@Hakdogka000

Hinding hindi kita pipigilan **Pinatawad na ako ng mga kaibigan ko, naging maayos na ang lahat at bumalik na sa dati ang pagkakaibigan namin.** **BELLA's POV** *Pag gising ko, wala akong ganang kumilos. Sobrang bigat pa rin ng nararamdaman ko. Hindi ko alam kung papasok ba ako, dahil magang maga ang mata ko.* **Nagdadalawang isip si Bella kung papasok ba ito o hindi. Dahil makikita ng kanyang mga kaibigan ang namumugto niyang mata.** *Hayyy. Kailangan ko ng kumilos baka mahuli ako sa klase gugustuhin ko mang hindi pumasok pero kailangan. Ayokong malaman ni papa at mama na dahil lang sa ginawa sakin ni Josh pababayaan ko na pag-aaral ko.* **SHAINA's POV** *Ilang beses ko ng tinatawagan at tinetext si Bella pero hindi pa rin sumasagot. Ano ba nangyari sa babaeng yun? Okay naman kami, wala namang problema. Dati isang text at call lang sasagot na agad. Makaligo at makabihis na nga, sana magkita man lang kami mamaya sa school.* **Papasok na ng gate si Shaina ng makita niya si Bella na umiiyak habang kausap nito ang kasintahan niyang si Josh.** *Eto na naman sila, away na naman. Lagi nalang ba niya papaiyakin kaibigan ko? Hay na ko Bella. Ilang beses na kitang sinabihan pero hindi kapa rin nakikinig. Mahal mo nga pero ganyan naman ang pag trato niya sayo. Lagi ka nalang bang iiyak? Awang awa na ko sa kanya pero hindi pa rin ako magsasawang sabihan siya, kahit napakatigas ng ulo niya. Ewan ko ba kung anong meron kay Josh, hindi naman kasi ganyan yung ugali niya dati, pero ngayon parang lumalayo na rin yung loob niya samin, kahit wala kaming ginagawang masama.* **Gustong lapitan ni Shaina sina Josh at Bella ngunit nagdadalawang isip ito, dahil baka makapagbitaw siya ng salita na hindi magugustuhan ni Josh.** **BELLA's POV** "*Josh, alam mo hindi ko na alam gagawin ko kung saan ako lulugar. Sabihin mo naman sakin yung totoo, sobrang mahal kita Josh, kahit sobrang sakit na ng pinaparamdam mo sakin."* ***Sambit ni Bella kay Josh habang siya ay walang tigil sa pag iyak.*** *"Alam mo Bella, kung nagsasawa kana sa ugali ko iwan mo na ako. Pwede mo naman akong iwan kahit anong araw at kahit anong oras. Hinding hindi kita pipigilan."* *"Hindi mo ako pipigilan dahil hindi mo na ako mahal, pero kahit anong sabihin mo sakin hindi kita maiwan at ayokong mawala ka dahil mahal na mahal kita. Sana naman isipin mo yung mararamdaman ko. Girlfriend mo ako Josh, hindi ako ibang tao para murahin at ipahiya mo sa ibang tao."* *"Mauna na ko, wag mo muna akong kakausapin Bella, diyan kana sa mga kaibigan mo."* **At biglang iniwan ni Josh si Bella habang ito ay walang tigil sa pag iyak.** *Akala ko gagaan na yung pakiramdam ko dahil nakausap ko siya, pero hindi pala. Mali ako, mas lalong bumigat yung nararamdaman ko, mas lalo akong nasaktan. Sana pala hindi ko nalang siya kinausap at hinayaan ko muna.* *Nandito na ako na room, hindi ako makapag isip ng mabuti. Hindi ako makapag focus dahil walang pumapasok sa isip ko kundi yung mga masasakit na binitawan niya sakin.* **NICOLE's POV** *"Hoy babae, ang tagal mo at saan ka ba nang galing? Kanina pa kita hinihintay, wala akong madaldalan."* ***Sambit ko kay Shaina.*** *"May sasabihin ako be."* ***Sagot ni Shaina.*** *"Ano yun? Bakit ba bigla akong kinabahan sa sasabihin mo."* *"Ano kasi, nakita ko na naman si Bella na umiiyak kanina sa labas ng gate, kausap niya si Josh. Gusto ko silang lapitan pero hindi ko na ginawa dahil baka kung ano lang lumabas sa bibig ko na hindi magustuhan ni Josh."