" Pag silay ng Araw " Sa isang sulok nitong Sanlibutan. Mabanaag mo,ang isang,kariktan. Kariktang kay relag,doon sa kalawakan Siya ang tumatanglaw sa Sang kalupaan. Ang liwanag mo'y,kay pagmasdan. Wari mo bay kristal na napaka inam. Kasaliw moy mga ibon,na nagliliparan. Maingat kang naglalakbay dyan sa kalangitan. Katulad moy isang hiyas,na sakdal sa rikit. Sa tinging ng marami,ay kaakit-akit Nakakabighani ,ngunit nakakasakit. Pag humaplos siya sa balat mo, may roong hapding hatid. Kahit ganon pa man,ang hatid sa amin. Nagbibigay ka ng pag,asa.kung iyong iintidihin. Hindi bat sya'y tanglaw,na bigay sa atin. Nang hari ng Sansinukob,na siyang Ama natin. #Poems