nagkita ulit tayo pero ayaw mo na akong kausapin.. kasama ko pa mama mo para lang makausap kita.. andami mo negative na sinasabi about our relationship.. ramdam ko naman na hindi mo talaga intended na sabihin yun.. nararamdaman ko may gusto ka lang iparating.. tapos pumunta nalang tayo sa may tabing dagat.. sa walang ibang taong nakakarinig at makakaistorbo.. umupo tayo sa isang malaking bato na naaabit parin ng tubig dagat ang ating mga paa.. mainit ang araw kaya nagtabing tayo ng isang tela na halos kasya lang tayo .. dun nagsimula na lumabas ang katotohanan.. naaapakan ko pala ang pride niya sa tuwing magkasama kami.. wala akong magawa kundi mag sorry at magpaliwanag dahil my intention is just to be strong when i feel it is my time to be strong beside my love.. pero feeling niya nagiging habit ko na ito.. wala akong magawa kundi umiyak.. halos wala na siyang imik at hindi lumilingon sa akin na para bang nagpapahiwatig na "mawala ka na lang" -- kaya naman.. --bigla akong nagising na paluha at napahagulhol na hindi inaasahan. at napasambit ng "SORRY" 😔 (isang panaginip na naman) haist.
Log in to join in Reading is open to everyone. Replying needs an account.
No comments yet