* *"Pinaiyak na naman niya si Bella? Ano ba nangyayari kay Josh? Grabe na. Hindi na tama yung ganon kailangan nating kausapin si Bella mamaya, puntahan natin ng lunch."* *"Awang awa na ako kay Bella. Pero wala tayong magagawa dahil mahal niya si Josh, ang magagawa nalang natin ay kausapin siya palagi at iparamdam natin sa kanya na nandito lang tayong mga kaibigan niya."* *"Hayyyyy, masuwerte pa din pala ako be."* ***Sagot ko kay Shaina.*** *"Bakit naman?"* *"Dahil walang lalaking nananakit sakin. Ngayon nakapag isip-isip na ako, mas okay pala na walang jowa no? Masaya pala. May karelasyon ka nga lagi ka namang umiiyak diba?"* ***Sagot ko habang nakangiti.*** *"Sira ka talaga, akala ko kung ano yun."* ***At bigla kaming nagtawanan.*** **Habang nagtatawanan kami ni Shaina, nagulat ako dahil nasa likod namin si Josh. Ang sama ng tingin niya saming dalawa ni Shaina, bakit kaya? Hindi ko maintindihan kung matino ba itong si Josh o may sapak sa utak.**

I want to continue the story of Josh and Bella. 🤣

Diary **Ito ang istorya ng babaeng labing walong taong gulang, na namumuhay sa isang kumpletong pamilya.** Isinalaysay ni Mina ang kanyang buhay sa isang Diary. **Ngunit ano nga ba ang istorya nito? Sabay sabay nating alamin ang istorya ni Mina.** **July 5, 2001** **Dear Diary,** Kaarawan ng ate ko ngayon, siya ay 25 taong *gulang na, wala pang nobyo. Masungit si ate sakin at madalas niya akong pagalitan. Naglilinis ako ng bahay ngayon, kasama niya ang aming ina namili ng mga handa para sa kaarawan ng ate ko.* *Tapos na ako sa gawaing bahay, at hinihintay ko nalang si mama at ate para pag uwi nila malinis na ang bahay at walang anumang kalat o dumi na makikita. Madalas akong mag selos dahil palagi nalang si ate ang napapansin nila, at kapag kaarawan ko ni wala man lang akong handa o kahit pansit man lang. Pero ayos lang, naiintindihan ko naman, baka nagkakataon lang na wala silang pera kapag dumarating ang aking kaarawan.* *Kapag nagtatanong ako kay ate kung bakit lahat ng gusto niya nasusunod pero sa akin hindi, ang sagot niya palagi sa akin dahil tamad daw ako at wala akong kwentang anak. Ang gusto nila mag trabaho na ako para may sarili akong pera, pero paano ang pag aaral ko?* **July 6, 2001** **Dear Diary,** *Ginising ako ng ate ko para mag luto at mag hugas ng plato, dahil kaarawan niya kahapon sobrang kalat. Wala si mama pumasok na ng trabaho pati si papa, kaming dalawa lang ng ate ko ang naiiwan sa bahay araw-araw at gabi na sila makakauwi galing trabaho.* *Pagkatapos kong nag luto, nag hugas ako ng mga plato, sa hindi ko inaasahan nabasag ko ang paboritong baso ng ate ko. Bigla niya akong sinigawan, sinabunutan at sinipa. Hindi ko alam kung maiiyak ako o mapapayuko sa sobrang sakit ng ginawa sakin ni ate, at ang sabi niya napaka wala ko daw kwentang anak. Pagkatapos kong mag luto at mag hugas ng plato, dali dali akong umakyat dahil hindi ko na mapigilan ang pag patak ng aking luha.* *Pag tingin ko sa hita ko may pasa na ako, ayokong ipakita kay mama at papa dahil alam kong magagalit sila kay ate at mas pipiliin ko nalang itago ito.* **July 7, 2001** **Dear Diary,** *Papasok na sana ako ng iskwelahan ng makita ako ng ate ko, ang sabi niya mag luto muna daw ako bago umalis ng bahay dahil nagugutom na siya. At ang sabi ko mahuhuli na ako sa klase papagalitan ako ng aking guro, pero tinulak niya ako ng malakas hanggang sa mapaupo ako. Ginawa ko nalang ang utos niya, kahit sobrang sakit nang katawan ko dahil sa mga ginagawa niya sakin.