Sad story
Depression "Miss?ok ka Lang?"Ang tanong Kay Sophia,tumayo Naman si sophia ngunit Hindi sumasagot... "Hoy gumising ka!ano ba't!,Wala Ka na ngang kwenta dito natutulog ka Lang ha!,sinabi ko sayo na pag Alam Mong parating na ako ay magluto kana ng makakain!!"kinurot sa Tenga,at pasigaw ni Amanda Kay Sophia na ginigising sa pagtulog na halatang may hang over pa,ginigising ang bata ng alas sais ng umaga,"bilisan mo at ipagluto mo ako ng makakain,nagugutom ako!"naalimpungatan si sophia,inaantok at pagod pa dahil alas dose na syA ng Gabi natulog,nagtatrabaho ito ng pangangalakal para may pambiling makain,nasa grade 10 na sya sa pagaaral sa edad 14,Ang kanyang nanay ay si Amanda,Ang trabaho nito ay nasa club,nagtatrabaho sya sa Gabi kaya madaling araw na sya umuuwi,minsan nagdadala ng lalake sa bahay nila,at ka inuman Ang barkada na puro lalake,"bilisan mo!bagal nito ehhh!,tatanga tanga ka kasi"umupong mainit Ang ulo ni amanda,niloto ni Sofia Ang natitirang kunting bigas at ginawang lugaw, "Ano ba to?lugaw?Ang aga aga nangbubwisit ka!anong ginawa mo maghapon ha!,naglaro?"nagwawalang sabi ni Amanda Kay Sophia,"Hindi po ma,nangalakal po ako!kaso kunti Lang Ang nakuha ko kahapon kasi.." "Kasi!anong kasi!" "Pumasok po ako ma sa eskwelahan,ginamit ko po Ang Pera para sa project" "Anong pumasok,sinabi ko na sayo wag nang pumasok sa eskwelahan kasi walang kwenta Yan ha!anong natutunan mo Don?Wala!dahil mahina Ang utak mo!Bobo ka!ganyan ka!,asan na Yong Pera!asan!,pag Hindi mo binigay papalayasin Kita!"kinurot kurot si Sophia ng kanyang ina dahil nangagalaiti ito sa galit, "Aray ko ma,Tama na po!Wala na po akong Pera!" Sinampal sampal si Sophia "Dahil Jan ,simula ngayon don kana sa labas matulog!dahil Wala Kang kwenta,Wala na nga tayong makain,naisipan mo pang pumasok sa eskwelahan,ha!ha!nanggigigil ako sayo!" Lagi na itong ginagawa ni Amanda Ang pananakit sa kanyang anak na si Sophia,dahil nabuntis sya noon kay Sophia sa edad 15,at Hindi malaman Kung sino Ang ama,balak nya sanang itapon si Sophia nong sanggol pa sya ngunit naisipan nyang mapakinabangan nya ito paglaki,dahil napakagandang Bata si Sophia,marahil Ang tatay nito ay Ang mistisong amerikano,naging trabaho ni Amanda Ang pagiging prostitute nong teenager palang sya, Sya ay ginahasa ng barkada ng kanyang nanay noon dahil prostitute din Ang trabaho,simula non naging prostitute na Rin si Amanda matapos ibenta ng kanyang sariling Ina sa mga lalake para pagperahan,kahit Ganon Ang buhay,si Sophia ay lumaking mabait na Bata,masunurin at masipag,sa kanyang buhay na puno ng paghihirap at pananakit,ok na sa kanya yon Basta makasama Ang nagiisang taong kapamilya nya,kaya pinilit nyang sinanay Ang sarili sa ugali ni amanda,mula paggising ng maaga nagluluto sya ng lugaw para sa almusal nilang magiina,pumapasok sa eskwelahan sa umaga,nangangalakal sa hapon,kahit dilikado sa Gabi ay patuloy pa Rin Ang pagpupulot nya ng basura para maibenta at may makain sila sa Gabi at umaga,iniinda Ang gutom at pagod sa pagtatrabaho,minsan swerte na nya Kung Hindi na makauwi si amanda,pero nagaalala