Hay sa wakas makakahiga na din..maghapon din kasing nasa school atlhough nakaupo lang naman doon pero alam niyo nakakapagod din maupo don hehe.. pero ngayon time to relax na din nama po tayo parabukas ay may energy na ulit... Hindi pa rin bumabalik ang gana ko sa pagkain parang ang pakla ng panlasa ko matabang sa akin ang aking panlasa dko alam kong tlagangbmatabang yung pagkakaluto or yung dila koang ay maarte.. Guys paano ba ma overcome yong fear mo na mawala sayo yung taong pinakmamahal mo...yung ma sigurado mo sa sarili mo na mahal ka naman niya at dka niya kayang ipagpalit sa iba... Meron bang procedure non kung paano malagpasan ang ganung level sa love kasi fistime kong maramdaman yung ganong takot sa isang tao... Siguro nga ay obssesed nako or sobrabg possesive na sakanya kaya nagagawa ko mga bagay na yun..masakit marinig na nasakal ko siya na hindi na siya makahinga masakit marinig mismo sa knya bka dahil sa paghihigpit or sa way ng pagmamahal ko eh mawala yong love niya sa akin.. na hindi ako aware kasi na yun ang alam kong ugali ko kapag ako ay nagmahal yung ibubuhos ko lahat at gusto ko akin lang parang pakiramdam ko naging isip bata ako....siguro need ko ngang matauhan or pokpokin sa ulo para magbago... Hindi para sa iba kondi para sa sarili ko..pero ganun kasi ko magmahal kasalanan na po b yun? Ayoko ng marinig sa knya na ang hirap kong mahalin,intindhin yung sasabihin niya sa akin na hindi naman ako ganon dati maluwag naman ako saknya... Ayoko ng marinig sa knya yung salitang sakal...kasi ang pangit pakingan... Pero paano nga ba kaingay kong ganun na tlga ako po yung emotion ko mas nangingibabaw kaysa sa utak ko...yung gusto sumabgo ng puso kapag nasaktan. Paanl ko ba malalagpasan yung ganun ??
Log in to join in Reading is open to everyone. Replying needs an account.
No comments yet