pumuntang maternity clinic. Tapos ayon tinurukan na ko ng pampahilab kasi 8cm na daw. Tapos bandang 10 pm Ayan pinasok na nila ako. Sobrang sakit ng tiyan ko pero Hindi Yung feeling na natatae. Basta iba. Ang hirap iire and hirap huminga. Tapos after ng ilang oras na paghihirap Ayan na Ang aking baby boyyyy. Ang lalaking binigay sakin ng may kapal para alagaan ako. Sana Hindi sya Magalit sakin pag laki niya. Sana maintindihan niya ko kung bakit nangyare Ang dapat mangyare at kung bakit kami lang. Sana bukas masaya Ang aking baby sa kaarawan niya. Sana
1 comment
Happy birthday sa baby mo para bukas. Grabe talaga sakripisyo ng isang ina sa panganganak eh kaya nakakabelieve ang mga nanay. Hays bigla na naman akong natakot sa panganganak na yan, tama na siguro na mga pamangkin na lang haha.