parin si sophia pag Hindi na ito nauwi galing sa trabaho,Ang ginagawa Naman ni Sofia pagdating nya galing trabaho ay umaakyat sa bubung at humiga,tumitingin sa langit na maraming bituin,hinihintay Ang shooting star para makahiling,kanyang hinihiling na sana makilala Ang kanyang tunay na ama at makaahon sa hirap,ilang taon na nya itong inaantay simula pa nong Bata pa,umiiyak magisa at madalas natutulala,bitbit Ang pait sa hirap ng buhay,umiiyak at minsan na ding naiisip magpakamatay pero Hindi nya magawa,masakit sa damdamin sa twing naalala Ang kanyang Ina na nagagalit sa kanya,isang malaking depression Ang inabot ng Bata,dinadaan nalang nya ito sa panalangin na Sana matupad Ang kahilingan,don na nakatulog dahil sa pagod. pagkaumaga matapos magluto,paglabas ng bahay,nagtitinginan habang naririnig nya Ang chismisan ng mga kapit bahay tungkol sa kanyang Ina,minsan pinaparinggan sya pag dumadaan,dahil narin sa ginagawang pagbebenta ng Ina nya ng marijuana,at pinagbabawal na gamot,binabalewala Lang nya ito,kahit pati sya ay pinagchichismisan narin pumapasok sya sa pampublikong paaralan ng kanilang Lugar kahit Hindi Alam ng kanyang ina,suot Ang luma at tahi tahing uniforme,suot Ang lumang sapatos Kaya minsan nagchechenelas nalang ng manipis pag umuulan,nasa plastic Ang mga gamit dahil walang bag,sa kanyang pagpasok,iniiwasan sya ng mga estudyante,lagi rin syang bunubully ng kanyang mga kaklase dahil sa kanyang Ina. "Hoy Sophia,bat ganyan suot mo,halatang galing pa sa basura hahahahahah," "Ang Alam ko pokpok Ang nanay mo,Nakita ko sya kahapon may kasamang foreigner,eww yuck kadiri,madame syang customer,paiba ibang lalake" Ipinagtanggol ni Sophia Ang kanyang Ina "Hindi totoo Yan!nagtatrabaho Ang mama ko!" "Nagtatrabaho nga,sa club hahahahaha!I'm sure pokpok ka Rin huh!ewww!" Tawanan ng mga kaklase nya Alam Naman ni Sophia Ang trabaho ng kanyang Ina,ngunit nagkukunwari Lang ito na mabuti parin Ang ginagawa ni Amanda,nairita sya sa tawanan ng kanyang kaklase na para bang echo na paulit ulit,tinakpan nya Ang kanyang Tenga ngunit dinig na dinig nya parin Ang maingay at nakakarinding salita,nanginginig na nakatingin sya sa kaklase "Panget!panget!pok pok Ang nanay,walang kwenta!,basura!basura,baliw!baliw!" ,kaya sya napasigaw,Hindi Alam Ang ginagawa "Tumigil na kayo!" Nakipagaway si Sophia sa mga kaklase nya,nakipagsabunutan sya, dahil di na nya Matiis Ang mga masasakit na salita na kanyang natatanggap at pambubully,pero mas masakit parin Ang salita ng kanyang Ina sa kanya,tagos hanggang boto,durog Ang puso pag minumura sya,kaya feeling nya minumura sya ng nanay nya pag minumura din sya ng iba,nasisiraan na syA ng bait sa mga oras na yon,natatawa sya na tumutulo Ang luha habang pinagtutulungan syang sabunutan,tinatawag syang baliw,naabotan sila ng kanilang guro at pinigilan sila,mga ilang oras Lang ay nagsidatingan Ang mga nanay ng kaklase nya sa guidance,galit na galit,habang pinapagalitan sya ng mga magulang ng kaklase ay Hindi na sumasagot si Sophia,Wala na syang naririning kundi Ang maingay na tunog lamang,panginginig ng katawan at