* *Pag dating ko sa iskwelahan at pagpasok ko ng silid aralan, napahiya ako sa mga kaklase ko at pinagtawanan ako. Hindi ko alam na may nilagay pala si ate sa likod ko, na isang sulat na nakalagay ay "wag akong tularan dahil ako ay tamad at walang kwentang anak."* *Hindi na ako nakapasok at umalis ako agad dahil napahiya ako sa mga kaklase ko. Hindi ko alam kung anong mararamdaman at gagawin ko sa oras na yun. Kaya mas pinipili ko nalang lumabas, at umupo sa ilalim ng puno habang umiiyak.* **July 10, 2001** **Dear Diary**, *Gumising akong umiiyak, dahil sa sama ng panaginip ko. Natutulog daw ako ng biglang may pumasok sa kwarto ko, kitang kita ko ang mukha ni ate, at alam kong si ate yun. Hindi ko alam kung bakit ang sama ng tingin niya sa akin, na may hawak na kutsilyo. Papalapit siya ng papalapit at ako naman ay takot na takot, nung bigla siyang nakalapit sa akin yung hawak hawak niyang kutsilyo bigla akong sinaksak sabay tumawa siya ng sobrang lakas. Alam ko panaginip lang yun, mahal ako ng ate ko at hinding hindi niya magagawa sakin yun.* *Kahit ganon mahal ko pa rin ang ate ko, pero hindi ko alam kung anong ginawa kong masama para gawin niya sakin lahat ng ito. Ginagawa ko ang lahat para lang masunod siya, pero ang tingin niya sakin wala pa rin akong kwenta at palamunin lang ako sa bahay na ito.* **July 11, 2001** **Dear Diary**, *Pag pasok ko ng silid aralan, pinagtatawanan pa din ako ng mga kaklase ko. Hinahayaan ko nalang sila at hindi pinapansin, para lang makapasok ako kahit masasakit ang salitang binibitawan nila sakin. Kundi siguro dahil kay ate hindi nila ako pinagtatawanan ngayon. Ang bigat ng nararamdaman ko, hindi ko alam kung dapat pa ba akong mabuhay, dahil baka nga wala talaga akong kwentang kapatid at wala akong kwentang anak.* *Kanina pag uwi ko galing iskwelahan may nakita akong isang babaeng matanda na umiiyak at nakaupo sa tabi ng basurahan. Tinanong ko siya kung bakit siya umiiyak ang sagot niya sakin "Hindi na kasi ako mahal ng mga anak ko iha, may kanya kanya na silang pamilya. Pinalayas ako ng isa kong anak dahil nahihirapan na daw siyang alagaan ako."* *Naisip ko bakit kailangan mong palayasin ang nanay mo na siya ang nag luwal at nag alaga sayo hanggang sa paglaki mo. Hindi ko alam kung maiiyak ba ako sa kwento ng matandang babae.* *Kahit hindi ako pansin ni mama at ni papa, habang tumatanda sila aalagaan at iingatan ko pa rin sila. Mahal na mahal ko ang pamilya ko kahit hindi ko alam kung mahal din ba nila ako.* **July 12, 2001** **Dear Diary,** *Papalabas pa lang ako ng gate dahil may pasok ako, biglang dumating ang papa ko at ang sabi niya wag na daw akong pumasok ng iskwelahan dahil wala na silang pera para pag-aralin ako. Pero paano naman ang kinabukasan ko?* *Sinabi ko kay papa na kaya kong pagsabayin ang pag aaral at pag tatrabaho para lang makapagtapos ako, at mabigyan ko sila ng magandang buhay at kinabukasan, pero ang sagot niya sakin mag trabaho nalang daw ako dahil wala naman akong natututunan.* *Napayuko ako sa sinabi ni papa at sumabay ang pagpatak ng luha ko, pinunasan ko nalang agad para hindi niya makita ito.* **July 13, 2001** **Dear Diary,** *Gigising na ako para bumaba at mag almusal, pero napansin ko na may matandang lalaki na nakaupo sa tabi ng hagdan kausap niya si ate. Pababa pa lang ako nakatingin na sakin si ate, na para bang may gustong sabihin sakin.