๐๐ฎ๐๐ฒ ๐๐ผ๐ ๐ฒ๐๐ฒ๐ฟ ๐ฏ๐ฒ๐ฒ๐ป ๐๐๐ง๐ฅ๐๐ฌ๐๐? ๐๐๐๐๐ง๐๐ ๐ข๐ก? ๐๐๐๐ ๐ง๐ข? Never did I expect that my workmate (a husband and a father to 2 adorable daughters) would cry in front of me while defending himself from his wrongdoings. One morning, I called for his attention because I can no longer take it. I already have an idea what he's doing so I ask him, "Anong karapatan mong pagtaksilan ang asawa mo?" "May asawa ka na. May mga anak ka na pero bakit mo 'to ginagawa?" "Sinisira mo ang pamilya mo. Mga babae ang anak mo. Sana iniisip mo sila bago ka nambabae." "Anong napapala mo sa panlolokong ginagawa mo sa asawa mo? Masaya ka ba sa ginagawa mo?" While asking these questions, I saw how hard he tries to stop himself from crying. I know I hit a nerve. I may not have all the rights to scold him for what he did but I just can't take it to forever stay silent and let him do whatever sinful acts he has been doing and still wants to do while his wife constantly calls asking us his whereabouts. It was as if my heart is being crumpled when he told me his "hinanakit", and in this part of our conversation he wasn't able to control his tears anymore. Dito ko napag-alaman na nasasaktan sya sa panlolokong ginawa ng asawa nya sa kanya kaya ang lagay ay gumaganti sya. For 10 years of being married, saka lang nya nalaman na yong dalawang batang lalake na nagpupunta madalas sa bahay nila ay anak pala ng asawa nya sa dati nitong kinakasama. Ang pakilala daw kasi ng asawa nya sa dalawang batang lalake ay pamangkin lang. Hindi sya nag-usisa noon because he trusts his wife not until nagkabukingan. Nagkaproblema daw sa bahay nila then, yong dalawang batang lalake ang may kasalanan. Dahil sa sobrang inis ay nasabi ng asawa nya sa mga bata, "Lumayas kayo dito! Bumalik kayo dun sa bahay ng ama nyo. Pinagsisihan kong ipinanganak ko pa kayo." I told my workmate to just accept what's already there. At huwag nang gumawa pa ng kasalanan dahil hindi kailanman nagagawang itama ang isang kamalian sa pamamagitan ng paggawa ng isa pang mali. He told me, he was willing to accept her wife's sons. They can live in the same house together with his daughters pa nga daw. And that, if only her wife was honest to him from the very start, maybe he wouldn't do such things. --- After hearing what his wife said to her own children, I felt sorry for the two boys. Naaawa ako sa kanila ng sobra. Hindi nila deserve masabihan ng ganun. Hindi din nila kasalanan na nabuhay sila sa mundong ito. I hope and pray na wala ng batang mapabilang pa sa isang broken family. ๐
Log in to join in Reading is open to everyone. Replying needs an account.
1 comment
Sadly, dumarami na ang mga broken families. Huhu. Kawawa mga bata, dahil din nanggaling sa broken family eh hinahayaan nila ang kanilang sarili. Mag aasawa ng maaga and magbebreak. Another generation of having broken families too. Time to take action with this kind of happening. The family is the critical stage of early development for kids. I'm grateful to have parents who might not be perfect, but loving to the very end.