nararamdamang mabigat sa kalooban,sinasabi nya nalang sa sarili,"Kung Sana andito din si mama para kampihan ako",pero Alam nyang malabo iyon, kinampihan naman si Sophia ng kanilang guro dahil naawa nalang,tanging kaibigan Lang nya nito Ang nagsundo sa kanya sa guidance na nooy,schoolmate din nya. "Bat mo pa kasi pinatulan yon sis,hayaan mo na kase sila"nagaalalang kaibigan ni Sophia na si Eva Walang kibo si Sophia habang umiinom ng tag pipisong tubig na nanginginig parin dahil sa gutom "Nagugutom kana ba sis? Natutulala nalang si Sophia,Kinapa sya ni Eva sa leeg "May lagnat ka,ito uminom ka muna ng gamot para bumaba Ang lagnat mo" "Ok Lang ako Eva"pekeng ngiting sinagot ni Sophia habang inaabot Ang gamot "Syanga pala sis ikinalungkot ko na sabihin sayo to,lilipat na daw kami ng bahay Sabi ni papa,sa makalawa na medyo malayo yon" Napatingin si Sophia,pero di parin sumasagot "Sorry sis huh!Hindi Kita makakalimutan,ayaw ko mang maghiwalay tayo pero Wala akong magawa,magingat ka palage"paiyak na salita ni eva Pangiti ngiti parin si sophia,kahit deep inside gusto na nyang umiyak,pinipigilan nya ito "Ok Lang"matipid na sagot nya Niyakap sya ni eva "Basta ipangako mo magiingat ka palage" Ngiti parin Ang sagot ni sophia "Libre na Kita sa canteen,Alam ko di kapa kumain"pagyaya ni Eva Sumunod nalang si Sophia,si Eva Ang matalik nyang kaibigan simula Bata,naging kaklase nya at mabait naman ito,sa subrang close nila ay para na silang magkapatid,at karamay ni Sophia sa tuwing may problema sya,Kaya nagbago Ang lahat ng lumipat si eva ng Lugar nila dahil na Rin sa trabaho ng tatay nya,nagpaalam Naman ito Kay sophia,sa kanyang pag alis,pangiti ngiti Lang si Sophia nong nagpaalam si Eva sa kanya,pagtalikod nya,tumulo Ang kanyang mga luha dahil maaring Hindi na sila magkita pa ulit,napanghinaan sya ng loob,Wala na syang karamay,Ang nagiisang kaibigan nya ay umalis,Hindi na itinuloy ni Sophia Ang kanyang Ang pagaaral,dahil Wala na syang kakampi sa tuwing may nagaaway sa kanya,sa tuwing may makasalubong syang naguusap ay inaaway nya,pakiramdam nya pinaguusapan at minumura sya,nababaliw na sya,mahina Ang katawan,tinitiis parin Ang lahat,Ang pakiramdam na iniiwasan ng lahat Kaya lagi na syang nagiisa at walang kausap,nakakadinig ng masakit na salita na syA langang nakakadinig,naglilimos para may makain,pagala gala sa daan bitbit Ang sako na paglalagyan ng basura. Dumating Ang araw ng kaarawan ni Sofia, sa ika 2 ng mayo,sya ay mag 15 na,iyon Ang unang kaarawan nya na Wala Ang kanyang kaybigan na si Eva,labis Ang kalungkutan ng kanyang pagiisa,pumunta nalang sya ng simbahan Gaya ng kanyang kinaugalian,sya ay nanalangin na Sana,mapabuti Ang kanilang lagay,matupad Ang kanyang mga pangarap,ilayo sa kapahamakan Ang kanyang ina,minsan tinatanong nya Kung bakit nangyari sa kanya to,sinasabi nyang nahihirapan na sya,gayon paman nagpapasalamat parin sa panginoon sa biyayang kanyang natatanggap araw araw,pagkatapos non,naglakad lakad sya,nakikita nya Ang mga fast food na nadadaanan nya,mga mamahaling restaurant,nakakatakam na pagkain at mga batang masaya