* *Ang sabi sakin ni ate, bilisan ko daw bumaba at may ipapakilala siya sakin.* *Ano? Ipapakilala niya sakin yung matandang lalaki? Para saan? At bakit? Bigla akong kinabahan hindi ko alam kung bakit.* *Nung nasa harapan na ako ni ate at sa kasama niyang matandang lalaki, ang sabi sakin ni ate ipapakilala daw niya ako sa matandang lalaki, gusto kong sabihin na ayoko ang kaso lang masama na ang tingin sakin ni ate, kaya pumayag na ako. Ayoko kasi na baka masaktan na naman niya ako ng dahil sa hindi ko pag payag.* **July, 14 2001** **Dear Diary,** *6 na ng umaga, gusto ko sanang pumasok sa iskwelahan pero ayaw ni mama at papa. Miss na miss ko na mga kaklase ko kahit alam ko sa sarili kong ayaw nila sakin at palagi nila akong pinagtatawanan at inaasar.* *Pababa pa lang ako, nang may sinabi sakin si ate, na pupunta daw ulit dito mamaya ang matandang lalaki na gustong manligaw sakin. Tumango nalang ako at hindi nagsalita dahil wala naman akong magagawa.* *Tinanong ko si ate kung saan niya nakilala yung matandang lalaki, ang sagot niya sakin sa facebook lang daw. Ang sabi ko kay ate ayokong magpaligaw lalo na't matanda na siya't hindi namin gaanong kilala ang pagkatao niya kung ano ba talaga siya.* *Pero ang sagot ni ate, patulan ko na daw kasi mayaman at maraming pera. Ang sabi ko ayoko pa rin, pero nagalit at sinigawan ako ang sabi niya ang tanga tanga ko daw sana daw hindi na siya nagkaroon ng kapatid na katulad ko.* *Pagkatapos akong sigawan ni ate bigla siyang natahimik, dahil pala nandito na yung matandang lalaki. Ang dami niyang dalang pagkain at kung ano ano pa. Tinitignan niya ako at nakangiti siya sakin pero iniiwasan ko.* *Ang sabi ni ate dito daw matutulog yung matandang lalaki dahil gabi na. Ang sabi ko naman sa ibaba nalang ako matutulog at doon siya sa kwarto ko, ayaw ni ate. Gusto niya tabi kaming matulog, sobrang bilis ng tibok ng puso ko na hindi ko maintindihan. Natatakot ako, takot na takot ako sa oras na yun.* **July 16, 2001** **Dear Diary,** *Hindi ko pa rin makalimutan yung nangyari sakin, at nangyari samin nung matandang lalaki. Wala akong sinasabi sa mama at papa ko, oo may nangyari sa amin nung gabing yun.* *Pinilit niya ako, wala akong magawa dahil lalaki siya at malakas siya. Umiiyak ako, yung iyak na walang nakakarinig sa akin dahil sa ginawa nung lalaki sakin.* *Hindi ko alam ang gagawin ko nung oras na yun, pag gising ko para akong lantang gulay. Umiiyak ako at hindi ako lumalabas ng kwarto, dahil sobrang sama ng loob ko kung bakit nangyayari sakin lahat ng to. Hindi ko na alam ang gagawin ko, hindi ko alam kung sinong lalapitan ko, dahil ayaw ako ng lahat. Pati magulang ko ayaw sakin at nararamdaman kong hindi nila ako mahal.* *Sinusubukan kong maglayas, pero hindi ko magawa. Dahil natatakot ako kay mama at papa na baka mas lalong lumayo yung loob nila sakin. Alam kong hindi nila ako mahal, alam kong walang pakialam sakin ang pamilya ko kahit kumpleto kami. Pero hindi na tama yung pinapakita nila sakin, sobrang nasasakal ako.* ***MAHAL NA MAHAL KO ANG PAMILYA KO KAHIT NA WALA AKONG KWENTANG ANAK AT KAPATID.***

