Ala- ala ng panahon
Sa dakong roon Di ko maaninag ang pag asa. Daig ko pa ang isang alipin Sa mundong ito'y nabalin O kay sakit ng aking sinapit Puro hirap at walang sidhing hinagpis Kailan matatapos ang araw na kay lupit? Nang aking maranasan ang mamuhay ng kay tamis. Paglipas ng araw, buwan at mga taon. Ako'y hindi sumuko sa laban na hated ng panahon. Di alintana ang mga pagsubok ng aking sinuon. Kaya naman ngayon, buhay ay marangya at lubos-lubos biyaya.
No comments yet