kasama Ang kanilang mga magulang hanggang sa makaabot sa lugar patungo sa Baybayin na may kalayuan din sa kanila,nilanghap Ang simoy ng hangin,nakatingin sa mga batang naglaro,kahit San sya tumingin Ay may mga pamilyang masaya,Hindi katulad nya nagiisa,malungkot Ang mga mukha,naiiyak,payat na payat at Hindi pinapansin Ang kumukulong tyan,bakas parin sa mga mukha nya Ang maraming iniisip,pilit inaalala Ang kunting alala na masaya sya nong kasama Ang kanyang ina,tutulo nalang Ang luha at sabay iiyak tapos biglang natatawa,kinakausap Ang sarili na parang bang isang baliw,pero ngumingiti parin kahit kunti,hinihipan Ang mga nanlalamig at nanginginig na katawan,nakaupo Lang sa silong ng isang puno,nakatingin parin sa mga Tao na masayang nagtatampisaw sa dagat sa Hindi kalayuan,naramdaman nyang tumutulo Ang dugo sa kanyang ilong,pinahiran Lang at nya at Hindi pinapansin habang nakatitig parin sa mga tao,Alam nya na Hindi sya pababayaan ng panginoon,inaantay Lang nya Ang sunset at nagsimulang nangalakal ulit. hatingGabi ng sya'y nakauwi, pagod na pagod,galing sa trabaho,naabutan nyang may nagiinuman sa loob ng kanilang bahay,mga barkada iyon ng kanyang Ina,inutusan sya ng Makita sya. Amanda:hoy Sophia,gamitin mo Yong Pera mo,maghanap ka nga ng tindahan na bukas at bumili ka pa ng alak doon!sa seven eleven bukas pa yon Ayaw man ni Sofia ay naglakad nalang sa madilim at walang taong daan,ginamit Ang sariling Pera kahit nanginginig na sa gutom,pagod,at inaantok na,pero sinusunod nya parin Ang kanyang Ina dahil takot syang masaktan,nagtanong Ang barkada nyang lalake na lasing na Rin. Lalake:Amanda ilang taon na yang anak mo? Amanda:Hindi ko Alam mag e-18 na yata Yan Lalake:oh mga tol,pwede na Mga kilay-senyasan ng mga lalake Lalake:pwede ba sya mamaya Amanda?pangpulutan Lang Amanda:ahhh hehe Nagdadalawang isip na si Amanda Lalake:isang libo? Humindi si Amanda Lalake:oh sege tatlong libo? Humindi parin si Amanda Lalake:limang libo,sarado na Yan!ano Amanda ayaw mo pa ba?sayang din Yan "Sege na,isang Gabi Lang Naman hehehehe"usal pa ng iba pang mga lalake" Naisip ni amandang marami na syang utang at sinisingil na Kaya umuo narin sa huli Amanda:gamitin nyo Yong cr sa likod para di kayo narinig Pagdating ni Sophia na may dalang isang bote ng empe,hinawakan na syA ng mga lalake,biglang natakot si Sophia,napasigaw Sana ito ngunit tinakpan agad Ang bibig at tinali ng panyo,nagmamakaawa sya habang dinadala sya sa cr sa likod,walang kibo Ang kanyang Ina na patuloy paring umiinom,pagdating sa cr hinubad ng lalake Ang kanyang damit,pumalag si Sophia,sya ay sinuntok sa tyan,kaya nawalan sya ng pwersa,hinimas himas Ang kanyang katawan ng lalake,nagkunwari si Sophia na nawalan ng Malay,Kung kaya nagiipon Lang sya ng lakas, Nang naramdaman nya na bumababa na Ang kamay,ginamit nya Ang tuhod nya at binuggo Ang tuhod sa masilang parte,Kung kayat napapilipit sa sakit Ang lalake dahil natamaan ng husto Ang alaga nya,dalidali Naman si sophia'ng tumakbo agad agad ng nagkaroon ng pagkakataon,takbo ng takbo na tila bang nagkaroon ng lakas Ang katawan sa