Kasintahan pa nga ba? **Ano nga ba ang pag-ibig? May mga nagsasabing ito'y kusang nadarama, ayon sa iba ito'y hinahanap.** **Ito'y kwento ng isang dalagang babae na nagmahal ng sobra sa isang binatang lalaki. Maganda bang tignan kung minahal niya ng sobra ito? Sama sama nating alamin ang kwento ni Bella at Josh.** *Lima kaming mag kakaibigan, ako si Nicole si Shaina si Miya at si Lorein. Kapag kami ay magkakasama syempre hindi mawawala ang kalokohan, masaya silang kasama at magkakasundo kami sa lahat ng bagay.* **BELLA's POV** *Grade 11 student na ako, pumapasok ako sa isang pampublikong paaralan. Sa paraalang ito sobrang dami kong naging kaibigan, sila din yung dahilan kung bakit masaya ako ngayon.* *Pauwi na ako galing sa paaralan, nang makita ko ang aking pinaka matalik na kaibigan na si Miya.* *"Hi Miya" bati ko sa kanya.* *"Uy bella kamusta kana?" Tanong niya sa akin habang kami ay nag lalakad papuntang sakayan.* *"Ayos lang naman ako, pero malungkot dahil nagkahiwa-hiwalay tayong magkakaibigan. Kamusta na kaya si Nicole, Shaina at si Lorein? May balita kapa ba sa kanila?" Tanong ko sa kanya.* *"Nakita ko kanina sa canteen si Nicole at si Shaina habang kumakain, magkaklase pala silang dalawa, mukha namang maayos ang lagay nila at nabanggit nilang dalawa sa akin na may isang guro silang napaka strikta ang pangalan daw ay si misis agdigos. May anak daw siya dito sa paaralan gwapo at matalino pero ang sabi nila may pagkasuplado, Josh ang pangalan kaklase rin ni Nicole at Shaina." Sagot niya sa akin.* *"Sabagay, kasi wala na akong balita sa kanila, sana magsasama-sama pa din tayo katulad ng dati. Teka parang natatandaan ko ang pangalan na yan." Sagot ko, at hindi namin namalayan na nasa tapat na pala kami ng sakayan.* *“Hayaan mo at darating din ang tamang panahon para tayo ay mag sasama-sama muli, namimiss ko na din yung mga panahong masaya lang tayo at walang iniisip na gaanong problema. Teka at saan mo naman narinig ang pangalan na iyon?" Tanong niya.* *Sa... hindi ko pa natatapos ang aking sasabihin biglang may nag away sa aming harapan, dalawang binata.* *Teka parang namumukhaan ko yung isang lalaki? Siya ba yung muntikan akong mabangga?* *Sinabihan ko na si miya na sumakay na kami ng sasakyan, dahil baka madamay kami sa gulo.* “*Teka kilala ko yung isang binatang lalaki na nakikipag-away si Ian kaklase ko.*" *Napahinto si Miya at tila hindi alam kung aawatin ba nito ang dalawang binata, ngunit bigla siyang hinatak ni bella pasakay ng jeep upang hindi na sila madamay sa pag aaway ng dalawang binata.* *Pag gising ko 6:30 na ng umaga, dali dali akong naligo at nag bihis dahil ang klase namin ay 7:00 ng umaga hindi na ako nakapag almusal dahil baka ako ay mahuli sa klase.* *Pag pasok ko ng gate nakita ko ang dati kong pinaka matalik na kaibigan na si Lorein na may kausap na isang binatang gwapo at matangkad medyo singkit ang mata nito. Teka parang kilala ko yun ha? Siya yung nakipag away sa labas ng gate kahapon? At siya rin yung nakabangga sa akin?* *Gusto kong lapitan si Lorein para kamustahin, nang makita kong nakatingin ang binata sa akin, umiwas ako at dali dali akong umalis.* *Hindi ko maintindihan ang bilis ng pag tibok ng puso ko, na para bang may kaba akong nararamdaman.* *Pag lingon ko may isang binatang sumusunod sa akin, hindi ba siya yung kausap ni Lorein kanina? Anong kailangan niya sa akin? Bumilis na naman ang tibok ng puso ko*. *"Hi, I'm Joshua Agdigos. Call me Josh." rinig kong sabi niya. Bigla akong napalingon hindi ako makapag salita, natulala ako.* *"Hhhhhello, I'm Bella." nauutal kong sagot.* *"Pwede ba tayong mag usap?" Tanong niya.