Nung October 5 birthday ni bunso kasabay ng birthday ni inang o ni lola... pumunta kami panchon para batiin.. Yung alam mo di ka naman na maririnig pero babatiin mo pa rin.. Nakakamiss sila ni tatang.. Isang paalala sila na hanggat nakakasama pa natin ang mga taong mahal sa buhay iparamdam na mahal mo sila at mahalaga.. Mahirap na kumausap sa puntod eh.. wala na sasagot at hindi na masisilayan kung gaano siya kasaya at naalala siya.. hanggang alaala nalang ang matamis na ngiti nila.. Close na memorial ng oras na yan dahil 5pm na.. pero nakiusap kami sa bantay at pinapasok din..😊
2 comments
Buti ngayon pwede na ulit magounta sa sementeryo hindi na ganung kahigpit
Malaya na dito bawal lang maglaro sa loob dati nakakapag badminton kami diyan..😅