pagtakbo,Hindi nya Alam Kung saan sya dumaan,di nya naramdaman na nagkaksugat na Ang paa sa Kung ano ano Ang inaapakan dahil nakapaa,takot na takot,hinabol pa sya nito,Kaya takbo parin ng takbo si Sophia,nararamdaman na nya na nanghihina na Ang katawan,bumabagal na Ang takbo,dumdilim Ang paningin at biglang nawalan ng malay. Nagising nalang sya sa maliwanag na ilaw Iniilawan ng doktor Ang kanyang mga Mata,paggising nya bigla syang nataranta, Sophia:wag po please!maawa po kayo hu!hu!hu! Umiiyak na Sabi nito William:kalma Lang miss nasa hospital ka,ginagamot ka namin,kalma Lang Natakot pa Rin si Sophia Sophia:wag mo Kong hawakan,Jan ka lang!Jan ka Lang! Pinapakalma sya ng doktor William:miss kalma Lang,mabuti akong Tao,mabuti na rin at ok kana,tatlong araw kanang nakahiga,ngayon kalang gumising,may dala akong pagkain na may gulay para sayo,kumakain kaba ng gulay? Pagbigay ng pagkain dinampot agad ni Sofia,di na gumamit ng kutsara,kinamay nalang nya ito,halatang gutom na gutom,lamon Lang sya ng lamon,at dinagdagan pa ulit uminom ng tubig na uhaw na uhaw,kaawa awang tingnan,payat lalo,puro pasa buong katawan ,nakikita pa Ang bakas ng kamay sa kanyang braso,naawang nakatingin Ang doktor,puro pasa sa mukha at dala ng malakas na sampal,sugat sugat Ang paa at kamay,Alam nyang may nangyaring Hindi maganda,hinintay makatapos at kinausap nya ito. William:I'm doc William Demit,ako Yong nakakita sayo,Nakita kasi Kita na nakahandusay sa gitna ng daan,ano ba nangyare sayo?bat Ang dami mong pasa? Hindi sumasagot si sofia William:may nanay o tatay kaba? Hindi parin sumagot si sofia Si William ay isang magaling na doctor sa health Private hospital,sya ay mayamang Tao at may sariling botika,Alam nyang may trauma Ang Bata,sa kahit anong tanong di pa Rin ito sumasagot, William:ito nalang,gusto Kong ipaalam sayo na may sugat ka sa kanang bahagi ng iyong baga,napansin Kong nagbebleed Ang ilong mo Kaya may nilagay na akong gamot sayo para gumaling ka,magpagaling ka muna,at ako ng bahala sa iyong matitirahan Ilang araw na at nakalabas na Rin si sofia,dinala sya ng doktor sa kanilang bahay,napagusapan na ito ng misis nya na sa kanila muna titira Ang Bata,maganda Ang kanilang bahay,Malaki at may limang katulong ,don nya Nakita Ang mga bagay na mamahalin,kumpleto sa gamit at safe na safe para sa kanya,maraming pagkain at napakaganda ng mga kwarto,meron din syang sariling kwarto na binigay sa kanya,maganda at malambot na Kama,talagang makatulog ka mahimbing,binilhan sya ng mga bagong gamit at damit,merong silang mamahaling apat na sasakyan na nakagarahe Lang,pangmayaman talaga,lahat sila mababait,mayroon silang isang anak na lalake,sya si jhon Willam Demit,at Ang magandang Asawa nito na si Olivia Demit,si jhon ay nagaaral ng first-year college,at napakapoging binata,nagiisang anak,maganda at macho Ang katawan at bagay na bagay na maging doctor katulad ng dad nya,kinakausap sya ni jhon para magsalita pero bigo pa Rin Ang binata, Jhon:gusto mo labas tayo?libre Kita kahit anong gusto mo,isang bwan ka nang nagmumukmuk sa kwarto Hindi paring sumasagot si Sophia