* *"Sige" maikling sagot ko. Gusto kong sabihin kung bakit, dahil hindi naman niya ako kilala pero hindi ako makapag salita ng maayos dahil sa kaba na nararamdaman ko.* *"Parang nagkita na tayo dati ha? Natatandaan mo pa ba? Ikaw ba yung babaeng muntikan ko ng mabangga?" Tanong niya.* *Hayy naalala ko na naman yung katangahan ko dati, sa sobrang madali ko dahil baka mahuli ako sa klase, muntikan akong maaksidente.* "*Ahhhhh oo ako yun, bakit mo natanong?*" "*Gusto ko lang humingi ng pasensya sayo dahil nagmamadali na ako sa oras na yun, kaya mabilis ang takbo ng sasakyan ko.*" *Sa tingin ko mabait naman siya, pero sa unang tingin parang suplado.* *"Uy" Sagot niya dahil tulala ako.* *"Ahhh oo.. ayos lang, wala naman sakin yun, ang importante maayos ako at walang mga sugat, nga pala may itatanong ako." Sagot ko na may halong kaba.* *"What is it?" Wow englishero naman pala ang kuya mo.* *"Ikaw ba yung nakikipag away kahapon? Sa labas ng gate?"* *"Ah oo, napaaway lang ako dahil sa hindi namin pagkakaintindihan, pero ayos na kami ngayon."* *"Pasensya kana kung pati yun natanong ko, mauna na ko baka mahuli ako sa klase." Nakangiting sabi ko sa kanya.* *"Teka lang" pigil niya sa akin, ano na naman kayang sasabihin ng lalaking to?* *"Ano yun? May sasabihin kapa ba?"* *"Pwede ba tayong mag usap ulit mamayang lunch? Kung ayos lang sayo? Sabay na din tayong kumain kung gusto mo." naka nangiti niyang sagot.* *Ha? Ano namang pag uusapan namin? Tungkol saan? Jusko, kinakabahan na naman ang ate mo.* *"Ah sige sige mauna na ako baka mahuli ako sa klase." nagmamadali kong sagot, bahala ka kung saan mo ako mahahagilap mamaya.* *Matapos ang klase ni bella naupo ito sa plant box sa tapat ng canteen at nakita siya ni Josh.* *"Bella! Ano tara na? Tanong niya.* *"Ha? Uhm sige tara na."* *At nag punta na sa canteen ang dalawa.* *"Ano gusto mong kainin?"* *"Kahit ano nalang hindi naman ako maarte sa pagkain" tugon ko.* *"Ano ka ba Bella, wag kana mahiya, sige na choose what you want my treat." Sagot niya sabay ngiti.* *Naks naman yayamanin naman pala ang kuya mo Josh, pero hindi halata dahilang simple niyang tignan.* *Habang kumakain kami napansin ko bakit nakangiti itong lalaking ito?* *"Bakit ka nakangiti?" tanong ko.* *"Ha? Eh wala wala, naalala ko lang nung una kitang makita it was an accident, but I think you and I are destined to met that day for some reason." naka ngiti at nahihiyang sagot niya.* *May pagkamalandi din pala tong lalaking to no? Pero ang cute niya ngumiti ha, pero balik tayo sa malandi. Char* *Pagkatapos kumain ni Josh At Bella nagpaalam na sila sa isa't isa dahil sila ay may klase pa.* *Ano bang meron sa lalaking yun? Bakit napapapayag niya ako? Sa lahat ng lalaking nag aya sakin makipag usap or kumain ng kasabay sila hindi ko pinapansin, hayyy ewan.* **NICOLE's POV** *Miss ko na si Bella kamusta naman kaya yung babaeng yun? Miss ko na lahat ng kaibigan ko, mga asaran at kulitan kailan kaya mangyayari ulit lahat nang yun.* *"Riiiiiiing Riiiing"* *Nag ring na ang bell at papasok nang silid aralan si Nicole.* *Be! Shaina! Malakas na pag tawag ni Nicole kay Shaina.* *"Impokrita ka, kanina pa kita hinahanap dito lang pala kita matatagpuan."* *"Nag hahanapan lang tayong dalawa, halika dito umupo ka nalang sa tabi ko."* *"Nagawa mo na ba yung assignment sa math?" Tanong ko.* *"Hindi pa, may vacant pa naman pagkatapos ng subject natin ngayon, mamaya nalang natin gagawin." Sagot ni Shaina.