Dream destroyer...

So, ayun na nga. Tulutan ng sinira ng pandemic na ito ang pangarap ko ngayong 2020. Maybe early to say coz 2020 is not yet over, pero ito na nga yun. Sakit isipin na sa isang iglap mababago ang lahat. Yung parang feelings ny sayo bigla nalang nawala ng hindi ka handa 😂😂. Hindi ko inaasahan tong pandemic na to na ganito sya tatagal at ganito magiging epekto nya sakin.. Samin... I have plans to renovate ng bahay for my parents kasi dapat this year. Yung gusto ko makita yung fruit ng pagod ko sa work everyday. Ako'y isang taga probinsya at nangarap ng magandang kinabukasan para sa pamilya kaya nakipagsapalaran sa Manila. Mag 3 yrs na sana ako sa work this coming December, kaso hindi na natuloy. Sa loob ng almost 3 years na yun im proudly say na kaya ko na tumulong sa mga magulang ko ng maayos. Yung ako na tumayo na panganay kahit hindi naman ako panganay. Kusa ko inako responsibilidad sa pamilya namin kasi alam ko na kakayanin ko. Pero nung dumating ang pandemic na to lahat nalang saakin nagbago... Nag decide na ako mag resign sa job ko kahit alam ko sa sarili ko na ayaw ko umalis sa company na yun. Sobrang binago nila buhay ko. Tinulungan nila ako unti unti para makatulong sa pamilya ko. Pero ito na nga kinahinatnan ko. I decided to go back in our province. I was mentally stressed for our situation. Naramdaman ko na useless ako when I saw the sacrifices of my parents. This pndemic destroyed my dreams. I almost lost myself because of over thinking. I still and always thank God na everytime i overthink He make a way na ireach out ako. I always turn my worries into prayers. All the bread winners out there pakatatag lang tayo. Wag natin hayaang pati buhay natin sirain ng pagsubok na ito. Keep fighting!!!💚💚💜💜