Jhon:ahhh ito nalang,ipapakilala ko sayo mga alaga ko,halika ka sa kwarto sumunod Naman si sophia sa likod ni jhon,pagbukas ng pinto agad nyang Nakita Ang cute na malaking aso na si tenor at matabang pusa nya na si meow. Jhon:meet may alaga,si tenor at meow,wag Kang magalala mababait yang mga yan don na Nakita ni jhon na ngumiti si Sophia at nagsalita,natuwa Naman sya,lumabas sila sa yard at naglaro,napaiyak na tumitingin si Olivia sa kanyang anak na masaya at si Sophia. minabuti ni William na asikasohin Ang mga documento tungkol sa Bata,may balak syang ampunin ito,nalaman ng doctor Ang tungkol at Kung San si sophia nakatira,pinaimbistigahan nya lahat dahil sa awa nya sa Bata,nalaman nyang pinagtangkaan palang gahasain, at Ang dati nitong buhay ay talagang napakahirap,ayaw na nyang nangyari ulit yon dahil namatayan din si doc William ng anak na babae,damang dama nya Ang hinanakit ng Bata kahit tumingin Lang ito sa mga Mata nya,sa huli nagsalita na Ang bata ,Kaya napaiyak nalang sya sa kanyang nalaman,mas lalong pinursege nya na amponin Ang bata,at pinaaral nya sa mataas at pribadong eskwelahan,pinaganda nya Ang buhay nito at tinuring na sariling anak na prinsesa,naramdaman ni Sophia Ang totoong pagmamahal na walang anuman na kapalit,dininig ng panginoon Ang kanyang hiling,isang masaya at kumpletong pamilya,kahit Hindi nya totoong kadugo pero pamilya nya sa puso,lumipas Ang tatlong taon gumraduate na si Sophia sa grade 12 at sya Ang nangunguna sa kanilang eskwelahan ,napakatalino nya talaga. William:sophia anak,anong gusto Mong kunin na kurso? Sophia:gusto ko maging abogado dad. William:Alam Kong Kaya mo yan Sophia:maraming salamat dad,Kung Hindi dahil sayo Hindi ako magiging ganito Naiiyak na si William at Olivia Olivia:dad Kung buhay Lang Sana anak natin,katulad na katulad sya ni sophia Jhon: congrats bunso,Ang talino talaga ng kapatid ko,Mana sakin Sophia:syempre magaling magturo Ang kuya ko eyyy Jhon:may surprised kami sayo Sophia:ano yon? Walang iba kundi Ang kanyang best friend na si Eva na matagal nya nang Hindi nakikita,napayakap sya ng mahigpit at naging emotional Ang kanilang pagkikita,Wala na syang hinihiling pa sa subrang saya,Ang dating malungkot na buhay nya ay napalitan ng masaya at masiglang buhay Jhon:group hug nalang tayo,picture! picture! At nag group hug sila bilang isang masayang pamilya,lubos Ang pagpapasalamat ni Sofia sa panginoong dyos dahil Hindi sya pinabayaan nito,at sa mom and dad nya,sa bagong pamilya,nangangako sya na Hindi sya magbabago dahil sa magandang biyaya na dumating sa buhay nya,lahat ng lungkot napalitan ng saya,gayon pa man ,balak nya paring hanapin Ang tunay na ama nito,at balak nya ding magpatayo ng foundation para sa mga batang katulad nya,para mabigyan Ang bagong pag asa,Ang kanyang nanay Naman ay kasalukuyang nakakulong sa rehabilitation center dahil sa paggamit ng ipinagbabwal na gamot,naging baliw at laging kinakausap Ang sarili. The end Note:God has always have a better plan for you,all you need is to trust him Sana nagustuhan nyo,salamat sa pagbabasa -key tie-
No comments yet