* *"O sige pakopyahin mo ako ha? Alam mo naman beshybels mo mahina sa math." Sagot ko at kaming dalawa ay nagtawanan.* *Matapos ang subject namin ay pumunta kami sa isang silid aralan na bakante upang gumawa ng assignment sa math, nang biglang may isang lalaking dumating.* *"Hi shaina"* *"Hi nicole"* *Pag bati samin ng isang lalaki, mula sa aming likuran.* *"Natapos niyo na ba assignment sa math?" Tanong nito.* *"Be diba siya yung anak ni misis agdigos yung masungit nating teacher sa science?" Tanong ko.* *"Oo siya nga yun, pero mukhang mabait naman. Paano niya nalaman ang pangalan natin?" Tanong ni Shaina.* *"Siguro kanina nung nag roll call sa attendance si misis agdigos."* *"Hindi pa gagawin ko pa lang sana, bakit mo na tanong? tsaka sino ka? Sambit ni Shaina sa binata.* *"By the way, I’m Joshoua Agdigos. call me Josh, classmate niyo din ako, ako lang naman yung pinaka matalino niyong kaklase" nakangiting sabi nito.* *Nagtinginan kaming dalawa ni Shaina sabay nagtawanan.* **SHAINA's POV** *Woah parang ang lakas ng hangin ha hindi naman kaya mamanhid kami nito ni Nicole sa sobrang hangin mo Josh? (sabay kapit kay Nicole na tila liliparin ito)* *"Oh kopya nalang kayo, tapos na ako para hindi na kayo mahirapan at mapagod." nakangiting sabi ng binata.* *"Mabait naman pala tong si Josh, kaso nga lang may pagkamahangin din." natatawang sabi ko.* *Nagkatinginan ang dalawa at napangiti na tila ba nais nilang tanggapin ang alok ni Josh.* *"Talaga ba josh? Sige salamat ha?" Ang walang hiyang sagot ni nicole kay Josh sapagkat mahina si nicole sa math kaya sinunggaban na nito agad ang alok ni Josh.* *"Ooops pero teka sa isang kundisyon" Sagot ng binata.* *Ano ba naman tong lalaking to napaka daming alam, may pa kundisyon pang nalalaman at ano naman kaya yon.* *"Aba teka! At ano naman yun Josh?" Tanong ni nicole na para bang naiinis.* *"Diba kaibigan niyo si Miya? Nakita ko kayo nung nakaraan kausap niyo si Miya sa canteen, at alam kong kaibigan niyo rin si Bella, dahil kaibigin nito ni Miya tama ba"?* *"Oh ano naman sayo?" Tanong ko.* *"Baka naman pwedeng makuha yung number ni Bella importante lang." Nakangiting sabi ni Josh.* *"Ha? Bakit? Ano namang importanteng dahilan yan?" Tanong ko.* *"Eh kasi ganito yan, muntikan ko siyang masagasaan ng kotse, gusto ko lang sana mag sorry at makabawi sa kanya."* *Aba’t naka kotse pa pala tong si Josh yayamanin pala tong batang to, napaka swerte naman pala.* *"Ah kaya pala, sige pero wag kang maingay na samin mo nakuha yung number niya ha?" Sagot ko.* *"Salamat. Ayan kopyahin niyo na hinay hinay sa pag kopya ha baka pati pangalan ko makopya niyo." Pabirong sagot ng binata.* **BELLA's POV** *Nang mag uwian na, nakita na naman ni Bella na kumakaway sa kanya ang isang binata na si Josh.* *Impokritong to nandito na naman sana naman wag na ako lapitan kailangan kong makauwi ng mas maaga dahil may lakad ako.* *6am na ng umaga, sobrang sama ng pakiramdam ko hindi ko alam kung papasok pa ba ako or hindi muna, hindi ako makatayo nanghihina ako.* *"9 new messages"* *Sino to?* *Pagkabukas ko ng messages unknown number.* *"Uy nasan kana?"* *"Late kana."* *"Papasok kapa ba?"* *"Miss na kita."* *"Miss ko na agad mukha mo."* *"Nasan kana? Nag hihintay ako dito sa gate."* *"I miss you baby."* *"Kapag hindi ka pumasok pupuntahan kita sa bahay niyo."* *"Uy mag reply ka naman."* *"Si Josh ito ang pinaka gwapo sa balat ng lupa."* *Ha? Saan niya nalaman number ko?* *Pero teka may balat ba ang lupa? Patawa talaga tong impokritong to. May pag tawag pang baby ang kuya mo Josh, napaka landing nilalang. Dalawang beses lang nagkita baby na agad? Wow.* *Tsaka ano ka? Pupuntahan mo ako dito? Alam mo ba bahay ko? Sino kayang nag bigay ng number ko sa lalaking to.* **NAKALIPAS ANG ILANG BUWAN NAGING MAGKASINTAHANAN NA SILA BELLA AT JOSH** **BELLA's POV** *Nakwento ko sa mga kaibigan ko, kung gaano ako kaswerte dahil meron akong isang Joshua Agdigos sa buhay ko. Araw-araw akong inaalagaan, araw-araw pinaparamdam niya sa akin kung gaano niya ako kamahal. Swerte din ako dahil meron akong kaibigan na nasa tabi ko kapag kailangan ko ng makakausap.* *Walang araw, na hindi siya pupunta dito sa bahay, para kamustahin ako. Kapag nandito siya kulitan, asaran. Minsan napupunta sa tampuhan pero nagkakaayos din naman.* *Lahat ng naging kaibigan ko naging kaibigan na rin niya, dahil sa kabaitan niyang pinapakita.* *Isang araw, nagkasakit ako dinala ako sa hospital dahil sa sobrang taas ng lagnat ko. Siya yung nag aalaga sakin, araw-araw dahil wala yung mga magulang nasa ibansa. Lahat ng kailangan ko, sinusunod niya at ginagawa niya, minsan nakakatulog nalang siya sa sobrang pagod sa pag aalaga sa akin.* *Ang sarap pa lang mapunta sa taong mamahalin ka ng buo, aalagaan at iingtan ka.* **MAKALIPAS ANG ISANG TAON, NAG BAGO ANG LAHAT.** **BELLA's POV** *8:00AM* *"Love Good morning I love you."* *"Love gising na, mag breakfast kana."* *"Love, I miss youuuu."* *"Miss na kita. :("* *"Tanghali na love gising na, pupuntahan kita mamaya ha? Kakain tayo sa labas, namimiss na talaga kita."* *Nakakailang tawag na ako sa kanya, at nakakailang text na ako sa kanya hindi siya sumasagot. Nag aalala na ako, hindi ko alam kung anong ginagawa niya miss na miss ko na siya, gusto ko na siyang makita ulit.* **JOSH's POV** *5 messages* *60 missed calls* *Nakakaistobo sa tulog hay na ko, bakit ba siya tawag ng tawag, at text ng text? Alam naman niyang nasa bahay lang ako.* *"Pwede ba wag kang istorbo natutulog ako, at puyat ako sa paglalaro. Hindi ka ba makaintindi Bella?"* *Text ko sa kanya na may halong pagkainis, nakakabadtrip naman kasi talaga.* *"Ringgggg Ringgggg"* *"Ringgg Ringgggggggg"* *"Ano ba Bella? Diba sinabi ko sayo puyat ako? Pwede ba wag kang makulit at wag kang tumawag? Nakakaistorbo ka. Istorbo ka sa buhay ko, wala kang kwenta sarili mo lang ang iniisip mo! Bye."* *Hay nakakasira ka ng araw, nakakaubos pasensiya ka. Hindi ka marunong mag isip, at hindi ka marunong umintindi.* **BELLA's POV** *Sa mga salitang binitawan niya, hindi ko alam kung anong mararamdaman ko, sobrang sakit. Bigla akong nanghina at natulala. Walang lumabas na salita mula sa aking bibig at ang aking nagawa lamang ay ang pag-iyak, walang hintong iyak. Sa oras na iyon, gusto kong sumigaw sa sobrang sakit ng nararamdaman ko.* *Walang araw na hindi niya ako minumura, at sinasaktan. Hindi ko alam kung deserve ko ba lahat ng to? Gusto ko pa rin mag stay kahit alam kong hindi na niya ako mahal, gusto ko pa rin siya yung lalaking makakasama ko habang buhay kahit puro sakit lamang ang binibigay at pinaparamdam sa akin.* *Manhid na ako sa mga salita niyang masasakit. Nilayuan na rin ako ng aking mga kaibigan dahil, sa katangahan ko. Hindi ko alam kung anong gagawin ko basta ang alam ko mahal ko siya at tatanggapin ko ang buong pagkatao niya*. **SA MGA PINAGDAANAN NAMIN KASINTAHAN PA NGA BA?**